VERSLAG Finse 3-daagse rond poolcirkel! - 2014-08-30

Verslag

 

Vrijdag in de vroege uurtjes uit de veren om met ons tweetjes (Fluppe & Giraldo) richting Poolcirkel te trekken. Steve was van mening dat “luchtbonbonnekes” zeker niet op de vlieger konden, dus nog rap deze uit de bagage gezwierd en mini-pomp erbij.
Dedju, de Wacky-vlag vergeten zekerst! In Zaventem maakten we al kennis met de eerste Finse ronde blonde Viking-madammen van Finnair. We hadden zo weinig mogelijk bagage mee om zo goedkoop mogelijk te kunnen vliegen: 1 reiszak, 1 MTB-zak; alleen dacht Steve dat een MTB-zak ook uit meerdere delen mocht bestaan: 1 valies met zijn kader, waar volgens mij 3 bikes in konden en dan nog eens apart elk wiel ingepakt … dit zorgde al voor de gebruikelijke lichte stress in de luchthaven, maar de vriendelijke Finse Lappi’s konden er een mouw aan passen en alles kon mee zonder meerprijs. Eerst tussenlanding in Helsinki, en van daaruit verder vliegen naar het midden van Finland (Rovaniemi). Rovaniemi ligt net op de Poolcirkel. Daar op zoek naar het grootste MTB-center uit de regio (zie foto’ s op de Wacky-site) om een voorraad “luchtbonbonnekes” op te slaan. Ze hadden daar nog nooit gehoord van Co² cartridges en bekeken ons als weirdo’s !

 

Dan met de huurauto een 300 km richting Noordkaap; de lokale “E40” heet daar “E75” en bestaat uit een oneindige tweevaksbaan met 2-richtingsverkeer, alhoewel verkeer een zeer groot woord is voor Finland: we kwamen onderweg bijna geen auto’s tegen en reden constant door de bossen. Ook slechts een 2-tal mini-dorpjes onderweg. De wegen zijn wel perfect onderhouden, waardoor je kan doorvlammen, tot er plots een eland met mega-gewei in het midden van de “E75” staat. Dit verwacht je niet en niettegenstaande hun imposante grootte, vallen ze niet op in het straatbeeld en moesten we meer dan eens met gierende banden alles omgooien om een rendiersteak op onze voorruit te vermijden. Later zijn we trouwens ook echt rendiersteak gaan boeffen en dit is werkelijk het beste vlees dat wij beiden ooit binnenspeelden.
Ondertussen arriveerden we in “race-town” Saariselkä, daar was geen MTB-bordje te bekennen, ook het gebouw van de organisatie was verlaten. Wij dan maar op zoek naar de plaatselijke pub om de sleutel van onze boomhut te krijgen (zie pictures Wacky-site). Ook in de pub allemaal lokale oudjes in gezegende toestand en enkelen hangend aan een gokapparaat.
Onze boomhut had echt wel een Wacky-uitstraling: een stevige hut gemaakt uit boomstammen, met een open haard, 6 bedden, en een eigen sauna voor ons alleen ! Very  Nice ! De hut lag in het woud op wandelafstand van Saariselkä. Saariselkä is blijkbaar een vrij bekend ski-oord, maar enkel in juli en augustus ligt er geen sneeuw en is dit dorp dus verlaten. In de zomermaanden wordt het ’s nachts maar heel even donker; in de wintermaanden blijft het donker !

 

Overal hangt wel nog de winterse Santa Claus-sfeer.  Dus wij onze eerste rendiersteak gaan binnenspelen en grappig om te zien is hoe de chef van het restaurant ook overstressed raakt, als wij een voor- en hoofdgerecht bestellen, terwijl er ook nog 1 (ja één) andere tafel in het restaurant moet bediend worden.
’s Morgens stijgt bij ons de stress, er was maar 1 “pot” en deze werd opvallend veel gebruikt door ons beiden. We hadden geen idee waar we ons moesten aan verwachten. Op het eerste zicht leken de bergen rondom ons met een gemiddelde hoogte van een 4-500 meter een makkie te zijn voor de AlpenBoys …  Ook hier weer hetzelfde Lappi-fenomeen: den deze (Fluppe) had al wat gemaild met de organisatrice Tiina en wilde enthousiast kennis maken met deze Lappi maar deze volledig haar kluts kwijt, want ze was tegelijkertijd nog 1 (ja één) iemand anders aan het inschrijven.
Zaterdag stond er een 80k Marathon op ons programma. Hier waren er net als in de Alpentour zovele categoriën van deelnemers qua leeftijd, afstand, geslacht, enz, dat bijna iedereen op het podium zou staan .
Wij waren er nog steeds van overtuigd dat dit niet al te straf zou worden, gezien de wegen aan de start, min of meer brede grindpaden waren tussen de bossen, zonder rotsen.  Bovendien gingen wij er van uit dat de lokale Finnen en Russen dankzij 10 maanden sneeuw, geen echte bikers konden zijn. Dit bleek echter anders uit te vallen. Het niveau was echt wel top van die mannen en madammen en ook de jeugd ging er stevig van door. Wij hadden beiden de gewoonte om niet te veel druk op onze banden te zetten voor ‘bos- en wortelgrond’, een 1,6 bar wat mij betreft, ook dit bleek niet echt de beste keuze.

 

Reeds na enkele kilometers kwamen de eerste pittige klimmetjes op een toch wel vrij zware rotsige ondergrond. Ik heb ondertussen toch al wel wat MTB-vakanties in Zwitserland en Oostenrijk doorgebracht, maar de ondergrond hier was afzien voor het materiaal. Dit is ook een landschap waar een full suspension tot zijn recht zou komen. Overal racers aan de kant met herstellingen en vooral platte banden. Ikzelf liep een scheurtje op in de wand van mijn achterband maar met veel geschud kon tenslotte de latex-melk de scheur dichten en moest ik af en toe toch wat bijpompen. Giraldo was van bij de start met de kopgroep weggesjeesd, maar hem kwam ik geregeld terug tegen, terwijl hij grommend aan het bijpompen was (ventieltje bleek niet voldoende aangedraaid te zijn). Na 40k gaf mijn ‘brain’ er ook de brui aan, en moest ik zonder druk op mijn voorvork verderknallen. Stevige evenwichtsoefening: niet te veel druk op voorwiel om vork te sparen, niet te veel op achterband, want deze loste beetje bij beetje waardoor de velg geregeld op de stenen kwakte …
De laatste 40 kilometer reed ik vrijwel alleen, omdat de meeste deelnemers zich slechts hadden ingeschreven voor de halve marathon en dus gestopt waren. Ik kon dus rustig genieten van het fantastische decor, de oneindige bossen, lange downhills, af en toe een rendier passerend, langs ski-liften, over beekjes, maar steeds ver weg van de bewoonde wereld en slechts een tiental kilometer van de Noordelijke Russische grens. De temperatuur zat rond de 14-15 graden, droog en licht bewolkt, ideaal bike-weer. De laatste 15 kilometer bleek de een of andere Fin mij plotseling toch nog te gaan inhalen, en werd het weer een echte race tot op de eindmeet, gelukkig bleef ik 7 sec. voor, pfft, stevig !

 

Na de race was er food in een lokaal restaurant voor alle deelnemers en de prijsuitreiking. Van het Fins is wel geen fluit te begrijpen. We belanden tenslotte voldaan in onze boomhut, de open haard werd aangestoken en een sauna’ke, meer moet dat niet zijn .
Op zondag staat een Olympisch XCO parcours op de planning: vrij kort parcours van 4,3k. Er zijn ook hier weer de meest uiteenlopende categorieën, en à la Wacky-style zijn we beiden ingeschreven in de categorie ELITE (ze kennen ons hier toch niet …); de Elites moeten het parcours 6x afleggen. Het is een parcours door de bossen, volledig afgespannen met linten over rotsen, met ook weer stevige korte beklimmingen en technische afdalingen. Ook hier weer was het even verschieten en dan vooral voor Giraldo, die er in slaagde om vanaf de start de kop te nemen. Voor de wedstrijd hadden wij al een aantal keren het parcours gereden en dit leek ook weer ‘no problem’ te zijn. Tot het startschot werd gegeven, bleek dat men net voor de start een tweede deel van het parcours had vrijgegeven, dit was het serieuzere gedeelte en de Giraldo zijn hartslagske zal toch even hoger gegaan zijn, als bleek dat het parcours plots volledig verlegd was. Giraldo eindigde 4e, den deze 5e met 1 lap minder, gezien de eerste mij gedubbeld had in de laatste ronde. We mochten alle 5 op het podium en toen ik à la Belgische traditie 3 kussen gaf aan de Finse die de prijzen kwam uitreiken, bleek dit ook niet echt de traditie in Lapland te zijn, verwarring alom .

 

Den deze (Fluppe) heeft geen zittend gat, en Giraldinho gelukkig ook helemaal niet. Onmiddellijk na de race werd er op verkenning gegaan richting Noordkaap. Onderweg kwamen we een “bosmadam” tegen die woonde in een hut omringd met een dertigtal Husky’s, zwijnen, vossen, enz … De Husky’s zien er in Lapland toch wel wat anders uit dan wat wij ervan verwachten (minder harig). Gewoon machtige en vriendelijke beesten, die er duidelijk zin in hebben om te spelen en te ravotten. Wat verder vinden we een leeg berenhol.
Verder Noordwaarts wordt de natuur en de uitgestrekte meren alleen maar meer en meer indrukwekkend. Overal kom je elanden tegen. Tenslotte belanden we in Inari, een spookstadje, met een café-terrasje in de zon met zicht op een meer, waar een verdwaalde Hollandse madam haar tweedehands-handschoenen tracht te verkopen aan de barman en een Finse madam met looks uit de een of andere Hippie movie uit de jaren ’60 haar levensverhaal komt doen … Man man man.

 

Bij gebrek aan resto’s en café’s in het Noorden besluiten we terug te vlammen naar Saariselkä om ons daar te gooien op een andere lokale specialiteit: King Crab in de look ! Super ! De Finnen kunnen echt wel koken.
Fluppe is er ondertussen van overtuigd dat hij het Noorderlicht zal zien. Rond 11 uur ’s avonds wordt het daar schemerdonker en hangt er reeds een lichte groene nevel boven onze hut. Zou dit het Noorderlicht zijn ? We staan beiden buiten, 7 - 8° Celsius, pyjama-shortje en T-shirtje als plots de voordeur achter ons dichtknalt … miljaar, KOUD, gezien Steve de enige met schoenen aan was, besluit hij door het bos naar het dorp te lopen om een extra sleutel te gaan zoeken in ons café. Ik blijf de rest van de nacht om het kwartier buiten kijken om het Noorderlicht te zien en YES rond 1-2 uur ’s nachts verandert de lichtgroene nevel in een zeer groot en glashelder fluo-groen gordijn, dat sterk op en neer beweegt, MACHTIG !
Maandag weer vroeg uit ons bed en ontbijt in Kakslauttanen, dit is een mini-mini-dorp met een hotelleke waarvan de bedden verspreid in het bos staan, omgeven door een glazen koepel (à la eskimo-iglo): moet ook super zijn om daar te slapen en ’s nachts boven uw kopke het noorderlicht te zien. Zie: http://www.kakslauttanen.fi/

 

Vervolgens besluiten we de avontuurlijke toer terug op te gaan en gaan we hiken richting een bergtop, door de bossen, richting Russische grens, we overleven de hele dag op blauwe bessen die overvloedig groeien in de bossen. Ook alle soorten paddestoelen zijn er te vinden.
Doch ons vliegtuig roept en we moeten ons weekend-tripje beëindigen en terugkeren naar het drukke België. Niettegenstaande we maar 3 dagen in het volledig stille Finland verbleven, is het toch al even wennen aan de drukte op de luchthaven in Zaventem, en het Belgische verkeer.
Nog even spanning als blijkt dat onze beider MTB nog in Helsinki is achtergebleven. Deze wordt echter een dag later thuis afgeleverd.
Samengevat: Lapland is echt wel een Wacky-land, zeer mooi om te MTB-en en te hiken in de zomer en om de ongerepte natuur te verkennen. Volgend jaar zou volgens onze Tiina de race wijzigen, en zouden ze er een drie-daagse stage-race (zoals Schladming) van maken waarvan een deel hopelijk door een natuurreservaat zou lopen. Wordt vervolgd ?
Meer info op: http://saariselkamtb.wordpress.com/
En er is ook op Facebook: MTB Saariselkä
 

 

 

Deelnemers

 

Er zijn nog geen inschrijvingen voor dit evenement geplaatst

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Harryman schreef op 15-09-2014 :

I 'hiket ' it. goe gedaan mannen, mooi verslag! op de BBq kon je wel stilzitten hoor fluppe. Giraldo daarintegen ook met basketsloefkes had het noorderlicht gezien denk ik. Dansvloer was te klein voor giraldinio. Op naar volgende uitdaging. Merci mannen

 

Space jr. schreef op 12-09-2014 :

Lijkt mij een schoon avontuur van beiden , mooie streek , mooi verslag , dit spreekt mij ook wel aan.

 

Fikken schreef op 11-09-2014 :

Super gasten. Goe geschreven. Machtige streek om te biken en te hiken.

 

McG schreef op 11-09-2014 :

Mooi verslag Fluppe. Aan de foto's te zien zag het er daar wel de max uit !

 

Bahamontes schreef op 11-09-2014 :

Machtig echt waar, super foto's, knap verslag!! Goe gedaan Griraldo en Fluppe

 

Chuck schreef op 11-09-2014 :

Machtig verslagene - goesting om daar ook eens naar toe te gaan !!

 

Chemical Pete schreef op 11-09-2014 :

Btw, SUPER foto's van het Noorderlicht!

 

Chemica Pete schreef op 11-09-2014 :

Klinkt super om ook eens te doen! Mooi verslag

 

Fitzy schreef op 10-09-2014 :

Great adventure boys !. The Wackys are really discovering our planet !!!!. Mooi verslag, bedankt !

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens