De schaapjes op het droge, verslag Herdersmaratho - 2016-05-21

Verslag

 

De Herdersmarathon is echt een toertocht die je zonder scrupules mag aanstippen op je kalender met een vette stift als je houd van afwisseling ,mooie afdalingen, verdomde klimmen, mooie singletracks en open velden met ver zichten.Het mooie weer en het gezelschap zat er misschien ook wel voor iets tussen.Daar aangekomen was het een blij weerzien van de makkers die reeds ongeduldig stonden te wachten om de rit te kunnen aanvatten.Niet minder dan The voice en zoon, Stevie D en zoon, Krulle, 800, Fitzy, Dalton, McG, Pé, Ival, Zwedish cook waren van de party, iets later dook ook nog Mouse op.

 

McG was wat ongeduldig en wou reeds doorgaan naar de inschrijving doch voor zich in te schrijven maar wou persé een vers gemaakt kunstwerk als aandenken achterlaten in een van die Toi-Toi kotjes die ze later hebben moeten afsluiten wegens vreemde gasgeur. De man die net achter McG het kotje had betreden hebben ze moeten afvoeren met vergiftiging verschijnselen of zoiets, de man zag er beroerd uit...The Champ himzelf Fitzy, 800 en broer Dalton hadden wijslelijk besloten om van deze rit ten volle te genieten en waren zo een 10 tal minuutjes eerder vertrokken dan de hindes ut Heyst die de rit eerder aanzagen als een ideaal moment  om elkaar te kloten en buze te geven en elkaar te testen hoe het stond met de conditie, had ik maar bij moeder thuis gebleven.

 

Er was een man die de zwedich koek kent vroeg of hij met ons mocht meerijden, geen probleem zij ik , volg maar. Nog maar net vertrokken of die kerel was al uit het zicht, wat denkt hij wel !! Hij zag daar een dikken staan ( ik ) en dacht zeker dat het een piece off cake ging zijn maar wist echter niet dat dit één en al spiermassa is en dat die bult die mijn buik moet voorstellen te wijten is aan vrouwlief die het nodig acht mijn sporttruitjes te strijken over een wokpan i.p.v. een stijkplank te gebruiken.

 

 

Nog maar net vertrokken na een lange afdaling op het asvalt sloegen we links af en kregen we al direct de eerste singletrack voor de kiezen geschoven met aansluitend een afdaling waar ik en Pé reeds een enorm gat hadden geslagen, ja wat wil je met een technische bagage waarover wij mogen beschikken is dat uiteraard niet moeilijk. Daar op aansluitend kregen we onze eerste klim van de dag off road, eentje om je attent te maken dat je momenteel vertoefd in de Vaamse Ardennen. Toen al wist ik dat het niet vandaag ging zijn dat ik Pé en consoorten ging kunnen pijn doen, zat de training van donderdag laatstleden er voor iets tussen only God now, maar zeker niet getreurd ik beschikte nog over genoeg pk’s om de rit naar behoren VOLLEDIG te kunnen uitrijden en zelfs telkens te kiezen voor de HARD WAY wat niet van iedereen kan gezegd worden. Pé vertoefde in bloedvorm en wou dit aan Jan en Alleman tonen en reed zowaar telkens op kop. Enige km’s later konden we al onze lachspieren ten volle laten gaan toen we het olijk trio voorbij raasden, doei de wind van achter en behouden thuiskomst. Dalton, 800 en Champ waren blijkbaar ten volle aan het genieten van het mooie landschap en de lekkere wijven die hier en daar te spotten waren die mono-kini lagen te zonnen langs het parcour verscholen in het hoge heidegras die daar talrijk aanwezig was. Pé zijn zinnen waren echter op iets heel anders afgesteld en bleef maar doorramen.

 

De stroken berg op waren voor de zwedich cook, Krulle en pé echter geen probleem en trokken zowaar telkens een gat tot groot ergernis van ik en McG. Er staat weer geen maat op Pé riep McG me nog hijgend toe tijdens een beklimming. Wacht maar die magere tetting zijn tijd gaat nog wel komen en ’t zal niet lang meer duren. Enkel in de afdalingen reed die magere tetting me telkens voor de wielen en ja hoor tijdens een afdaling stak ik hem voorbij en gaf hem nog een stootje erbij, kwestie om wat plaats te hebben tijdens het dubbelen.

Ja hallo, bijna voor beide een laterale grondinspectie als gevolg , gelukkig  konden we terug beschikken over onze technische bagage om dit voorval tot een goed einde te brengen en er met de schrik vanaf te komen. Moest je op Mouse zijn technische bagage moeten reken lagen we nu in het Erasmus ziekenhuis met gekneusde botten en wat nog allemaal. Pé moet gewoon leren van zijn meerdere te erkennen en het leven zou zo eenvoudig en leuk kunnen zijn , maar nee. De vraag stak meteen terug de kop op “KAN DIT ZOMAAR !!! “

 

 

Krulle die blijkbaar goed met een koersfiets overweg kan kon zich ten volle laten gaan de bergjes op maar telkens ging liggen in de afdalingen, wat bezielt die man toch ? Last van evenwichtsstoornissen of een verstopte dikke darm of lag mijn fluitconcert er voor iets tussen. Toen hij voor de zoveelste maal terug in de modder lag riep hij “ ik geroaken hier nie ut mien kutpedaln, fuck zeg. Allez, allez, weer ten gevolge van mechanische defecten !!!McG liet alles maar begaan en reed zijn eigen tempo en kon zo op zijn sokken terug aansluiten na een km of 30 in onze groep. Het diesel motortje was mooi warm en draaide nu op volle toeren. Van de zwedich cook en kamikazie krulle was geen spoor meer, en modderstrook in het dichtbegroeide bos hadden hen de das omgedaan. Op een gegeven moment doken het olijk duo terug op tussen ik en Mcg, blijkbaar hadden ze de rit zowat met 5 km ingekort om toch terug bij ons te komen, foei, foei, foei. Ik zal hier geen risico nemen zij Zwedich cook, binnen 2 weken doe ik mee aan de Iron Man van Venetïe, de pipo in venetïe staat alles onder water en is het één en al zwemmen die de klok slaat, ze hebben hem ook goed liggen daar.

 

Aangekomen aan de derde stop kwamen zowaar Duracell en Laurence aangetuft met in hun sog een jonge man die zowaar in Wacky outfit reed ??? Fuck zeg t’is Mouse. Blijkbaar hadden zij hun ingeschreven voor de kids toer en voorgenomen om hem volledig uit te rijden, sterk zo zie je maar dat je met de dagen beter wordt. Ik vraag me enkel af of we Mouse zijn punten niet moeten halveren ? Moe maar voldaan van drank en spijs namen we onze trouwe tweewielers ter hand en als een solid blok reden we het onbekende te gemoed niet wetende wat er op ons afkwam. Op een gegeven moment liep het echter grondig mis, toen er een bord stond easy en hard way koos iedereen voor de easy way en wat had je gedacht ik en Pé voor de hard way. Vanaf dit moment hebben we onze trouwe doch mietjes vrienden niet meer weergezien. Enkel de Zwedich cook kon ons na enkele km nog bijbenen met zijn tong half in zijn voorwiel verwikkeld en kon nog net zeggen , fuck zeg ik heb hier alles moeten geven om bij te komen. Mijn eerste gedachte was “ miljaar wat staat die scherp zeg”en dat 2 weken voor Venetïe.

 

 

Enkele km verder was er terug een zéér mooi technisch doch hard way traject waar Pé en ik al op gijlden en de cook riep “allez rijd rechtdoor verdomme “, sindsdien hebben we niemand meer terug gezien zijnde aan de finish.

De hard way was er eentje om je vingers af te likken zelfs op een gegeven moment lag er een ophoping van samengeperste aarde en Pé waande zich direct “Hans Skansspringer “ in Garmin Parken Kirchen en in ware schansspringstijl waagde hij daar een sprong die zoals verwacht eindigde enkele meters verder in een bominslag van de eerste wereldoorlog en dit net voor de camera van de Herders die daar met een man of 8 stonden. Betere reclame voor de club kan je echter niet maken. De reactie van deze heren herders waren hilarisch, direct keken ze allemaal naar hun pint in hun handen en dan naar elkaar met een blik in de ogen van “ hebben wij nu teveel gedronken of wa ? “ Ik die het voorval heb zien geburen sprak hen toe en zij, niet mee inzitten, ’t valt deze keer nog mee, dit is iets dat in zijn genen zit, zijn tweede bijnaam is de vliegende tetting. Voor de rest van de hard way reed pé meer voor de voeten of wat anders.

 

 

Nu er geen spoor meer te bespeuren was van de rest en ettelelijke minuten te staan wachten en in gedachte te hebben dat ze zo hard als wij niet waren, hebben we van het traject afgehaspeld aan een mooi doch redelijk tempootje om vervolgens de finish te behalen met de volle km en alle hard way lussen te nemen. De cook, kamikasie en McG waren reeds de fietsen aan het inladen, zij waren buiten onze verwachting reeds aangekomen wat bij ik en Pé direct de vraag rees van hoe is dat mogelijk, later bleek dat ze de soft way hadden genomen en short hadden ingelast. Klein tijdje later kwamen de Champ Fitzy, 800 en Dalton voldaan over de meet en wat later kwam ook The Voice toe met zoonlief gevolgd op enige afstand Mouse met zijn mosselbank.

 

 

Na het nodige drank en verwijten aan elkaars adres van hoe hard of soft we wel zijn ,zijn we voldaan en tevreden huiswaarts gereden.

Een prachtige dag onder toffe vrienden en in ideale omstandigheden om in te kaderen.

 

 

Thanks aan allen .

 

IVAL

 

 

Info

 

Vertrekuren:
07.00-14.00

Afstanden:
15-25-45-60-85-105-125 km

 

Locatie:
Voetbalplein KVVVA

Adres:
Tenhoutestraat zn

Gemeente:
Maarkedal

 

 

Deelnemers

 

1

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Harryman schreef op 24-05-2016 :

👏👐👏✌☝👍🏻👉👊🚵🏁🏆 alsof ik erbij was...

 

Ival schreef op 23-05-2016 :

Leuk te lezen dat je nog leeft Black Magic, met jou weet je nooit. Dat je goed bezig bent weten we ondertussen allemaal, enkel oppassen dat je niet rapper gaat dan je schaduw want dan staan we niet meer in voor de gevolgen. Knap moatje, als je tijd heb moet je maar eens achter die wisselbeker komen van DE ZOT UT HEYST die ik reeds jaren mocht koesteren.

 

Black magic schreef op 23-05-2016 :

Schoon verslag ival, wash & go en mezelf hebben gekozen voor de 120 km waar er 2100hm'ters bedwongen moest worden. We waren wa laat dermee dat we nie veel tijd hadden om nog te treuzelen en vertrokken direct met een hoog tempo. Die klimmetjes liggen me wel behoorlijk goed nie te lang en je kan ze doen op kracht. Kollin die maar 4h geslapen had wat tijd en km nodig om erdoor te komen. Ikzelf was dan nie goe wakker tijdens de eerste paar afdalingen waar het iets vettiger lag. Tot 3 maal toe uit de pedalen en zelfs 1maal een knie aan de grond moeten zetten. Het was met veel godverdommes kuts miljaardes en fuck this shit als ik voor de 4de maal bijna op me bek ging. Na al da gevloek werd ik alerter , Kollin schoot ook wakker en op een iets rustiger tempo ( met het gedachte dat we zondag ook gaan rijden) gingen we naar het stuk bos waar het wa technischer werd. Wij kozen uiteraard ook voor de hard way en het ging ons heel goed af. Mijne jump was er 1 gelijk van evil knievel, ik kon bijna me huis zien vanop die hoogte 😃. Me landing was wel beter dan die van Pé zo te lezen in ival zen verslag hahahaha. Het was een hele mooie rit zeker voor onze Vlaamse Ardennen en e technische stroken waren super fun zeker het 2 gedeelte. Na 120km konden we nog een lus doen van een goeie 6km maar daarvoor hebben we gepast na een dikke 6h was het een goeie training geweest.

 

Ival schreef op 23-05-2016 :

En dat de toekomst verzekerd is, ja halo Dikke proficiat aan de jeugd, dik in orde Chapau om dit nu reeds te kunnen en wetende dat ze nog voor hun papa moeten zorgen ook gedurende het parcour!!!

 

schreef op 23-05-2016 :

Proficiat aan Fluppe junior om voor de hard-way te kiezen, er waren zelfs enkele "senior-Wacky's" die dit niet aandurfden...:):):):)

 

Fluppe schreef op 22-05-2016 :

Machtig verslag !!! Den deze met junior 65 kilometerkes en 1.150 hoogtemeters op den teller en fier dat zoontje telkens met een Wacky-grijns voor de HARD way koos! Volgend jaar zien ze ons zeker terug. Ook dikke proficiat voor de 80k van Stevie D "zijne kleine". De opvolging is verzekerd !

 

schreef op 22-05-2016 :

Machtig verslagske van een machtig "ritje" !! Wel vergeten te zeggen dat de 2 zotten Black M. en Collin de 120 km voor hun rekening genomen hebben !!! Nog geen verslag gelezen van Bl.M. hopelijk ligt ie niet ergens in een plaatselijk ziekenhuis....'t Is leuk om een beetje in vorm te zijn, alleen al om zonder zelf helemaal tette te zitten, Mcg. en Ival wat te kl*ten !!!! Hopelijk is de foto van m'n wereldjump gelukt, voelde me in de lucht precies al Kenny Bellay, de landing was wel wat meer Eddy The Eagle style.....

 

McG schreef op 22-05-2016 :

Onze nieuwe Brusselmans ferm in vorm. Een zeer mooi verslag van een prachtige TT.

 

Fitzy schreef op 22-05-2016 :

Leuk om te zien dat Pé en Ival terug zijn samen en dat beide sterk bezig zijn, een mooier koppel Wackys kan ik mij niet voorstellen, Laurel en Hardy kan niet aan de twee tippen !. Hard rijden, hard elkaar kloten, hard gewoon. Machtig verslag Nonkel Ival, prachtig gewoon. Ik was toch blij dat ik gereden hebben met Technical Dalton en Non-stop Dirt 800, van ons was het allemaal een beetje rustiger maar niet minder leuk, gewoon anders !. Ik zelf was niet echt in vorm vind ik, maar gelijk dat Pé zegt, tis toch een pittig ritje met 1600 hms. Dirt 800 geeft zeer goed gereden en was zeer content met zijn rit denk ik !. Dalton was ook in vorm en rijd zeer relax en ontspannend rond, nauwelijks fouten maken een goede voorbeeld voor de technical stukken. Ik was wel content dat ik een complement kreeg van hem voor mij afdalen, als je kan een Casteleyn achter je houden met een downhill ben je goed bezig denk ik. Ival geeft alles gezegd denk ik, dat deze is een TOPPER !, en zo moeten gereden waren door echte Wackys !!!. Stevie D en Bart waren daar ook, maar Stevie vertrekt graag rond 4.30 voor TT’s. Hoe was het voor Bart ?, en hoe was het met je nieuwe fiets ?. Nadien was het zalig in de zon, waar dat de meisje dat met Moose was liep rond met een Camel toe in haar koers broek sante !. Great day !

 

Bahamontes schreef op 22-05-2016 :

Hilarisch verslag!! Ideaal om mijn communie-kater door te spoelen....

 

Ival schreef op 22-05-2016 :

De schaapjes op het droge. De Herdersmarathon is echt een toertocht die je zonder scrupules mag aanstippen op je kalender met een vette stift als je houd van afwisseling ,mooie afdalingen, verdomde klimmen, mooie singletracks en open velden met ver zichten. Het mooie weer en het gezelschap zat er misschien ook wel voor iets tussen. Daar aangekomen was het een blij weerzien van de makkers die reeds ongeduldig stonden te wachten om de rit te kunnen aanvatten. Niet minder dan The voice en zoon, Stevie D en zoon, Krulle, 800, Fitzy, Dalton, McG, Pé, Ival, Zwedish cook waren van de party, iets later dook ook nog Mouse op. McG was wat ongeduldig en wou reeds doorgaan naar de inschrijving doch voor zich in te schrijven maar wou persé een vers gemaakt kunstwerk als aandenken achterlaten in een van die Toi-Toi kotjes die ze later hebben moeten afsluiten wegens vreemde gasgeur. De man die net achter McG het kotje had betreden hebben ze moeten afvoeren met vergiftiging verschijnselen of zoiets, de man zag er beroerd uit The Champ himzelf Fitzy, 800 en broer Dalton hadden wijslelijk besloten om van deze rit ten volle te genieten en waren zo een 10 tal minuutjes eerder vertrokken dan de hindes ut Heyst die de rit eerder aanzagen als een ideaal moment om elkaar te kloten en buze te geven en elkaar te testen hoe het stond met de conditie, had ik maar bij moeder thuis gebleven. Er was een man die de zwedich koek kent vroeg of hij met ons mocht meerijden, geen probleem zij ik , volg maar. Nog maar net vertrokken of die kerel was al uit het zicht, wat denkt hij wel !! Hij zag daar een dikken staan ( ik ) en dacht zeker dat het een pice off cake ging zijn maar wist echter niet dat dit één en al spiermassa is en dat die bult die mijn buik moet voorstellen te wijten is aan vrouwlief die het nodig acht mijn sporttruitjes te strijken over een wokpan i.p.v. een stijkplank te gebruiken. Nog maar net vertrokken na een lange afdaling op het asvalt sloegen we links af en kregen we al direct de eerste singletrack voor de kiezen geschoven met aansluitend een afdaling waar ik en Pé reeds een enorm gat hadden geslagen, ja wat wil je met een technische bagage waarover wij mogen beschikken is dat uiteraard niet moeilijk. Daar op aansluitend kregen we onze eerste klim van de dag off road, eentje om je attent te maken dat je momenteel vertoefd in de Vaamse Ardennen. Toen al wist ik dat het niet vandaag ging zijn dat ik Pé en consoorten ging kunnen pijn doen, zat de training van donderdag laatstleden er voor iets tussen only God now, maar zeker niet getreurd ik beschikte nog over genoeg pk’s om de rit naar behoren VOLLEDIG te kunnen uitrijden en zelfs telkens te kiezen voor de HARD WAY wat niet van iedereen kan gezegd worden. Pé vertoefde in bloedvorm en wou dit aan Jan en Alleman tonen en reed zowaar telkens op kop. Enige km’s later konden we al onze lachspieren ten volle laten gaan toen we het olijk trio voorbij raasden, doei de wind van achter en behouden thuiskomst. Dalton, 800 en Champ waren blijkbaar ten volle aan het genieten van het mooie landschap en de lekkere wijven die hier en daar te spotten waren die mono-kini lagen te zonnen langs het parcour verscholen in het hoge heidegras die daar talrijk aanwezig was. Pé zijn zinnen waren echter op iets heel anders afgesteld en bleef maar doorramen. De stroken berg op waren voor de zwedich cook, Krulle en pé echter geen probleem en trokken zowaar telkens een gat tot groot ergernis van ik en McG. Er staat weer geen maat op Pé riep McG me nog hijgend toe tijdens een beklimming. Wacht maar die magere tetting zijn tijd gaat nog wel komen en ’t zal niet lang meer duren. Enkel in de afdalingen reed die magere tetting me telkens voor de wielen en ja hoor tijdens een afdaling stak ik hem voorbij en gaf hem nog een stootje erbij, kwestie om wat plaats te hebben tijdens het dubbelen. Ja hallo, bijna voor beide een laterale grondinspectie als gevolg , gelukkig konden we terug beschikken over onze technische bagage om dit voorval tot een goed einde te brengen en er met de schrik vanaf te komen. Moest je op Mouse zijn technische bagage moeten reken lagen we nu in het Erasmus ziekenhuis met gekneusde botten en wat nog allemaal. Pé moet gewoon leren van zijn meerdere te erkennen en het leven zou zo eenvoudig en leuk kunnen zijn , maar nee. De vraag stak meteen terug de kop op “KAN DIT ZOMAAR !!! “ Krulle die blijkbaar goed met een koersfiets overweg kan kon zich ten volle laten gaan de bergjes op maar telkens ging liggen in de afdalingen, wat bezielt die man toch ? Last van evenwichtsstoornissen of een verstopte dikke darm of lag mijn fluitconcert er voor iets tussen. Toen hij voor de zoveelste maal terug in de modder lag riep hij “ ik geroaken hier nie ut mien kutpedaln, fuck zeg. Allez, allez, weer ten gevolge van mechanische defecten !!! McG liet alles maar begaan en reed zijn eigen tempo en kon zo op zijn sokken terug aansluiten na een km of 30 in onze groep. Het diesel motortje was mooi warm en draaide nu op volle toeren. Van de zwedich cook en kamikazie krulle was geen spoor meer, en modderstrook in het dichtbegroeide bos hadden hen de das omgedaan. Op een gegeven moment doken het olijk duo terug op tussen ik en Mcg, blijkbaar hadden ze de rit zowat met 5 km ingekort om toch terug bij ons te komen, foei, foei, foei. Ik zal hier geen risico nemen zij Zwedich cook, binnen 2 weken doe ik mee aan de Iron Man van Venetïe, de pipo in venetïe staat alles onder water en is het één en al zwemmen die de klok slaat, ze hebben hem ook goed liggen daar. Aangekomen aan de derde stop kwamen zowaar Duracell en Laurence aangetuft met in hun sog een jonge man die zowaar in Wacky outfit reed ??? Fuck zeg t’is Mouse. Blijkbaar hadden zij hun ingeschreven voor de kids toer en voorgenomen om hem volledig uit te rijden, sterk zo zie je maar dat je met de dagen beter wordt. Ik vraag me enkel af of we Mouse zijn punten niet moeten halveren ? Moe maar voldaan van drank en spijs namen we onze trouwe tweewielers ter hand en als een solid blok reden we het onbekende te gemoed niet wetende wat er op ons afkwam. Op een gegeven moment liep het echter grondig mis, toen er een bord stond easy en hard way koos iedereen voor de easy way en wat had je gedacht ik en Pé voor de hard way. Vanaf dit moment hebben we onze trouwe doch mietjes vrienden niet meer weergezien. Enkel de Zwedich cook kon ons na enkele km nog bijbenen met zijn tong half in zijn voorwiel verwikkeld en kon nog net zeggen , fuck zeg ik heb hier alles moeten geven om bij te komen. Mijn eerste gedachte was “ miljaar wat staat die scherp zeg”en dat 2 weken voor Venetïe. Enkele km verder was er terug een zéér mooi technisch doch hard way traject waar Pé en ik al op gijlden en de cook riep “allez rijd rechtdoor verdomme “, sindsdien hebben we niemand meer terug gezien zijnde aan de finish. De hard way was er eentje om je vingers af te likken zelfs op een gegeven moment lag er een ophoping van samengeperste aarde en Pé waande zich direct “Hans Skansspringer “ in Garmin Parken Kirchen en in ware schansspringstijl waagde hij daar een sprong die zoals verwacht eindigde enkele meters verder in een bominslag van de eerste wereldoorlog en dit net voor de camera van de Herders die daar met een man of 8 stonden. Betere reclame voor de club kan je echter niet maken. De reactie van deze heren herders waren hilarisch, direct keken ze allemaal naar hun pint in hun handen en dan naar elkaar met een blik in de ogen van “ hebben wij nu teveel gedronken of wa ? “ Ik die het voorval heb zien geburen sprak hen toe en zij, niet mee inzitten, ’t valt deze keer nog mee, dit is iets dat in zijn genen zit, zijn tweede bijnaam is de vliegende tetting. Voor de rest van de hard way reed pé meer voor de voeten of wat anders. Nu er geen spoor meer te bespeuren was van de rest en etelelijke minuten te staan wachten en in gedachte te hebben dat ze zo hard als wij niet waren, hebben we van het traject afgehaspeld aan een mooi doch redelijk tempootje om vervolgens de finish te behalen met de volle km en alle hard way lussen te nemen. De cook, kamikasie en McG waren reeds de fietsen aan het inladen, zij waren buiten onze verwachting reeds aangekomen wat bij ik en Pé direct de vraag rees van hoe is dat mogelijk, later bleek dat ze de soft way hadden genomen en short hadden ingelast. Klein tijdje later kwamen de Champ Fitzy, 800 en Dalton voldaan over de meet en wat later kwam ook The Voice toe met zoonlief gevolgd op enige afstand Mouse met zijn mosselbank. Na het nodige drank en verwijten aan elkaars adres van hoe hard of soft we wel zijn ,zijn we voldaan en tevreden huiswaarts gereden. Een prachtige dag onder toffe vrienden en in ideale omstandigheden om in te kaderen. Thanks aan allen . IVAL

 

Damien schreef op 21-05-2016 :

Zie jundr daar..

 

Fluppe schreef op 20-05-2016 :

Ik zal er pas geraken rond 10u en ik rijd met de junior de 45k

 

Ival schreef op 20-05-2016 :

Wij vertrekken ook

 

Fitzy schreef op 20-05-2016 :

Wij vertrekken om 7.30 van uit Het Zoute !!!

 

Stevie D schreef op 20-05-2016 :

Om 7u vertrekken we om daar tegen 9u te starten voor 85 km. Het gezal op een gezapige tempo zijn,het is Bert zijn eerste mtb-rit dit jaar. Tot dan.

 

Stevie D schreef op 16-05-2016 :

Wij gaan waarschijnlijk de 60km of 80 km doen.

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens