Verslag Hel Van Kasterlee - 2016-12-18

Verslag

 

Lang geleden aan mezelf “beloofd” om eens te doen en zondag was het van dattem. Samen met mijn Wacky “hellmate” Space jr stonden ik om 8u ’s morgens tussen de bonkende luidsprekers en een hels decor aan de start van werelds zwaarste duatlon. De drie maand voorbereiding was nagenoeg ideaal met een gevarieerd programma van Robin (ex-Wacky Pro-Ro) en het geluk van niet geblesseerd te geraken of ziek te worden. De zware trainingsweken waren nieuw voor mij, zelfs nooit gedaan tijdens mijn “glorieperiode” van het voetbal, maar het doel heiligt de middelen en het feit dat Space dezelfde trainer had konden we de folterweken delen en dat verzachtte toch wat de pijn.


Pé was zo goed om me bij te staan (of is het gewoon dat hij mij me graag ziet afzien) en dus trok ik met hem zaterdag naar Kasterlee. Pé kende de streek goed want tijdens zijn legertijd zat hij in de kazerne van Tielen en de eerste die we daar zagen was ook een ex-soldaat. Ja zeg, die twee hebben just nie gemuild met elkaar maar het ging er wree gezellig aan toe: “In welke divisie zat jij?”, “Kende die kolonel?”…da duurde en duurde tot ik Pé ter order liep om nog een rondje te verkennen. Het parcours lag er goed bij en net toen we wilden aan het loopparcours beginnen stuikte ik op de grond op een glibberig bospad. Een schelle van mijn been maar gelukkig anders niks, stel je voor.

Zal Pé het verhaal laten uit doeken doen wat er dan gebeurde tussen de verkenning de zaterdag en start de zondag maar kort gezegd, hebben we na een sportmaaltijd van friet met biefstuk, een pintje en na een kort bezoekje aan café de Gieterij ons B&B opgezocht. Een warme chocomelk, het drukke verkeer en een broeierig warme slaapkamer hielden me uit mijn slaap en zo verscheen ik nie al te fris aan de start met mijn hellbuddy Space die er wel fris en monter uitzag na een dieet van banenbrood en pasta te hebben gevolgd de laatste drie dagen.

 

 

 

 

Na een luide knal met vuurwerk (was machtig) werden we op gang geschoten. Het was vochtig weer maar de temperatuur viel enorm mee wat mijn kansen op overleving deed stijgen. We liepen een lekker tempo maar ik begon danig te zweten dat ik alles open zette. Begon al te peizen op die ene pint van de dag ervoor maar dat kon het toch niet geweest zijn zeker?? Het looptraject was eerder saai met ellenlange stukken in open velden en enkel stukken door het bos. Enkel op het einde na 15km is er een helling offroad naar de tent toe. Het heeft wel iets idyllisch die stille kempen maar van genieten was er niet echt bij. We nestelden ons wel  in de buik van het peloton van zo’n 300 deelnemers en konden wisselen in een deftige tijd van een uur en zeven minuten. De wissel ging redelijk vlot tot ik mijn vélo moest zoeken. Had het in de donker weggezet maar wist nie meer waar…!!! Mijn “coach” wist me te vertellen dat ik hem waarschijnlijk vooraan had gezet maar na wat zoeken stond mijn bike achteraan. Space was intussen gaan vliegen en ik mocht al een eerste fusée verschieten om hem in te halen. En of smalle Space in vorm was, hij trok de eerste drie ronden door alsof hij niet wist dat het 105km was. De 21km-biketrack was gevarieerd met eerst een kleine technische bospassage en nadien offroadpadjes een beetje zoals op onze toertocht met zanderige ondergronden nu en dan afgewisseld met wat vettige wegen maar overal goed berijdbaar.  Met een geweldig sterke Space ging het goed vooruit en haalden we heel wat groepjes in en nu en dan bleef er wel eentje in ons wiel hangen maar nooit voor lang. Space zijn coach Luc stond op een goede plek om bidons aan te geven maar de mijne wist zich iedere ronde goed weg te steken zodat de “bevoorrading” wat langer duurde bij mij. De voorlaatste ronde stond hij nog nen dreupel te drinken met supporters Ival, Eagle Eye en Cockroach (machtig dat die mannen daar waren) maar ik had nog genoeg drank zodat ik zonder kon passeren.  Space had veel leute vaneigenst en ik eigenlijk ook (achteraf) want we gingen niet voor de rapste tijd maar om het te overleven.

 

 

 

De laatste ronde namen we zo wat gas terug en dat was maar goed ook de 30km loop in gedachte. Bij de wissel, die dankzij Pé wel vlot verliep (hij verwisselde mijn schoenen, hielp me om vest uit te trekken, echt chapeau), groetten we nog eens onze supporters en begonnen we aan het zwaarste gedeelte.  Mijn benen voelden eigenaardig nog redelijk goed aan en was blij dat ik goed gedoseerd had. Mijn buddy Space had het lastiger maar had zich ook geen meter gespaard bij het fietsen. Intussen konden we rekenen op de fantastische steun van onze coaches Luc en Pé die ons drank en eten aangaven vanop de fiets en ons mentaal wat probeerden op te lappen alhoewel met Pé is dat altijd met een knipoog.  Hij duurde wat lang hij begon te treiteren maar eens hij zag dat ik het ging halen begon het: “Zo zwaar kan da precies nie zijn”,  “kijk eens naar den dienen, die loopt toch goed hoor”,  “da chocoladejeneverke deed deugd aan de bevoorrading”…, kon mijn mondhoeken niet meer naar omhoog trekken om te lachen maar het was eigenlijk de ideale afleiding tijdens het afzien.  Ik kreeg een klein dipje bij het ingaan van de laatste 15km maar was niet alleen want de ene na de andere zagen we stoppen met krampen om dan terug weer aan te zetten. Dirk moest ook een paar keer aan zijn tenen trekken maar hij vocht telkens terug, wat een beer.

 

 

 

Uiteindelijk kwamen we binnen in goed acht uur wat onverhoopt was (we rekende op minstens negen uur) , allebei dolgelukkig en verrast door het vele volk in de schitterend ingerichte tent die ons binnenhaalden als echte helden en zo voelden we ons ook eventjes. Tussen al het volk ook Beul met Marleen die naar Kasterlee waren afgezakt om ons te zien aankomen, respect echt waar.  We kregen een welgemeende proficiat van de organisatoren (machtig die Wacky Racers riep hij ons nog na) met een medaille erboven op. Het was heerlijk gevoel echt waar.

 

Na de douche konden we (Pé en ik) nog ruim nakaarten (het was iets na vieren en de uitreiking was ten achten) met Kurt Van Driessche en de oeratleet Danny Dalle die zowaar in de categorie 50+ de hel had gewonnen, wat een prestatie!!!! Space zat al in de mobilhome bij zijn broer dat moment en had niet veel courage meer om naar de tent af te zakken. Wij zagen om iets na half acht de laatste twee deelnemers binnenstrompelen onder luid applaus, echt waanzinnig schone.  We kregen nog onze finisher t-shirt en mijn coach nam het stuur en voerde ons naar huis zols het een echte coach betaamd.

 

Ons doel was bereikt en dat kwam er mede door vier maand hard trainen, een beregoed schema, twee topbegeleiders Pé en Luc, de aanmoedigingen van Wacky’s Ival, Eagle Eye, Beul, cockroach en zeker niet te vergeten Damien Defawe die daar als coach was voor Tony Durnez (Bumper). De vele support tijdens het trainen die we kregen van vrouw en kids maar ook van alle Wacky’s aan het thuisfront die met ons meeleefden.

 

Space was een uitstekend partner om het doel te bereiken, wat heb ik tonnen respect voor die gast! We hielpen elkaar waar het kon, zagen af samen en triomfeerden samen aan de meet,  Wacky’s live together and die together!!!!!!!!!!

 

Baha

 

 

 

 

 

 

 

 

Info

 

"HELL AWAITS!!", een instant klassieker van Slayer maar zondag wordt dit werkelijkheid. Het moest er van komen dat er ooit Wacky's naar de hel zouden gaan en zodoende zullen Space en Bahamontes de eersten zijn om deze te betreden. Begeleid door hun sidekicks naar het Hellegat, Luc en Pé, wacht hen een lange tocht van 15 km lopen, 105 km mountainbiken en tenslotte nog e kleine marathonneke van 30 km. Als alle naar wens verloop zullen ze in de duisternis na goed 9 uur het hellegat overleven en zo toetreden tot het rijk der zotten.

 

Wij kijken er al vast naar uit.......

 

Wacky's of hell, in spé, Space en Bahamontes

 

 

 

 

Deelnemers

 

Bahamontes, Space jr.

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Harryman schreef op 21-12-2016 :

Heb al veel met de kleine grote baha gedaan, maar dees zag ik echt niet zitten. Ook omwille van mijn stijve kuiten!! Nog nooit meer of 10 km gelopen laat staan 45 zeg. Echt oprecht sterke prestatie van onze 2 toppers. Mooi om ook samen te blijven.👍🏻💪🏻👊🏻🏃🏼🚵🏃🏼👏👏👏

 

schreef op 21-12-2016 :

DE HEL DOOR DE OGEN VAN DE COACH Groot was m’n verwondering toen Baha mij enkele maanden geleden vroeg om z’n coach te zijn tijdens de hel van Kasterlee !! Ik weet dat dit raar klinkt dat ik als zeer succesvolle coach verbaast was, maar omdat ik de naam heb nogal veeleisend kan zijn en m’n atleten mentaal zwaar kan aanpakken, had ik niet gedacht dat Baha dit zou aandurven !!! ( achteraf bleek dat ie het aan de andere 64 Wacky’s gevraagd had, maar der geen één zin in had…) Dat het menes was konden we de vorige maanden al afleiden uit de meerdere duathlons die Baha met z’n spitsbroeder Space hadden afgewerkt, het gemak waarmee ze de pedalen rondtrapten en de liters alcohol die ze de laatste weken niet in hun kelen goten !! Ook opmerkelijk was het “on-Bahajaanse” lijstje van z’n uitrusting die hij zou meedoen naar Kasterlee, alles stond er zowaar op !!! ( ik heb wel een licht vermoeden dat het van Space z’n hand kwam…) Toen ie dan de zaterdag nog stipt op het uur van afspraak was om me te komen halen, wist ik het helemaal zeker : onze kleine dictator staat messenscherp !!!! De rit naar de stille kempen werd vooral gevuld door luide muziek en gebabbel over luide muziek en gelukkig niet over baha’s tijd als (loodgieter)-milicien in het leger, dwergen zijn immers vrijgesteld van legerdienst !!! In Kasterlee aangekomen besloten we toch maar eerst de verkenning van het mountainbike parcours te doen voordat we gingen inchecken in de door Baha geboekte B&B (tja, een coach kost geld hé !!) Het parcours was al volledig “uitgelint” en uitgepijld en na een valse start, enkele locals stuurden ons de tegenovergestelde richting uit ( waarschijnlijk hadden ze geen snars van Baha’s koeterwals verstaan) konden we perfect het parcours volgen. Dat begon met een prachtig stukje bos waardoor een licht technische singletrack kronkelde en achtereenvolgens dreven, boswegels, landbouwgrond en hier en daar een streepje asfalt.Veel offroad dus, maar overal goed berijdbaar en dat was wel al eens anders geweest hoorden we de volgende dag ! Omdat we het mtb parcours redelijk snel (voor mij toch…) hadden afgerond, besloten we het 15km lange loopparcours er ook nog maar bij te pakken !! Hadden we misschien beter niet gedaan, want zo werd onze kleine helletemmer er weer aan herinnerd dat het looptraject vooral uit eindeloos lange rechte stukken bestond….en om de verkenning helemaal goed af te sluiten ging ie in een lichte afdaling nog met z’n klikken en klakken tegen de grond met een serieuze schelle van z’n bille als gevolg !!! Terug aan de auto gekomen, spotten we in de verte een tot op het bot afgetrainde atleet, die al stretchend een mobilhome probeerde omver te duwen, bleek het toch wel Space te zijn zeker !!! Die was samen met “broere-coach” ( en schoonzus ) en diens mobilhome al van de voormiddag terplaatse ! Op onze vraag of ie geen zin had om ’s avonds nog eens mee te gaan met ons om Kasterlee onveilig te maken, antwoorde ie met hoorbare spijt in z’n stem dat ie van broere-coach het bevel had gekregen om eerst een half b ananebrood en daarna 8 rijstpannekoeken naar binnen te slaan en ie dan in z’n bedje mocht kruipen !!!! Door mijn jarenlange ervaring als topcoach weet ik echter dat het nodig is je poulain de avond voor een wedstrijd efkes bloot te stellen aan allerhande verleidingen, zodoende te weten te komen hoe het zit met z’n mentale ingesteldheid !!!! Om zeker te zijn dat Space zich aan z’n coach z’n instructies zou houden vroegen we aan de lokale concierge om het hek te sluiten waarachter hun mobilhome stond, wa ie promt deed !! Dan was het eindelijk tijd om ons naar de door baha gekozen B&B te begeven…ik hield m’n hart al vast, de stal in gedachten die Baha ooit boekte voor de Ardens Thropy, maar wonder boven wonder, op het betreffende adres stond zowaar een kast van een villa, alleen….bleek er niemand aanwezig…. De deur bleek echter open en na een “allo” op 10 besloten we toch maar binnen te dringen ! We kwamen terecht in een zeer mooie feestzaal, 2 bars, gedekte tafeltjes, ’n koffiezet of 3, alle drank die je maar kunt wensen en een streep paarse neonlichten, wat me een moment deed twijfelen of deze zaal niet voor andere doeleinden werd gebruikt….Alle deuren waren open ( behalve die van de kamers) en overal waar je passeerde floepen automatisch alle lichten aan, maar toch was er geen kat te bespeuren !!!! Gelukkig stonden er onder de buitenbel 2 gsm nummers, waarna één telefoontje volstond om te weten te komen dat de eigenaars op een verrassingsweekendje waren ter gelegenheid van de bazin haar 40ste verjaardag !!!! De buurvrouw Chris zou ons uit de nood helpen, we moesten ondertussen( op het huis) maar een flesje wijn opentrekken en een muziekje opzetten !!!!! Zonder een harde, maar correcte ingreep van mijner twege, had Baha de hel gelaten voor wat ie was en zich gratis lazarus gedronken aan de bar…Nadat we een koffie of 4 gedronken hadden en een latte chocolade of 3 naar binnengespeeld hadden, kwam buurvrouw Chris ( lichtjes tipsy !!) ons uiteindelijk uit de nood helpen. Na een kleine zoektocht naar de kamersleutels, een rondleiding in de keuken en een tip dat er een zeer goede chimay in de frigo stond, konden we eindelijk onze kamer betrekken….Een mooie kamer trouwens, juist jammer van dat dubbel bed, maar Baha beloofde om ’s nachts z’n manieren te houden !! Na een vlug douchke konden we eindelijk het Kasterlee’se nachtleven induiken…Omdat onze magen evenveel lawaai maakten als een zwerm c-130 die overvlogen besloten we eerst een stukje te gaan eten. Bleek er toevallig geen food-truck festival te zijn op het marktplein zeker !!! Na een kleine verkenning van de kraampjes, bleek de geur van dat ene viskraam toch wel alle andere heerlijke aroma’s te overheersen en we besloten dan maar in een sjiek etablissement te gaan eten. Na het vertonen van mijn “coach-badge” mochten we onmiddellijk plaatsnemen aan de beste tafel van de hele zaal !!! Tijdens ons aperitiefke kwamen plots 3 dames binnen , waarop Baha : “ ik kenne kik de die precies” , bleek da nog waar te zijn ook !!! ’t Was begot de vrouw van Damien die ook aanwezig was als coach van z’n maat Tony ! ( ze kregen een klein tafeltje in de verste hoek van de zaal…) Na onze maagskes goed gevuld te hebben besloten we nog eens binnen te springen in “de gieterij”, een kroeg die ik nog kende uit een ver verleden !! Bleek nog steeds een toffe kroeg te zijn, de ideale plaats om de laatste en ultieme mentale test te doen bij mijn atleet….Ik had alle meisjes boven 18 uit Kasterlee een mailtje gezonden dat Dries Mertens om 21.30 in de Gieterij aanwezig zou zijn, met gevolg dat de ene hete bende groupies na de andere de zaak binnenrolden, Baha gaf geen krimp….en toen ik na een duvel nog een vodka-orange naar binnen goot en Baha het nog steeds bij z’n bru’tje hield, vond ik het welletjes, test met glans doorstaan !!!! Bedtijd !! Eerst nog een stukje film gebaseerd op het boek “ het jong leven van de broeders Sey”, de Hangover 3 dus, meegepikt en het goede nieuws ontvangen dat Gent met 3-1 verloren had en onze oogjes konden eindelijk dicht !!! ( een ambetante mens om naast te slapen trouwens, dien maakt dus geen enkel lawaai, waardoor ik dus serieus moest opletten niet te luid te ademen en de hele nacht m’n scheten heb moeten inhouden…) Na een nacht zonder veel slaap moest ik al weer vroeg uit de veren, want mijn veeleisende poulain had graag verse fruitsla en 2 spiegeleitjes gehad als ontbijt…(hopelijk heeft ie veel betaald voor de B&B!!) Tijdens het ontbijt maakten we ook kennis met de enige andere gasten van het huis, Luc en z’n duitse echtgenote. De sympathieke Luc, die er als een echte afgetrainde atleet uitzag en ook ging deelnemen aan de hel, bekende dat ie aan alle duathlons waar ie al aan deelnam, telkens als laatste of voorlaatste finishte, van een opsteker gesproken !!! Tijd voor het echte werk nu !!! Wonder boven wonder konden we onze auto op een kleine 50m van de start parkeren ( 10m van de Space-mobilhome..)Van Space was trouwens geen spoor meer te bekennen, die was waarschijnlijk al van 6u aan het loslopen !!! ’t Was nog maar 07.30 en de start was pas om 8u. we hadden dus nog alle tijd van de wereld….Terwijl Baha z’n fietske in de wisselzone ging plaatsen, nam ik even polshoogte waar ik de rest van z’n spullen kon achterlaten….Vorige week was er al een verkenning van de hel gebeurd en was er ongetwijfeld een uitgebreide briefing gegeven over het hoe waar en wat….Space had duidelijk zeer aandachtig geluisterd en was dus met alles in orde, wat Baha ondertussen gedaan heeft is mij tot op heden een raadsel !!! Terwijl mijn poulain zich al fluitend en op z’n dooie gemak naar de start begaf, begon bij de coach een stressuurtje van jewelste !!! Stond ik daar met bak vol gellekes, drank, koersschoenen en dito truitjes, maar wist ik in geen duizend jaar waar ik daarmee naar toe moest !!!! Na veel zoeken en enkele boze blikken van de organisatie raakte ik via een achterdeurtje toch in de deelnemerskleedkamer binnen, waar nog één stoeltje onbezet was…. Gij zeit er ook laat mee,grapte één van de officials, dien dacht dat ik ook meedeed, de kleedkamer was blijkbaar alleen toegankelijk voor de deelnemers…Helm al gecontroleerd vroeg één van die mannekes, waarna ik onmiddellijk doorverwezen werd naar een ander official ( een grijsend vrouwmens die vroeger waarschijnlijk nog lid geweest van van de hitlerjugend…) die toen ik met een flauwe glimlach Baha’s helm op m’n kop zette bijna zot werd, gelukkig voor baha kon ik nog net op tijd ontsnappen…Halsoverkop spoedde ik me dan naar onze auto, ik had immers van “ de kleinen” ( om niet steeds Baha te moeten zeggen) een meer dan gedetailleerde lijst gehad van wat meneer iedere ronde wou eten en drinken en tevens de tijdstippen waarop hij verwachtte dat ik klaar zou staan… ( ter info : Space had eten en gellekes mee voor de hele 105 km mountainbiken, broere moest enkel af en toe eens een pulle aangeven…) Met een loodzware rugzak liep ik baha bijna de helft van het loopparcours tegemoet om hem te briefen waar hij z’n zootje kon vinden !! De 2 zotten hadden er dan nog niets beters op gevonden om het eerste loopgedeelte in 01.08 te lopen in plaats van de afgesproken 01.15, waarbij m’n schema al direct helemaal voor de kl*ten was natuurlijk !!! Gelukkig duurde de kledijwissel bij baha een tikje langer dan bij de normale mens ( de toppers deden er 01.08 min over , Baha 05.12…) en toen ie uiteindelijk de wisselzone indook kreeg ie het nog voor mekaar om z’n vélo niet te vinden…na wat verwijten in mijn richting (ik had die fiets daar nie gezet é !!!) had ie hem eindelijk gevonden ( ’t was eigenlijk nie moeilijk, der stond maar één kinderfietske…) Space ribbedebie natuurlijk, waardoor baha al onmiddellijk het volle pond mocht geven om z’n copain in te halen !!! Ik spoedde me naar onze ploegauto om de 2 volgende pullen te prepareren en vervolgens in omgekeerde richting naar de bevoorradingszone !!! Na een kleine 50 minuten, 10 minder dan het voorop gestelde plan, stormde onze 2 musketiers de b.v.r.z al weer binnen, waar baha al direct zondigde tegen z’n eigen planning en z’n eerste pannekoekje al oversloeg ( wie die pannekoeken gezien heeft weet waarom…) De 2 bleven de rondjes afmalen aan een hoog tempo ( altijd net onder de 50 min !!!) Door die supertijden had ik dus niet veel tijd om rond te lummelen…pullen vullen, gellekes halen, water gaan kopen, vlug een kakske doen en en passant een bakje frieten naar binnen duwen…Om m’n atleet scherp te houden, stond ik ook telkens op een andere plaats om hem te bevoorraden ( ook al omdat ik een keer of 2 weggeschopt was…) wat telkens leidde tot hillarische en verwilderde blikken van baha leidde  In m’n weinige vrije tijd, kon ik eens de andere deelnemers monsteren. Het bleek een bezetting van zeer diverse pluimage, van messescherpe atleten ( de wereldkampioen deed ook mee !!!) tot ouwe grijsaards, een man met zowaar een anorak aan, vrouwkes die je 5 frank zou geven, tot bikers die aan een tempo passeerden waarbij de dunepissers nog zouden kunnen volgen !!! Maar schijn bedriegt, het grote deel van de deelnemers deden toch hun 45 km lopen en 105 km fietsen uit, sukkelaars zullen het dus wel niet geweest zijn !!! Op een onbewaakt moment kreeg ik plots een telefoon van Ival, ik grapte dat ik geen tijd had omdat ik dringend naar de bevoorrading moest, ’t zal wel zijn antwoordde Ival, wij staan aan de bevoorrading !!!! Ik had vorige week eens geopperd dat het een mooie motorit zou zijn naar Kasterlee….een zot als Ival moet je dat natuurlijk geen 2 keer zeggen !!! Samen met collega-zot Tierietomba hadden ze zowaar de verre verplaatsing gemaakt om hun 2 kameraden aan te moedigen, chapeau !!!!! De 2 grapjassen zorgden er wel voor dat Baha z’n laatste bevoorrading misliep !! Ik had net een dreupel gekregen van tierie toen Baha voorbij stormde om z’n laatste ronde in te gaan…ik maar zwaaien met de koekedoze, maar de kleinen had blijkbaar meer oog voor de trappist in Ival z’n hand, dat ie me knal voorbijreed !!!! Ik zal je de verwijtende woorden en de obcene gebaren besparen….wat een coach lijden kan !!! Gelukkig kon ik het goed maken door bij de laaste wissel mee de kleedkamer in te duiken om meneer z’n loopschoenen aan te doen en een pannekoek in z’n mond te proppen !!! Het moet gezegd, de 2 zagen er nog behoorlijk fris uit, het ergste moest natuurlijk nog komen…Onder begeleiding van Broere en coach begonnen de 2 aan de marteltocht van 30 km !!! Baha ging fel van start en zette Space al direct op een meter of 10, wat bij die al direct : “klene zot, zo rap nie” ontlokte, waarop baha repliceerde : “ je moet mo weten, azo vliegen met die vélo !!” De 2 liepen tot mijn verbazing nog redelijk vlotjes rond en die eerste ronde van 15 km verliep eigenlijk zonder echte problemen ! Onderweg spotten we ook Cockroach nog ( die was hier volgens Baha omdat er een reunie was van een instelling in Geel waar Cock nog had verbleven…), die heeft bij deze heel z’n safari verleden goed gemaakt !!! De 2de ronde verliep iets moeizamer, en mijn opbeurende grapjes zoals : een beetje rapper a.u.b, ik krijg koud, da is ier precies toch zo moeilijk nie en efkes wachten, de coaches gaan ’n dreupel drinken aan de bevoorrading, werden niet meer op het hillarisch gelach onthaald dat ze toch wel verdienden !!! Terwijl mijn atleet met z’n verstand op nul ( kan niet moeilijk geweest zijn ) z’n kilomters afmaalde, kreeg Space steeds maar meer last van kleine krampkes !!! Maar telkens toen ik dacht nu is het over en out, kwam de beresterke Space telkens mooi terug…de man heeft beentjes die 2x in die van Baha kunnen, maar wat een karakter, dien wil gewoon nie plooien !!!! Met de laatste kilometer in zicht, begonnen de 2 zowaar nog te versnellen en slaagden er nog een deelnemer op 5 op te rollen, machtig !!! Toen ze de rode loper opliepen, konden ze nog net door de tranen van emotie de Beul ontwarren, die ook afgekomen was, en toen was een stormachtig applaus hun ultieme beloning voor de maanden van hard labeur, hoed af, driemaal hoed af, doe het hun maar eens na !!!! Ik kweet me nog vlug van m’n laatste taken als coach, fietsen opbergen, m’n poulain z’n verse spullen brengen en z’n vuil zootje opruimen en het was tijd voor de welverdiende après !!!! Doordat die 2 het 150 km sporten in een supertijd hadden afgehaspeld, zaten we al om 17.15 in een overhitte sporthal met een pint voor onze neuze, terwijl de prijzenuitreiking pas om 19.30 voorzien was…Gelukkig kregen we al gauw het gezelschap van Danny Dalle en compagnie en konden we door het oorverdovende lawaai een praatje maken…Danny, 51 jaar was al eerste +50 geeindigd en als 37 allround !!!!! Merci Danny, je hebt het persoonlijk voor iedere +50tiger die aan z’n ploegmakkers wijsmaakt dat ie nie meer meekan door z’n ouderdom serieus verkl**t !!:) Na een dik uur een aanéénschakeling van schlagers en “erger dan schlagers” te hebben doorstaan, klonk het dat de laatste deelnemers in aantocht waren, driewerf hoera !!!! Nadat alle toeschouwers al drie maal opgestaan en weer neergezeten hadden, “Lac des Connais marades” (?) onze trommelvliezen gepijnigd had, kwamen de laatste 2 helden eindelijk de rode loper opgestrompeld !! Ze hadden er maar efkes 10u37 over gedaan, respect is hier een woord op z’n plaats denk ik !!! Daarna was het eindelijk tijd voor de prijsuitreiking en nadat Danny Dalle ( beste +50), Seppe Odyn ( beste man ) en Mieke Vyncke ( beste vrouw en beiden met een nieuw wedstrijdrecord !!!) was het tijd voor de andere helden om hun welverdiende “hel t-shirt” af te halen !!! Omdat Space verkoos om met z’n beentjes omhoog en z’n gedachten bij z’n volgende duathlon, lekker in de mobilhome te blijven, had ik op aandringen van Baha de eer zijn t-shirt af te halen !!! Ik nam de overvloedige en welgemeende felicitaties gewillig en met een kamerbrede glimlach aan, en kon ei zo na nog een medaille “meeschoepen”…. Ik, die waarschijnlijk maar de helft zo moe was als Baha, besloot dat het nu welletjes was en tijd om terug te keren naar onze vrouwkes ! Met mezelf achter het stuur van de dikke range rover ( Baha kan anders al nauwelijks deftig met een auto rijden, laat staan na een dag als vandaag) cruisden we vlotjes en onder weeral lekker luide metal naar onze heimat terug. De ongelooflijk vlotte manier waarop onze 2 helden hun hel verteerden, liet mij stiekem dromen om het volgend jaar ook eens te proberen ( nog kandidaten ???) ik besef echter wel goed dat er maanden van voorbereiding en kasteiding aan vooraf gegaan zijn, weet niet of ik dat nog in me heb, maar wie weet, met Baha als coach ???? Tot slot zou ik willen zeggen : we hebben enkele ongelooflijk sterke strandracers onder ons, een paar triathlon-toppers, maar wat mij betreft staan deze 2 oersterke karakter atleten daar nog een trede boven, het was een eer om coach te zijn !!!!!!! (snik)

 

Fitzy schreef op 21-12-2016 :

Ongelooflijk wat dat jullie gedaan geeft, echt wow !!!, vind ik. Maar Ja, wij zijn gewoon een club met heel vele goede sportman. Het is niet altijd gemakkelijk om mee te kunnen maar niemand woord slechter van bij de Wacky’s te rijden en waneer dat mensen gelijk Space en Baha zo iets doen dat motiveerde ander om mschn ook een uitdaging aan te gaan, elks op zijn maat !. Niet waar dat Baha klein is, tis een persoon om naar op te kijken, wat een positief mens zeg !, en Space dat is ook geen gewoon, een echte Vlaming. Dus DIKKE chapeau gasten, MASSA’s respect en ook bedankt aan al de ander Wacky’s dat geef motivatie aan anderen, ik denk dat wij allemaal elkaar helpen vooruit raken. The Crazy Gang !. Ook chapeau aan Pé en Luc, plus de supporters, tis allemaal een stuk van, was ik niet in Spanje op de moment was ik daar zeker !. Trouwens ook chapeau aan Harryman dat rijd een gem van liefst 34.50 kms op de beach race en was bijna in de top 10, de kerel op 7ste plaats had een gem van 34.85, bijna niks verschil. Wackys Rule !!!!!!

 

Space jr. schreef op 21-12-2016 :

Pé , was een goeie zet om die fiets te verplaatsen maar die 100€ ging pas doorgaan als ik ging winnen en Baha is één sec voor op de officiële ranking , dus jammer , is voor een volgende maal , bedankt alvast en niet verder vertellen hé.

 

Space jr; schreef op 21-12-2016 :

Schoon geschreven hellmate , het was een zeer toffe ervaring , tot en met het fietsen leek het helemaal geen hel , die laatste loopproef pffff , de eerste ronde zit nog wat energie in die benen, maar die kilometers van die tweede ronde waren zeker aangelengd gelijk grootvaders verf , amai , je ziet zo bordje staan in de verte , leest 7km , je loopt daar nog 5 minuten naar toe en éénmaal voorbij begin je te denken zou het nu optellen naar 15 of aftellen naar 0 zijn , geen van beide interessant op die plaats , geef maar nog een gelletje broere , en een slok drinken , vanaf toen begon er regelmatig één stil te staan of te knielen gelijk Jezus voor hem stond , allemaal hallucinaties want geen Jezus in de Hel , helaas kwam mijn beurt ook , eerst kramp in linker been , vlug een 2seconden massage en doorgaan , eenmaal verteerd rechterbeen van dade , zelfde remedie , 2sec en doorgaan want mijn hellmate werd almaar kleiner en kleiner en hij was al nie groot toen we begonnen, dat kon ik niet laten gebeuren ; Hij durvde blijkbaar ook niet stoppen uit schrik te verkrampen en hield er een rustig tempo aan over om zo terug samen te komen net voor de finish , ongeloofelijk maar in de laatste km kwam alles terug in orde , we konden nog een man of 5 voorbij eer we de tent inliepen. We did it , bedankt aan broere en Pé voor de morele zever en steun , echt waar bedankt want we hadden dit echt nodig , Baha bedankt dat je lief en leed hebt willen delen , we hebben het goed gedaan.

 

Donald schreef op 21-12-2016 :

machtig, tonnen respect voor jullie meer dan 8h sporten op een intensief niveau is echt nie voor iedereen weggelegd!

 

Ival schreef op 20-12-2016 :

Puike prestatie gasten. Mooi relaas van de feiten. Dit zullen jullie niet veel na doen. TOP.

 

Amar schreef op 20-12-2016 :

Dikke respect aan julli 👏👏👏👏👏👏

 

Baha schreef op 20-12-2016 :

morgen ook mijn relaas ;-)

 

Black magic schreef op 20-12-2016 :

Hele dikke proficiat aan allebei leuk te lezen dat jullie het gehaald heben al twijfelde ik daar niet aan. Geniet van jullie ferme prestatie 💪🏻👍🏻💪🏻👍🏻💪🏻👍🏻grtz

 

Fitzy schreef op 20-12-2016 :

Pak je tijd Pé, lieven ga snel genoeg !

 

schreef op 20-12-2016 :

Zoals iedereen ondertussen al wel weet hebben onze "2 helden " het meer dan fantastisch gedaan !!!!! Een verslag van de hel is in de maak, even geduld nog a.u.b. de auteur heeft nog een bijjobke aan de dokken....

 

iceman schreef op 17-12-2016 :

Eerst de hel daarna de helden , succes alle twee

 

Ok schreef op 17-12-2016 :

Ok

 

Fitzy schreef op 17-12-2016 :

" Like 'Wackys' out of hell !!!!

 

DDT 🔧 schreef op 17-12-2016 :

Veel succes Hell Racers!! 😬

 

Go-carl schreef op 17-12-2016 :

Succes gasten 👍💪

 

Eagle schreef op 16-12-2016 :

Suk6!!!!

 

Space jr. schreef op 16-12-2016 :

Badankt allemolle , hopelijk komen we levend en wel uit die Hel.

 

piet cello schreef op 16-12-2016 :

veel succes gasten jullie zullen het nodig hebben dit is alleen voor de grote sport manen

 

Amar schreef op 14-12-2016 :

Succes gasten 👊👊👊👊👊👊

 

McG schreef op 14-12-2016 :

Succes gasten. Zorg maar dat jullie veilig en wel aankomen.

 

Harryman schreef op 14-12-2016 :

Hopelijk komt space zonder zorgen aan de start!! Kleine blessure is echt niet welkom. Never Give up💪🏻🏃🏼🚵🏃🏼. Make us proud👏👐👐👐👐 Veel geluk en voorzichtig.

 

El Gwiedo schreef op 14-12-2016 :

Succes mannen .

 

Black magic schreef op 14-12-2016 :

Ik wens jullie alle kracht en uithouding toe dat jullie nodig zullen hebben om die marteling te doorstaan. Ik ben jammer genoeg niet thuis want ik ging zeker afzakken om te supporteren. Be strong and stand tall coz hero's are NOT born as hero's!!! Grtz en succes 💪🏻💪🏻💪🏻💪🏻

 

Fitzy schreef op 13-12-2016 :

May the wind be in your backs and the power in your ' kuiten ', you can do it !. Good luck !!!!!!

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens