Verslag - La Trace d Hez - 2017-04-16

Verslag

 

THE REVENGE OFF THE BLACK DUCK

 

We hadden er met zijn allen zo naar uitgekeken, onze eerste busrit van het jaar en daar was hij dan vlugger dan verwacht, de ene stond wat scherper dan de andere maar dit zou de pret niet kunnen drukken. Voor de tweede maal zal Tangisart geteisterd worden door onze blauwe armada en of ze het zullen geweten hebben. Het stadje of beter gezegd het dorpje D’ Hez werd genoemd naar het beekje die daar doorstroom waar Godfried van Bouillon destijds de maagd Marie Antoinette daar ten huwelijk heeft gevraagd tijdens een prachtige zomerdag in een bootje die zachtjes mee dijde met de stroom stroomafwaarts . De uitspraak van de rasechte Brugelink Godfried ging toen de wereld rond !!! Met de deé trounw kikken nie, voe gin goed ter wereld !!!! , doorheen de tijd werd deze uitspraak verbasterd en herleid tot D’Hez in plaats van “de deé”, en zo stond D’Hez op de landkaart van Mercator. Dit is iets waar de D’Hezers trots op zijn en om hun fierheid wat cachet bij te geven werd besloten dat iedere geboren kind een franse naam te geven ter ere van Marie Antoinette waar in 2009 abrupt een einde aankwam toen een Wast-Vlaming daar kwam immigreren en zijn zoon tot vervelens toe de naam meegaf van Jean-ne-Mar. Een leuk wist-je-datje, als verslaggever ter plaatse heb ik ook een opvoedende taak.

 

Alles werd tot in de puntjes verzorgd om er een geslaagde editie van te maken, en of het een geslaagde editie was worden !!! Met mondjesmaat kwamen in alle vroegte alle ingeschrevene toe op de parking van de molenhoek om vervolgens alles over te laden in de bus, fietsen, bagage, drank, koffie, bier, wijven, noem maar op en dit om de rit zo aangenaam mogelijk te laten verlopen, niks werd aan het toeval overgelaten of over het hoofd gezien door het bestuur waarvoor mijn oprechte dank , er werden zelfs mensen meegenomen die werkzaam zijn ergens in een brouwerij waar klaarblijkelijk iets wordt gebrouwen die op bier moet gelijken met name Estaminet ???? de blonde versie en Estaminol de donkere versie, ik moet toegeven het smaakt beter of dat de naam doet vermoeden. Bij Albion Toers die instond voor het vervoer kan je je steeds aan alles verwachten, is het niet dat ze met de verkeerde remorque komen dan komen ze wel af met een remorque met een platte band, net iets wat we konden missen als de pest. Als uitgehongerde wolven vlogen we direct met 50 man op dat wiel of net iets minder om dit euvel in een korte robellinge te vervangen om alsnog op tijd te kunnen vertrekken wat ons nog gelukt is ook. Had ze deze pitsstop uitgezonden op Eurosport hadden we nu alle een contract op zak bij Mc Claren. Onze chauffeur met Rambo looks Alias Gino di Italia met zijn zwart achteruit gekamde in gel uitgewreven haar en zijn donkere zonnebril van Gucci nam nog een slok uit zijn fles licht sprankelende water van San Pelligrino om vervolgens plaats te nemen achter zijn stuur om zijn fiat te geven voor vertrek, van chauvinisme gesproken.

 

Tijdens de rit naar Tangisart zat de sfeer er van de beginne al goed in, Ambiance troef !!! of te wel lag iedereen te slapen of zaten ze te tokkelen op hun smartphone om het thuisfront te vertellen dat ze een wiel hadden vervangen van de achterkleinzoon van Don Corleone of zat er ergens een flauwe plezante een mop te vertellen van de jaren stilletjes maar in ieder geval ging het er zeer stil en beschaafd aan toe, iedereen at zijn boterkoekje netjes op zonder te kruimelen en dronken hun kopje koffie uit zonder te morsen, echt niks voor een echte Wacky. Is het nu door Gino Don Conleone zijn achtergrond te kennen ik weet het niet maar wat ik wel weet is “ dont mess white euh Italien guy off subiet is der nauw coffikoeck 4 jou .

 

Aangekomen ter plaatse gaf Gino nog wat tips aan Choco “ chauffeur in spe” hoe je een bus met remorque mooi achterwaarts parkeert langs de berm zonder dat er een waal ergens geplet zit onder een achterwiel of verwrongen zit in een steekas. Het bestuur had nog kosten of moeite gespaard en prompt werd er een doos gedropt met alle armbandjes erin die we moesten omdoen als bewijs van betaling. Alle protocollaire verplichtingen werden in de wind geslagen en iedereen vertrok voor zijn eigen rit. Je kon kiezen voor de kidstoer die ter info ook niet van de poes was die Barry voor zijn rekening nam vergezeld met zoonlief Louis, Choco die nog onder de indruk was van Gino, Duracellen die getekend heeft bij Varta en niet zekert was voldoende power te hebben voor een Full Monty en The Voice met Maxiem. De rest koost voor de volle 75 km op eigen tempo. Met een Estaminol in m’n tap en wat smeervet van lektaanmiendoze aan m’n klokkenspel om zadelpijn tot het minimum te herleiden waren we klaar om te vertrekken. Algauw werd duidelijk dat er in verschillende groepen ging gereden worden. De laagvliegers Ice, Harry, Hasselhof, Chimi, enz …heb ik zelf de tijd niet gehad hun te kunnen groeten en een behouden rit toe te wensen, ze waren vertrokken als een kruisraket SS-10 Smisser Smidht van Duitse makelij die in massa productie zijn gemaakt geweest tijdens de eerste wereldoorlog die later werden vervangen door gestuurde Patriot raketten die werden vooraf gegaan door een onbemande drone waren reeds met de noorderzon vertrokken, ik denk dat je zo snel geen scheet kan laten. Die hebben we maar terug gezien opgefrist met een pils in de hand op een terras aan de meet.

 

Pé wie anders nam het voortouw in groep twee die in eerste instantie vier koppen telde, en wat later maar drie koppen meer telde, dan weer aangedikt werd met zes koppen om vervolgens terug af te zwakken naar vier koppen om te eindigen met twee koppen . Vanaf de start werd het tempo strak aangehouden door Pé om het kaf van de koren te scheiden en zo verliepen de eerste km. Op een gegeven moment waren ik en Pé er alleen vandoor tot groot ongenoegen van Fikken die het voor bekeken hield in groep drie waar de rest van de meute zat en reeds tot ieder verbazing het gat dicht op ons. Goedhartig zoals we zijn hebben we Fikken laten bijkomen , althans tot op vijf meter om vervolgens terug de gashendel vol op te zetten. In dit stadia van de wedstrijd hadden we twee doelen voor ogen, ten eerste Carl achter ons houden en ten tweede moest Fikken eraf op een vriendelijke manier , wij dulden geen concurrentie en met zo een Fikken ga je niet naar de eindmeet. Fikken werd er tientallen malen afgereden en telkens kwam hij tot onze grote verbazing terug sterker dan voorheen, wanneer zal hij plooien, dit kan toch alleen maar een kwestie van tijd zijn, wij zaten immers zelf al op ons tandvlees. Petje af daar moet je karakter voor hebben en een longinhoud van een groot zoogdier bv. een olifant of een giraf een nijlpaard of een gewoon paard met grote longen. De bevoorradingen die af waren met alles wat je nodig had volgden elkaar in snel tempo op. Net door deze stops konden we terug vertrekken met een zevenkoppig peloton waarvan Carl, Conet, Guido, ik, Pé, Joint, Fikken deel van uitmaakten. De rest namen twee drankjes, twee koekjes en twee stukjes banaan waardoor ze pas wat later konden vertrekken.

 

Tiritomba, Dalton, Golfi, enz… hadden de lat wat lager geplaatst en genoten ten volle van deze mooie toertocht doorheen de mooie bossen en afdalingen om je vingers af te likken. Zonder schroom zou ik zelfs durven stellen dat dit de mooiste tocht was van dit jaar. Nu de spanning in ons groepje begon te stijgen werd er wat afgetast, hier en daar werd er eens een prikje uitgedeeld om te kunnen uitmaken welk vlees in welke kuip. Als eerste gaf El Guido er de brui aan en hield het voor bekeken en als tweede gaf de bere sterke Fikken het voor gezien. Nu waren we nog met vijf man wat voor mij een mooi groepje was maar dit was buiten Carl gerekend. Carl die naarmate de wedstrijd vorderde het tempo opvoer tot dat op gegeven moment Pé wat meters moest prijsgeven, wat the fuck ??? Pé die moet lossen ??? en dan nog tijdens de klimmen ??? en ik die de week voorheen alle kleuren van de regenboog had gezien kon probleemloos volgen, wat krijgen we nu. Ik die het zag gebeuren kreeg wat medelijden en vroeg om het tempo wat te minderen om hem te laten bijkomen. Okay knikten Joint en Cornet we zullen de beentjes wat stilhouden, maar Carl had daar een ander gedacht van. Niks van, die klien wacht ook nooit, je moet mo weten vulle neute en nie achterut kieken, en als een bezetene raasde Carl over de waalse velden, bos in bos uit, berg op berg af, als dit maar goed komt en weer kon ik op mijn reeds bevuilde sokken goed mee tot mijn grote verbazing. Cornet die genoten had van een goede opvoeding kan deze reactie echter niet goed plaatsen waardoor hij een toote trok van consternatie en onbegrip, allez wat doen jullie nu ??? je maten laten stikken. As je een echte Wacky wil worden moet je hard en meedogenloos zijn, voor softie’s is er geen plaats of moet je bij de Bumpers zijn of Dunepissers of …… enz.

 

En toen waren we nog met vier. Joint kon op gegeven moment ook het opgelegd tempo niet meer aan en moest op zijn beurt wat meters prijsgeven. Tot ieders verbazing kon Cornet telkens goed mee, wat zeg ik , hier en daar nam hij zelfs nog de kop om het tempo strak aan te houden, ja hallo wat zegt Harry die Cornet kan niet fietsen !!!!! Pff.

 

En toen waren we nog met drie, een veldslag was in de maak, we zullen moeten doorgaan tot het bittere einde. Helaas had Carl één grote misse begaan om daags voordien het boek die hij had geleend van Pé niet grondig te lezen. Het boek “Mien Crampff “ een parodie van Piether Crampff die illustreert hoe benen in verzuring geraken met krampen als gevolg bij onvoldoende vocht inname en het steeds tarten van de rode zone van je hartslag was Carl niet ten goede uitgekomen. Enkele km voor de aankomst net voor de voorlaatste klim na heel wat beulenwerk van Carl riep hij mij hijgend toe dat hij volledig verkrampt zat wat bij mij als een rode lap op een stier werkte, allez is twoar moatje, doet sjer of volt nog mee ??? en ik grinnikte in m’n eigen, k’en ze olle twee te pakn’, ik heb haast met hen te doen, maar ja wat wil je, ik ben tijdens de vele malen te moeten fungeren als het zwarte eendje van de hoop gehard tot op het bot. Het zwarte achtergelaten eendje zal zegevieren, gedaan met lachen, puntjes op de I.

 

En toen waren we maar met twee. Het kaf was van het koren gescheiden, taak volbracht, er rest mij enkel nog mijn cheque in ontvangst te nemen en zo mij conto aan te dikken. Samen met Cornet reden we naar de eindmeet waar wij ongeduldig moesten wachten op de rest van de meute. Naar horen zeggen heeft Pé nog Carl aan zijn lot overgelaten toen hij langs de kant stond verstijfd van de pijn, je moet het maar kunnen, thats derowver, mag en kan dit zomaar !!!

 

Onder een stralende zon hebben we ons nog tegoed gedaan aan wilde verhalen en wat gerstennat. Er werd ons nog een ronde aangeboden door de lokale bevolking die het kon appreciëren om met zo een aantal hun toertocht aan te doen en als eerbetoon werd in een wave het bier naar binnen gekapt. Ik denk dat Pé zijn glas het snelst leeg was, zo heeft hij vandaag toch iets gewonnen. Iedereen een dikke pluim om deze rit tot een goed einde te brengen, zeker de jongsters onder ons. De terugreis liep wat luidruchtiger dan in het doorgaan, al was het niet dat er daar twee gastjes er wat stilletjes en bleekjes bijzaten en hun wonden aan het likken waren. Met dank aan Cornet voor de bakken bier, het bestuur om alles op poten te zetten en de wacky’s om alles uit te drinken tot de laatste druppel. Terug een dagje om in te kaderen. Hopelijk verslagjes van poele één, drie en vier. Mij bevoorrecht op alle kritiek die met bakken zullen volgen.

 

Ival Alias The Black Duck.

 

 

Info

 

We maken ons op voor de eerste busrit van het jaar. We gaan Pasen vieren in Tangissart en dat is geen slecht idee peis ik gezien onze goede ervaring ginder de laatste jaren (zie verslagske van Ival in 2014 hieronder). We vertrekken met een goed gevulde bus naar de Walen voor een ritje van twee uur naar het pittoreske dorp Villers-la-ville, bekend om oa zijn abdij, wat de startplaats is van “La Trace d’Hez”.

 

We vertrekken om 6u30 stipt aan de Molenhoek wat betekent dat we beter een beetje vroeger daar zijn om de vélo’s te laden. Heb alle deelnemers (lijst hieronder) ingeschreven voor de 73km behalve voor mij, ik doe de 48km  want ik neem de younghsters onder mijn hoede zodat die gastjes een degelijke mtb-opvoeding krijgen. Heb iedereen hieronder reeds ingeschreven en de inschrijving betaald zodat we niet hoeven aan te schuiven bij de inschrijving. Vermoedelijk vertrek ter plekke zal rond 9u zijn en ik verwacht iedereen binnen rond 14u. De bus vertrekt dan opnieuw om 15u zodat we ca om 17u terug aan de Molenhoek staan.

 

We voorzien weer het nodige proviand op de bus maar zoals altijd heb ik nog 4 vrijwilligers nodig om een thermos kaffee te fabriceren. Gegadigden mogen zich melden via mail.

 

Tot zondag!!!

 

Deelnemers:

1 VANDEWIELE FREDERIEK                   
2 CASTELEYN CHRISTOPHE                   
3 SEY BARRY                              
4 SEY LOUIS             
5 LESY PIETER                            
6 PROVOOST FILIP                         
7 CASTELEYN VALERIE                 
8 VANGENECHTEN MIGUEL
9 VAN LANDEGEM KRIS                      
10 DE MEYDTS SVEN                         
11 BURSSENS GUIDO                         
12 VICTOR PHILIPPE                        
13 BEUSELINCK GLENN                       
14 FITZGERALD PAUL                        
15 GIES CARL                              
16 DELHEYE HENRI                          
17 VANDERSCHAEGHE ERWIN                   
18 GOETYNCK KOLLIN
19 ROELS KURT                             
20 BOERJAN CHRIS                          
21 BULCKE CHRIS
22 VERLINDE KEVIN                         
23 VAN HOOF PHILIPPE                      
24 VAN HOOF MAXIME          
25 SNEPPE FILIP
26 DE LOOF STIJN                          
27 VAN DIERENDONCK SVEN                   
28 DECOSTER KURT                          
29 IDE THIERRY                            
30 MORTIER GHISLAIN                       
31 CASTELEYN IVAN                         

Verslag 2014:

Wat tussen pot en pint laatsleden op de training afgesproken werd geschiede ook, afspraak aan de Molenhoek ‘s morgens in alle vroegte voor de meeste onder ons de eerste klimmetjes van het prille seison. Mijn blonde lokken nog eventjes uitkammen en wat fond te teint op m’n gezicht en ik kon met een gerust hart vetrekken met m’n nog niet afbetaalde plastieken ros richting Molenhoek.

 

Eens aangekomen aan de molenhoek stond de blauwe armada reeds paraat klaar om de heuveltjes van Erica te bedwingen. Een weldoener van formaat luisterend naar de naam Tiritomba bood zonder enige dwang zijn transportmiddel VW black met garage en zolder ter onze beschikking voor het vervoer van onze stalen rossen en toebehoren. Op aangeven van “le camioneur solitair sans papier “ El Guido vingen we onze weg aan richting Waterloo waar we haaks la route nr 475 gingen kruisen om vervolgens dan de E 12 te nemen richting Lion , kwamen we ongeveer een kwartier later aan dan de Barry die later vertrokken was, nog moest tanken en terwijl nog een bioscoopje heeft meegepikt.

 

Eens daar aangekomen zagen we net nog Vedder vertrekken. Fluppe de limburger had het briljant idee van moesten we nu allen samen roepen naar vedder kan hij ons misschien wel horen, en zo geschiede. Wij allen onze buikspieren opgespannen, stemmen geschraapt en riepen uit volle borst “ samen, samen, samen , maar we kregen geen gehoor. Vedder reeds steeds verder en verder en verder en verder en ……. Tot op heden hebben we nog geen nieuws mogen ontvangen van onze eenzaame fietser, hopelijk schoppen ze hem niet half dood, mogen de goden hem goed gezind zijn en hem behoeden van een behouden thuiskomst, zo niet r.i.p copain we zullen je niet vlug vergeten.

 

De emotie te boven gekomen en de eerste zonnestralen die door het struikgewas schenen konden we onze eerste rit in vlaams brabant aanvangen. De rit begon door alle dorpen van de gemeente, ach wat rijden we graag in de bossen ? Al gauw vertoefden we in de bossen op hoogtes die we bij ons niet kennen omringt door bomen zowel links of rechts gescheiden door paden van afgevallen bladeren en naalden die tijdens de winter het niet hebben gehaalde door de vorst die er niet is geweest. Zoals gewoonlijk als één hechte blok verdeeld in twee groepen vingen we de strijd aan met moeder natuur en begonnen we te klimmen en te dalen alsof we niet anders gedaan hadden, de ene wat sierlijker en vlotter dan de andere . Kevin alias “Le kakkeur des champs” samen met Guido alias “le camioneur solitair” fladderden berg op alsof ze gebaard werden door een kruising van een berg geit en een Filip Gilbert ? “Where euh stik noar boven “riep onze enige vertoevende over gezwomen en gelegimenteerde belasting betalende engelsman alias Fizy , waarop promt Barry Balloon antwoorde “ voe mien euh stik bearnaise” en ik direct anticipeerde met de wijze woorden als “ voe mien euh stik nienoawe “. Consternatie alom doch vingen we als moedige en niet te temmen strijders onze weg verder. Geplaagd door mijn blonde golvende haarlokken wapperend voor mijn mij race bril vervaardigd uit afrikaanse neushoorn ivoor afgewerkt met kristallen van Zwarovki gepaard met een snelheid die moeilijk te omschrijven valt ben in ten geval gekomen midden op een pad van verharde klei gebleekt door de zon. Al gauw volgden de ene valpartij na de andere. Pavarotti alias “ fluppe de limburger” kon het niet aarden een hoofdrol op te eisen en promt in de volgende bocht ging hij lateraal plat op de buik . Onze naam als Wacky ’s de la Côte konden niet meer stuk. Slim en doordacht zoals onze secretaris is antwoorde onze hij met de wijze woorden “ we zijn op stage – Valstage !”. Lachend reden alle andere bikers ons voor de tweede maal voorbij met enig argwaan. Ce sont de nouveau c’est cascadeur de Knokke-Heist Van reclame maken kunnen ze ons niks verwijten.

 

Het gelach en getreiter was nog maar net verteerd of onze nieuwe neo wacky in spe “ den Glenn”die mee mocht onder voorbehoud van alle rechten en plichten gekend door de betrokkene , een niet gecontroleerde afdaling van 40 cm met een val als gevolg. Hoe is het mogelijk, onze goede naam zo door het gedroogde slijk halen. Vol schaamte had ik mij achter een alleenstaande niet verlichtende verlichtingspaal geschilderd in 2 kleuren afgeboord met een grijze lijn verstopt tot voor de derde maal alle bikers terug voorbij gereden waren. Met berekende vallen hebben we de eindmeet gehaald.

 

Bij het benutten van wat spijs en drank naast de neef van Elio Derupo die afkomstig was van Côte à l’os konden we zoals altijd er goed om lachen. Niks vermoedend van wat er zich in de tweede helft van onze hechte en één gemaakte blok zich afspeelde,bleek dat “Thermal 2000 “alias Space junior zijn ketting met minstens twee meter heeft moeten inkorten wegens een te groot vezet en niet verdeelde krachten over te brengen op een uitgerekende trapstel van 150 newton, met als rekking van de ketting als gevolg. De enige in ons midden die dag vertoevende West-Vlaming met een missie alias Chukie Chuck die zo scherp staat als de onderkant van Maggie De Block bleek bij aankomst zo wit uit te zien net als ’t zwart paard van napoleon. Nog een paar procentjes en je bent klaar voor canada Chuck. De hoeder van onze schaapjes beter gekend als Avril Dalton overschreed de meet alsof het niets was evenals Tiritomba . Met dank aan allen voor een terug een dagje om in te kaderen.

 

PS : Allen die zich zouden menen te herkennen in dit verhaal berust lauwter op toeval . Nog dichter en/of uitgever kan iets ten laste gelegd worden. Genietende onder diplomatieke onschendbaarheid, Nightrider alias salamander

 

 

 

 

 

 

Deelnemers

 

Cockroach, Fitzy, Chemical Pete, El Gwiedo, oscar, Fikken, Moose, Bahamontes, Donald, Choco&duracell, Go-carl, A-dalton, Eagle eye, varta, ival, Crisis, Krulle, Join

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Long Fellow schreef op 20-04-2017 :

MOoIe VerSLAgeN!!

 

Fikken schreef op 20-04-2017 :

't Is geamuseerd met 1m en 1s. Toe tonne.

 

Fikken schreef op 20-04-2017 :

Schone verslagstjes van allemolle. Pe en Yvan, je ziet echte ploaggeesten, mo da makt het just ( leutig )Supergeammusseerd.

 

schreef op 20-04-2017 :

Ik zat inderdaad zonder internet, en heb een donkerbruin vermoeden dat het ene Ival is die de kabel van mijn draadloos internet komen doorknippen is, die om ter aller koste de enige echte waarheid over de rit van laatstleden zo lang mogelijk te verdoezelen !!! Hier de enige echte waarheid ! Carl en ik hadden vorige week de koppen bijeengestoken en een prachtig mooi plan gesmeed om onze vtt-buddy eindelijk nog eens een goed gevoel te geven !!! We voelden ons een “klein” beetje schuldig omdat we al weken aan een stuk Ival compleet kapot aan het rijden waren…Hoeveel we ook genoten van : het optrekken na de bochten, de gazehendel volledig open te draaien als Ival keer op keer een gat probeerde toe te rijden, een uitgeputte Ival de graskant of zelfs de gracht in te rijden, enz. enz….Maar ondanks het feit dat wij 2 beenharde uit graniet gebouwde bomen van kerels zijn, hebben we blijkbaar toch een klein hartje…Na iedere vtt de waterachtige bambi oogjes bij Ival moeten aanschouwen, het doet de mens wel iets….Het kan ook zijn dat we bang waren dat ie niet meer mee zou willen en we zodoende zelf onze drank zouden moeten betalen , maar soit… We zouden hem in Trace D terug een goed gevoel bezorgen en zo is geschied !!! Het plan was dat ik voorzichtjes van de rest zou wegrijden om achtereenvolgens op Ival te wachten en hem daarna een grote 60 km uit de wind te zetten, wat ook gebeurde !! Carl offerde zichzelf op en gebaarde dat ie het tempo niet aankom, maar volgde eigenlijk alles op de voet om moest Ival toch lossen hem dan direct terug bij te brengen !!! Ons plan liep perfect volgens plan (haha) toen daar toch wel de dekselse Fikken, die de rit van z’n leven reed, opdook zeker !!! De eerlijkheid bied mij te zeggen dat we toch redelijk wat pijlen verschoten hebben om de ouwe, kranige krijger eraf te krijgen…Een sterke Join en filip Cornet kwamen ook nog aansluiten, maar tijdens een plaspauze lichte ik hem ook in over ons magistraal plan en de 2 doodbrave mannen stemden dan ook direct in !! Samen met Carl, die probleemloos was aangesloten, gingen we de laatste 6,5 km in, waar ons perfect plan zich volledig ontplooide !!!! Eerst gebaarde ik tette te zitten en liet mooi het gat vallen, waarna Carl een geslaagde kramp imitatie ten berde bracht !!! We dronken dan nog samen een cola’tje in een lokaal café, om zeker te zijn dat we Ival niet terug zouden inhalen, om dan eindelijk nog eens te kunnen geniet van onze buddy z’n kamerbrede glimlach !!! En breed was ie, ’ t scheelde niet veel of z’n hele hoofd scheurde open…. Het was eigenlijk niet de bedoeling ons plan openbaar te maken, we hadden gedacht dat Ival z’n frank wel zou vallen, maar door de vele pijnlijke en vooral ondankbare reacties, zelfs van mensen die de kidstoer gedaan hebben, hebben we unaniem besloten dit toch te doen, ie moet moar weten !!!! De dag erna fietsten we nog samen 63km in Zillebeke waarbij we op niemand moesten wachten ( er was ook bijna niemand…) En Ival……die zei dat ie moest tennissen met Sven….ja op de playstation zeker !!!!!

 

Ival schreef op 20-04-2017 :

Pé zit zoender internet !!!!! We kunn srieven wa we willen je kut het toch ni lezen !!! machtig hé.

 

Eagle schreef op 19-04-2017 :

Is Pé zin stilo leeg?

 

Join schreef op 18-04-2017 :

Merci voor de prachtige en leutige rit!!!

 

Baha schreef op 18-04-2017 :

btw merci Chimi om verslag online te zetten!!!

 

Bahamontes schreef op 18-04-2017 :

Prachtig verslag alweer!! Verrassende wending op een parcours voor flyers, klimmers, afgetrainde, pezige venten. Pé dierf me nog te jennen door te zeggen dat ik nie moe kon zijn na mijn "kidstoer" maar wa gezegd om er los te worden afgereden door mannen die twee keer zoveel wegen!! Zal Louis vragen dat hij met Pé rijdt noste keer, ze zijn even groot, wegen even veel (of weinig)en eten allebei graag gekapt ;-). Bedankt mannen voor alweer e superdagske!!! Vincent van de organisatie zal volgende keer wel twee keer napeizen voor hij ne zwaai heeft aan ons bende ...

 

Fitzy schreef op 18-04-2017 :

Prachtig verslag Ival en sterk gereden man !, ook de ander bij jullie. Pé ga wel were slaan en azo blijft jullie ritjes de max en leuk om te volgen !. Bij ons was het ook leuk, zeker voor een machtig sterke Dalton,en een laat naar zijn bed en gedronken Eagle, kop trekkers eerste klasse, Kinder Arm was ook sterk en zijn afdaling zijn vele verbeterd, chapeau. Rent-to-thrill, was een beetje gelijk ik denk ik, puffen en stampen !, maar toch vooruit ging we. Zijn maat was een zeer goede fietser met een top fysiek en was ook zeer zorg zaam om te helpen en courage te geven !, toch hopelijk geen Omo da wild me poepen int bos ?, nu dat ik over naar denken ?. Voordien, nadien, tijdens, een TOP dag zo als altijd. Bedankt aan een echte Wacko Cornetje !, Gino, top bus driver !!!!!, Den Omo, en al de koffie makers, ook Choc om al de troep te halen van de Colruyt lol, voor ons !. Hopelijk ga de kids hun eigen rit mogen rijden de volgende keer, de mannen zijn 14 zeg !, en Louis is echt beu dat ze vader overal mee gaat met hem, maar durft het niet zeggen !, hij zo liever rijden met Valerie.

 

Space jr. schreef op 18-04-2017 :

Black Duck ? gie kieken , machtig verhaal.

 

El Gwiedo schreef op 18-04-2017 :

Wat een verslag !!!

 

Chemical Pete schreef op 18-04-2017 :

Ival de historicus, hoe kom je er op... :-) Was inderdaad wederom een machtige dag en een héél erg mooie tocht. Moeten we zeker nog eens naar toe gaan als er eens niets op de kalender staat!

 

Ival schreef op 18-04-2017 :

THE REVENGE OFF THE BLACK DUCK , We hadden er met zijn allen zo naar uitgekeken, onze eerste busrit van het jaar en daar was hij dan vlugger dan verwacht, de ene stond wat scherper dan de andere maar dit zou de pret niet kunnen drukken. Voor de tweede maal zal Tangisart geteisterd worden door onze blauwe armada en of ze het zullen geweten hebben. Het stadje of beter gezegd het dorpje D’ Hez werd genoemd naar het beekje die daar doorstroom waar Godfried van Bouillon destijds de maagd Marie Antoinette daar ten huwelijk heeft gevraagd tijdens een prachtige zomerdag in een bootje die zachtjes mee dijde met de stroom stroomafwaarts . De uitspraak van de rasechte Brugelink Godfried ging toen de wereld rond !!! Met de deé trounw kikken nie, voe gin goed ter wereld !!!! , doorheen de tijd werd deze uitspraak verbasterd en herleid tot D’Hez in plaats van “de deé”, en zo stond D’Hez op de landkaart van Mercator. Dit is iets waar de D’Hezers trots op zijn en om hun fierheid wat cachet bij te geven werd besloten dat iedere geboren kind een franse naam te geven ter ere van Marie Antoinette waar in 2009 abrupt een einde aankwam toen een Wast-Vlaming daar kwam immigreren en zijn zoon tot vervelens toe de naam meegaf van Jean-ne-Mar. Een leuk wist-je-datje, als verslaggever ter plaatse heb ik ook een opvoedende taak. Alles werd tot in de puntjes verzorgd om er een geslaagde editie van te maken, en of het een geslaagde editie was worden !!! Met mondjesmaat kwamen in alle vroegte alle ingeschrevene toe op de parking van de molenhoek om vervolgens alles over te laden in de bus, fietsen, bagage, drank, koffie, bier,wijven, noem maar op en dit om de rit zo aangenaam mogelijk te laten verlopen, niks werd aan het toeval overgelaten of over het hoofd gezien door het bestuur waarvoor mijn oprechte dank , er werden zelfs mensen meegenomen die werkzaam zijn ergens in een brouwerij waar klaarblijkelijk iets wordt gebrouwen die op bier moet gelijken met name Estaminet ???? de blonde versie en Estaminol de donkere versie, ik moet toegeven het smaakt beter of dat de naam doet vermoeden. Bij Albion Toers die instond voor het vervoer kan je je steeds aan alles verwachten, is het niet dat ze met de verkeerde remorque komen dan komen ze wel af met een remorque met een platte band, net iets wat we konden missen als de pest. Als uitgehongerde wolven vlogen we direct met 50 man op dat wiel of net iets minder om dit euvel in een korte robellinge te vervangen om alsnog op tijd te kunnen vertrekken wat ons nog gelukt is ook. Had ze deze pitsstop uitgezonden op Eurosport hadden we nu alle een contract op zak bij Mc Claren. Onze chauffeur met Rambo looks Alias Gino di Italia met zijn zwart achteruit gekamde in gel uitgewreven haar en zijn donkere zonnebril van Gucci nam nog een slok uit zijn fles licht sprankelende water van San Pelligrino om vervolgens plaats te nemen achter zijn stuur om zijn fiat te geven voor vertrek, van chauvinisme gesproken. Tijdens de rit naar Tangisart zat de sfeer er van de beginne al goed in, Ambiance troef !!! of te wel lag iedereen te slapen of zaten ze te tokkelen op hun smartphone om het thuisfront te vertellen dat ze een wiel hadden vervangen van de achterkleinzoon van Don Corleone of zat er ergens een flauwe plezante een mop te vertellen van de jaren stilletjes maar in ieder geval ging het er zeer stil en beschaafd aan toe, iedereen at zijn boterkoekje netjes op zonder te kruimelen en dronken hun kopje koffie uit zonder te morsen, echt niks voor een echte Wacky. Is het nu door Gino Don Conleone zijn achtergrond te kennen ik weet het niet maar wat ik wel weet is “ dont mess white euh Italien guy off subiet is der nauw coffikoeck 4 jou . Aangekomen ter plaatse gaf Gino nog wat tips aan Choco “ chauffeur in spe” hoe je een bus met remorque mooi achterwaarts parkeert langs de berm zonder dat er een waal ergens geplet zit onder een achterwiel of verwrongen zit in een steekas. Het bestuur had nog kosten of moeite gespaard en prompt werd er een doos gedropt met alle armbandjes erin die we moesten omdoen als bewijs van betaling. Alle protocollaire verplichtingen werden in de wind geslagen en iedereen vertrok voor zijn eigen rit. Je kon kiezen voor de kidstoer die ter info ook niet van de poes was die Barry voor zijn rekening nam vergezeld met zoonlief Louis, Choco die nog onder de indruk was van Gino, Duracellen die getekend heeft bij Varta en niet zekert was voldoende power te hebben voor een Full Monty en The Voice met Maxiem. De rest koost voor de volle 75 km op eigen tempo. Met een Estaminol in m’n tap en wat smeervet van lektaanmiendoze aan m’n klokkenspel om zadelpijn tot het minimum te herleiden waren we klaar om te vertrekken. Algauw werd duidelijk dat er in verschillende groepen ging gereden worden. De laagvliegers Ice, Harry, Hasselhof, Chimi, enz …heb ik zelf de tijd niet gehad hun te kunnen groeten en een behouden rit toe te wensen, ze waren vertrokken als een kruisraket SS-10 Smisser Smidht van Duitse makelij die in massa productie zijn gemaakt geweest tijdens de eerste wereldoorlog die later werden vervangen door gestuurde Patriot raketten die werden vooraf gegaan door een onbemande drone waren reeds met de noorderzon vertrokken, ik denk dat je zo snel geen scheet kan laten. Die hebben we maar terug gezien opgefrist met een pils in de hand op een terras aan de meet. Pé wie anders nam het voortouw in groep twee die in eerste instantie vier koppen telde, en wat later maar drie koppen meer telde, dan weer aangedikt werd met zes koppen om vervolgens terug af te zwakken naar vier koppen om te eindigen met twee koppen . Vanaf de start werd het tempo strak aangehouden door Pé om het kaf van de koren te scheiden en zo verliepen de eerste km. Op een gegeven moment waren ik en Pé er alleen vandoor tot groot ongenoegen van Fikken die het voor bekeken hield in groep drie waar de rest van de meute zat en reeds tot ieder verbazing het gat dicht op ons. Goedhartig zoals we zijn hebben we Fikken laten bijkomen , althans tot op vijf meter om vervolgens terug de gashendel vol op te zetten. In dit stadia van de wedstrijd hadden we twee doelen voor ogen, ten eerste Carl achter ons houden en ten tweede moest Fikken eraf op een vriendelijke manier , wij dulden geen concurrentie en met zo een Fikken ga je niet naar de eindmeet. Fikken werd er tientallen malen afgereden en telkens kwam hij tot onze grote verbazing terug sterker dan voorheen, wanneer zal hij plooien, dit kan toch alleen maar een kwestie van tijd zijn, wij zaten immers zelf al op ons tandvlees. Petje af daar moet je karakter voor hebben en een longinhoud van een groot zoogdier bv. een olifant of een giraf een nijlpaard of een gewoon paard met grote longen. De bevoorradingen die af waren met alles wat je nodig had volgden elkaar in snel tempo op. Net door deze stops konden we terug vertrekken met een zevenkoppig peloton waarvan Carl, Conet, Guido, ik, Pé, Joint, Fikken deel van uitmaakten. De rest namen twee drankjes, twee koekjes en twee stukjes banaan waardoor ze pas wat later konden vertrekken. Tiritomba, Dalton, Golfi, enz… hadden de lat wat lager geplaatst en genoten ten volle van deze mooie toertocht doorheen de mooie bossen en afdalingen om je vingers af te likken. Zonder schroom zou ik zelfs durven stellen dat dit de mooiste tocht was van dit jaar. Nu de spanning in ons groepje begon te stijgen werd er wat afgetast, hier en daar werd er eens een prikje uitgedeeld om te kunnen uitmaken welk vlees in welke kuip. Als eerste gaf El Guido er de brui aan en hield het voor bekeken en als tweede gaf de bere sterke Fikken het voor gezien. Nu waren we nog met vijf man wat voor mij een mooi groepje was maar dit was buiten Carl gerekend. Carl die naarmate de wedstrijd vorderde het tempo opvoer tot dat op gegeven moment Pé wat meters moest prijsgeven, wat the fuck ??? Pé die moet lossen ??? en dan nog tijdens de klimmen ??? en ik die de week voorheen alle kleuren van de regenboog had gezien kon probleemloos volgen, wat krijgen we nu. Ik die het zag gebeuren kreeg wat medelijden en vroeg om het tempo wat te minderen om hem te laten bijkomen. Okay knikten Joint en Cornet we zullen de beentjes wat stilhouden, maar Carl had daar een ander gedacht van. Niks van, die klien wacht ook nooit, je moet mo weten vulle neute en nie achterut kieken, en als een bezetene raasde Carl over de waalse velden, bos in bos uit, berg op berg af, als dit maar goed komt en weer kon ik op mijn reeds bevuilde sokken goed mee tot mijn grote verbazing. Cornet die genoten had van een goede opvoeding kan deze reactie echter niet goed plaatsen waardoor hij een toote trok van consternatie en onbegrip, allez wat doen jullie nu ??? je maten laten stikken. As je een echte Wacky wil worden moet je hard en meedogenloos zijn, voor softie’s is er geen plaats of moet je bij de Bumpers zijn of Dunepissers of …… enz. En toen waren we nog met vier. Joint kon op gegeven moment ook het opgelegd tempo niet meer aan en moest op zijn beurt wat meters prijsgeven. Tot ieders verbazing kon Cornet telkens goed mee, wat zeg ik , hier en daar nam hij zelfs nog de kop om het tempo strak aan te houden, ja hallo wat zegt Harry die Cornet kan niet fietsen !!!!! Pff. En toen waren we nog met drie, een veldslag was in de maak, we zullen moeten doorgaan tot het bittere einde. Helaas had Carl één grote misse begaan om daags voordien het boek die hij had geleend van Pé niet grondig te lezen. Het boek “Mien Crampff “ een parodie van Piether Crampff die illustreert hoe benen in verzuring geraken met krampen als gevolg bij onvoldoende vocht inname en het steeds tarten van de rode zone van je hartslag was Carl niet ten goede uitgekomen. Enkele km voor de aankomst net voor de voorlaatste klim na heel wat beulenwerk van Carl riep hij mij hijgend toe dat hij volledig verkrampt zat wat bij mij als een rode lap op een stier werkte, allez is twoar moatje, doet sjer of volt nog mee ??? en ik grinnikte in m’n eigen, k’en ze olle twee te pakn’, ik heb haast met hen te doen, maar ja wat wil je, ik ben tijdens de vele malen te moeten fungeren als het zwarte eendje van de hoop gehard tot op het bot. Het zwarte achtergelaten eendje zal zegevieren, gedaan met lachen, puntjes op de I. En toen waren we maar met twee. Het kaf was van het koren gescheiden, taak volbracht, er rest mij enkel nog mijn cheque in ontvangst te nemen en zo mij conto aan te dikken. Samen met Cornet reden we naar de eindmeet waar wij ongeduldig moesten wachten op de rest van de meute. Naar horen zeggen heeft Pé nog Carl aan zijn lot overgelaten toen hij langs de kant stond verstijfd van de pijn, je moet het maar kunnen, thats derowver, mag en kan dit zomaar !!! Onder een stralende zon hebben we ons nog tegoed gedaan aan wilde verhalen en wat gerstennat. Er werd ons nog een ronde aangeboden door de lokale bevolking die het kon appreciëren om met zo een aantal hun toertocht aan te doen en als eerbetoon werd in een wave het bier naar binnen gekapt. Ik denk dat Pé zijn glas het snelst leeg was, zo heeft hij vandaag toch iets gewonnen. Iedereen een dikke pluim om deze rit tot een goed einde te brengen, zeker de jongsters onder ons. De terugreis liep wat luidruchtiger dan in het doorgaan, al was het niet dat er daar twee gastjes er wat stilletjes en bleekjes bijzaten en hun wonden aan het likken waren. Met dank aan Cornet voor de bakken bier, het bestuur om alles op poten te zetten en de wacky’s om alles uit te drinken tot de laatste druppel. Terug een dagje om in te kaderen. Hopelijk verslagjes van poele één, drie en vier. Mij bevoorrecht op alle kritiek die met bakken zullen volgen, Ival Alias The Black Duck.

 

eagle eye schreef op 17-04-2017 :

Were een beredag !!!

 

Long Fellow schreef op 13-04-2017 :

Vree veel leute en plezier. Het komt nog iets te vroeg voor mij. Moesten er og "ZWacky's rondlopen , ik doe zaterdag de TT v Lichtervelde de 70km...voor de softy's. Hopelijk begint mijn pols zich e wenen aan de pijn en kan ik e genzen steeds verleggen. Amuseer jullie en er blijft een jaloerse Fellow achter.

 

Anoniem schreef op 12-04-2017 :

Momenteel wordt het zondag droog, fris en matige wind.

 

Fitzy schreef op 12-04-2017 :

Daar juiste op Buienradar !!!!!, geven ze parasol weer, lever da, yeeha !

 

Fitzy schreef op 11-04-2017 :

Het zal een paraplu ritje rit woorden !

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens