Verslag - Ronde van het Waasland VTT - 2017-04-09

Verslag

 

De naweeën,

 

Alle melkzuur is nog maar nauwelijks uit de benen van Roubaix of er staat terug een nieuwe uitdaging op ons te wachten. Een rustpauze om ons afgetraind lichaam terug wat glans te geven zit er namelijk niet in, er moet gefietst worden en ons clubke moet nu eenmaal op de kalender staan, dit is natuurlijk de schaduwzijde als je onder contract rijd bij de Wacky’s, maar daar geven we niet om, de verdienste is er ook naar.

 


Niet minder dan Ik, Co-Carl en …..Pff , ja Pé stonden aan de aftrap van een zéér mooie toertocht in het verre Waasland die amper om een klein uurtje van Heist ligt en die bekend staat voor zijn mooie single tracks doorheen bossen waar elfjes maar al te graag in vertoeven en doorheen alle mooie villawijken die alle verbeelding tarten. Iedereen rijd daar blijkbaar rond in een Porche, Audi of een vette BMW met hier en daar eens een verdwaalde immigrant met een Peugeot van het type Caddy, dit lauwter om een beeld te schetsen zodoende jullie wat informatie te bezorgen waar wij vanmorgen vertoefden. Het mooie weer was zeker een troef voor de organisatoren wat resulteerde in een aanzienlijke drukte aan de inschrijving.

 


In ons contract staat dat Carl voor vervoer zorgt, Pé de inschrijvingen voor zich neemt en ik de drank, ik moet zeggen tot daar liep alles nog gesmeerd.
We gaan er een gemoedelijk ritje van maken hadden we nog zo afgesproken in de wagen, ja, ja, natuurlijk we zijn niet zot hé hoor ik Pé nog zeggen.
Carl gaf mij de indruk dat hij van in de beginnen geen strak tempo zou aankunnen en graag traag zou starten en naarmate de rit vorderde de kat uit de boom kijken en het tempo stelsel matig wat opvoeren. Sorry Carl t’is sterker dan mezelf, dit had je nauw niet hoeven te zeggen, ik had nog zware benen en dacht hen slim af te zijn. Ik had zo een plannetje uitgedokterd om vanaf het begin ze beide in de vernieling te rijden tot ze niet meer konden om dan gewoon op hun vraag het rustiger aan te doen ik zal ze eens laten smeken, kruipen gaan ze, ….. althans dit was het plan !!!

 

Soms overtreft de werkelijkheid de fictie en kwam ik van een bescheten commissie thuis, ze waren sterker dan ik dacht, véél sterker, héél véél sterker.
Vanaf de start gaf ik vulle neute zonder om te kijken en dit voor enkele km maar ……. en nu komt het !!!! hadden de heren nu net vandaag niet de dag van hun leven, ik hoor het nog steeds, zelfs nu het spookt door mijn hoofd, “miljaar k’en de bjen van m’n leven zij Carl en ikke ook tof hé riep Pé en hij trok er zich niks van aan en gaf er nog een extra snok aan, iets wat ik van Molletje altijd geleerd heb, nie snokken gasten, nie snokken !!!
Ik was op achtervolgen aangewezen, miljarde en we zijn nog maar vertrokken, dat beloofd, ik kan toch ook zo naïef zijn te geloven dat ik beter ben.
Er werd achter niks of niemand gekeken waardoor het tempo steeds boven de 30 lag tot mijn groot ongenoegen, maar net dat mag je niet laten blijken of je ben er zeker aan. Telkens als Carl en Pé achter zich keken om te polsen waar ik zat stak in mijn duim in de lucht en maakte ik een gebaar dat ik er blijkbaar van genoot, mijn kl**ten zeg, je moet maar show kunnen verkopen hé.

 

Hoeveel kan een mens nog aan, thats the question, ik kon ze voor een vuurpeloton zeten maar dan wel zonder kogels welteverstaan, zo erg was het nu ook weer niet of toch. Alsof het nog niet genoeg was had Pé de dop van mijn drinkbus aan de inschrijving losgeschroefd buiten mijn zicht om , je moet veel drinken hoor ik hem meerdere malen uit volle borst roepen, ik vond dit zeer verdacht Pé die bekommerd is om mij of zit er dan toch een hart op de juiste plaats en had ik het terug mis, ik werd ervan gecharmeerd en kreeg al een krop in de keel, het huilen stond me nader dan het lachen, ik werd emotioneel en kreeg het moeilijk, heb ik nu echt zo een slecht karakter om te geloven dat pé geen hart heeft ???. Door het tempo was ik daar nog niet aan toe gekomen om te drinken maar toen ik mijn drinkbus wou nemen was hij volledig leeg en was de dop spoorloos !!!!!!

 


Ik was totaal in paniek, ik kreeg geen lucht het werd mij benauwd ik kon geen kant meer uit, geen drank, een tempo van jewelste, temperaturen die zullen blijven hangen in de statistieken van Frank De Boosere en het slechts van al…. een vriend die me had bedrogen, dat doet pijn, héél veel pijn.
Van het Lamgods geslagen deed ik mij sterker voor dan ik was en hield ik mijn tranen in bedwang, tranen van woede welteverstaan.
Maar wie mij een beetje kent weet dat ik niet uit waaihout gesneden bent maar uit oerdegelijk beuk die keihard is en moeilijk te plooien, zéér moeilijk en dit zal Pé geweten hebben. Oog om oog, tand om tand, en er zal gestreden worden !!! Het was Goliath tegen die andere wiens naam mij nu eventjes ontglipt uit frustratie.

 

Alle hoeken werden vakkundig afgesneden en iedere bocht gingen we hevig in de remmen en toch bleef ik maar plakken. Een achtervolgende biker die onze kunsten nog niet onder de knie had reed mij prompt onderste boven in een bocht toen ik mijn stalen ros dwars zette door een bocht door. Ja halo, wat is mien dadde, azo frieng, k’en verschoten wé. Daar lag ik terug op de grond, ik voel me net Tom Boonen, ook altijd op achtervolgen aangewezen. Met 2 tegen één stonden ze uiteraard sterker, en aflossen dat ze deden het was mooi om te zien, nog nooit verliep het draaiwerk zo gesmeerd, doch kon ik telkens bijkomen. De eerste stop kwam als geroepen, eindelijk eens wat op adem komen.

 


De slag om Waterloo was echter nog niet verloren en ik vulde mijn longen buiten het zicht van mijn concurrenten met van die dure zuivere lucht van Brasschaat die schaars aanwezig was, en ook héél duur maar dit maakte niks uit, de longen moesten vol !!! Eens vertrokken kwamen de beentjes steeds losser en losser en dat had Pé uiteraard ook gemerkt. Iedere bocht was een kalvarieberg, steeds optrekken om toch maar een bres te kunnen slaan, maar helaas. Pé gooide alle troeven op tafel en reed op een gegeven moment Co-Carl bijna de gracht in waardoor ik die als laatst zat gewoon IN de gracht belande, gelukkig hield ik het hoofd koel en kon meer ellende voorkomen door deze val van ettelijke meters tot een goed einde te brengen. Naarmate we het einde naderden kregen we allen wederzijds respect !!! Wat een race, wat een dag, wat een mooie streek, wat een bende maffe makkers. Ik zou jullie voor geen goud in de wereld willen missen, het is terug aftellen naar volgende week. Maar ……. Ik kan ongelooflijk goed liegen.

 

Ival

 

 

Info

 

Start: 8.00-10.30


Afstanden: 35 - 45 - 55 km

 

 

 

 

Deelnemers

 

, Go-carl, Ival

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Harryman schreef op 11-04-2017 :

Ja jong, zotte mannen, en wij maar de zondag bij onze familie blijven!😇

 

Ival schreef op 11-04-2017 :

T'is woar pé. Respect !!!! Moesten van metal je euh bitje spoaren me je rik. Mo t'is gelik da Coarl zegt ......... kliegen gelik de bjesten :-)

 

Pe schreef op 11-04-2017 :

@Ival : 't at nog 'n driewieler meugen zien, je gien nog nie mee kunnen !!!

 

Ival schreef op 10-04-2017 :

Zeg Pé is je rugpijn tot bij je hersenen gekomen of wa ? Je wilde mij eraf rijden maar op een tandem schijnt dit zéér moeilijk te gaan.

 

Bahamontes schreef op 10-04-2017 :

Awel respect voor Carl en Ival die ondanks 150km labeur op de kasseien de courage hebben om er nog een TT'tje uit te persen! Echte venten! Machtige verslagskes alweer van de drie musketiers!

 

schreef op 10-04-2017 :

Ik had met de “die hard vtt rijders” Ival en Go-Carl afgesproken om zondag de vtt van het waasland te rijden, dit ondanks dat ze de dag voordien al de hel van het noorden hadden bedwongen, chapeau !!! Toen ik zondagmorgen echter uit m’n bed klauterde, stond m’n lichaam ( uiteraard door het harde labeur aan de dokken ) zo scheef als de bomen die vroeger langs de pupeweg stonden….Maar met de woorden van m’n dokter dat ik met rugpijn vooral moest blijven bewegen, besliste ik toch maar om mee te gaan, m’n 2 “ouwe “ companen hadden de dag voordien toch al P-R gereden, zo snel zo het dus toch niet gaan….Waasmunster ligt op een uurtje rijden van Heist, maar jammer genoeg had Carl z’n gps waarschijnlijk op bochtige wegen en snelwegen vermijden gezet, want we doorkruisten zowat elk pittoresk dorpje in gans oost vlaanderen voordat we eindelijk in Waasmunster arriveerden….Voor het begin van de rit nog vlug even gebruik gemaakt van een momentje onoplettendheid van Ival om z’n halve drinkbus leeg te kappen en z’n dop er los op te zetten en off we went !!! Doordat carl de beginnersfout had gemaakt om te vragen om kalm te starten, gooide “bastard Ival “ er onmiddellijk de beuk in !!!! Iets wat hij zich de rest van de dag zou beklagen…. Carl bleek over superbenen te beschikken en we besloten al gauw om Ival een koekje van eigen deeg te geven !!! Het was niet alleen een prachtige dag, maar ook het parcours mocht er zijn !!! Stroken langs de rupel, lekkere singletracks, speelbosjes en heel wat “gekronkel” door de residentiele wijken van Waasmunster ( en niet Brasschaat…) Ival, die al alle moeite had om te vermijden dat z’n tong niet tussen z’n voorwiel draaide, werd dan nog eens door een minder technische biker van z’n vélo gepoeft,wat z’n moraal, dat toch al ver onder vriespunt zat, nog wat graden deed dalen…Carl en ik lieten het echter niet aan ons hart komen en amuseerden ons zot ! We maakten er zelfs een spelletje van om iedere keer als Ival het gat bijna gedicht had, de gaze-hendel terug volledig open te draaien…het zal hem leren !!!De rest van de rit verliep volgens het zelfde stramien, de goed geoliede tamdem go-Carl -Pé en in de verre achtergrond een leeggereden Ival die steeds maar meer gelijkenissen begon te krijgen met een fles spa die al uren in de blakende zon staat zonder dop derop… De al mooie rit kreeg nog een extra strikje errond, toen ik via een magistraal maneuver, Carl via de binnenbocht voorbij ging en zo Ival die in derde positie zat te profiteren machtig mooi de gracht in manuvreerde !!! Wel een dikke pluim voor Ival, want waar iedere andere biker kanseloos op z’n smikkel zou zijn gegaan, toverde ie een technisch hoogstandje uit z’n hoed waarbij zelfs the camp jaloers van zou worden en bleef ie gewoon doorfietsen in de gracht !!!! We genoten nog effen na in een blakende zon met een dubbele cola en ’n potje nootjes alvorens de “lange” rit naar huis aan te vatten ! Deze keer wel via de snelwegen, wat een serieuze misrekening bleek te zijn….In drongen bleek een auto “geklaaid” te zijn, waarschijnlijk werd de chauffeur bedwelmd door de mislijk makende walm die de stad gent verspreide…Carl besloot onmiddellijk de snelweg te verlaten in reed los het duffe Gent binnen !!! Onze goedgelovige chauffeur volgde dan nog zonder te twijfelen al de vreemde aanwijzingen van Ival, die beweerde gent te kennen als z’n broekzak ( hij had daar nog aan den unief gezeten….) zo maakten we een ommetoer van een half uur, waarbij we langs een soort “chaussee d’ amour” en allerlei gehuchten met namen waarvan ik bijgod nog nooit van gehoord had uiteindelijk toch nog op de goeie weg naar huis….Het kon ons niks schelen, het was weerom een “bere” dag geweest, nu vlug een douchke en de zetel in, Paris Roubaix !!

 

schreef op 07-04-2017 :

Go- Carl Ival (?) en ik vertrekken in Heist om 07.45 !!

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens