Dubbel verslag - Fronttoertocht - 2017-05-01

Verslag

 

Ieper, de val van Ival…

 

Ter opwarming van de fronttoer in Ieper besloten Ival, Go Carl ( die daarvoor zelfs een ritje op z’n janettevélo liet vallen !!) en ik om samen met Dalton, Baha, Fitzy, Mcgyver, Tierietomba en Duracelle zowaar om zondagmorgen nog wat te spelen in het bos…De kaboutertjes hadden daar volgens Dalton nog voor wat leuke extra obstakels gezorgd…

 

We waren nog maar juist het bos in of de ene na de andere ging met z’n klieken en z’n klakken tegen de grond !!! Go Carl die om “praktische” redenen de rij sloot, moet daarbij nogal onzacht neer gekomen zijn….weg z’n zelfvertrouwen en het ging van kwaad naar erger….De kaboutertjes hadden ons toch al redelijk technisch parcours nog wat moeilijker gemaakt door ze hier en daar nog wat op te pimpen met rijendikke boomstammetjes….Er werd gevloekt, gelachen en vooral gevallen, maar we amuseerden ons vooral zot, totdat een al zwaar gehavende Go-Carl plots een nieuwe disipline in het mtb-genre uitvond….zover mogelijk je fiets het bos in zwieren…Iedereen de handjes op elkaar voor de toch wel mooie worp van Carl, toen eigenlijk bleek dat de arme man het wel gehad had met al die “kloterijen” !!! Exit Carl, wiens terugweg naar huis we nog lang konden volgen door de stoomwolk die uit z’n neusgaten kwam….De beenharde Carl zou er morgen echter weer staan !!!! de voor de rest zeer geslaagde morgen werd met stijl in den hof van Baha afgesloten….waarover verder geen informatie wordt prijsgegeven….

 

Maandag 1 mei ( door mij verkeerdelijk aanzien als moedertjesdag…) stond dus de fronttoer in Ieper op het programma. Een terug goedlachse Carl, Ival ( die eigenlijk met de moto wou gaan rijden, maar niemand wou mee, iets waar het feit dat hij zijn al “flikkenachtige” moto nog wat gepimpt heeft met blauwe stickers misschien wel voor iets tussen zit..) en den dezen waren van de partij. We gingen er eens echt van genieten, want Carl likte nog z’n wonden, Ival zat kapot en ik heb blijkbaar een slecht jaar…De rit begon met wat regendruppels waardoor mijn 2 teergevoelige companen deed besluiten om al onmiddellijk hun regenvestjes aan te doen….Het regende 2 minuten en na 10 minuten moesten de 2 sukkelaars wiens kop er al zo rood als een tomaat uitzagen, hun vestjes terug uitdoen, ’t zal ze leren, janetten !!!

 

In de aanloop naar de “bergzone”, de grote vlakte, zoals wij dat noemen, stond er redelijk wat wind en Ival kon zich weeral niet inhouden en besloot ons wat pijn te doen en redelijk door te trekken, wind op kop….Wij die heimelijk in z’n wiel zatten te lachen wisten wel beter, laat hem zichzelf maar kapotrijden, subiet op de Kemmelberg zeggen we wel doei met het handje !!!! Door enkele vuile maneuvers ( zoals vlug door een poortje krasselen en daarna de kraan volledig op te zetten…) raakten we Carl toch efkes kwijt, toen onze weg ( de verkeerde blijkbaar…Ival reed op kop…) versperd werd door enkele boomstammen…Ival die er als eerste overklauterde gaf onmiddellijk z’n bike de sporen, dat is blijkbaar nog de enigste manier waarop hij ons los krijgt !! We hoorden hem in de verte nog kieren van plezier en toen was er niets meer….Toen ik hem wat later in een flauwe afdaling inhaalde, stond ie toch wel in de graskant van de singeltrack, ook rare plaats om te wachten was mijn eerste gedacht….’k Zien gevallen was ’t enigste die der op t eerste moment uitkwam….Ja ja da zal wel zeverare, was het enigste dat er bij mij op ’t eerste moment uitkwam….Toen ik echter z’n ketting zag bengelen en in z’n aangezicht keek, wat veel weg had van een ziek vogeltje wist ik het wel, ’t was nog waar ook !!! ’t Was meneer z’n bedoeling om in volle afdaling nog een treiterend achterom te kijken waar we zaten, waarbij hij van het pad afraakte en volluit op z’n schouder terecht kwam….Als ie dan nog een beetje verstand had gehad, had ie nog z’n slechte schouder gepast, dien is toch al naar de kl*ten….Het was al gauw duidelijk dat Ival niet verder kon, even speelden we met de gedachte om hem gewoon achter te laten, hij is toch groot genoeg zeker, het beeld van dat ziek musje met z’n gebroken vleugel, deed zelfs bij ons de compassie oplaaien en we besloten deze toch wel prachtige rit ( één van de mooiste in Vlaanderen zou ik zo zeggen….) af te breken en stante péde terug te keren naar de auto !!!! Wij genoten nog van de 16 km durende terugtocht, maar voor een als Casimodo op z’n fiets zittende Ival zal het wellicht een helletocht geweest zijn….gelukkig kon ie rekenen op onze opbeurende commentaar zoals : gelukkig moe je nie tenissen vannamiddag, je lichaam is toch al nr de knoppen Monique gaat verschil toch niet zien en moest je je vélo wegdoen, er zijn hier 2 kandidaten.. Was het al niet genoeg dat we deze prachtrit opofferden voor deze camikaze rijder, we kregen dan ook nog geen worst, drankje of stute met gekapt, nee direct naar huis, naar spoed a.u.b. soft geworden zeker !!!! Afgezet in spoed door Cal en opgehaald door mezelf, wie kan nog zeggen dat we niet voor elkaar zorgen !!! Voor de juiste diagnose zul je bij de man hemzelf moeten zijn, al bewijfel ik dat, want toen dokter Chang ( echt waar ) ons beiden de uitleg gaf bij de passende foto’s moeten we waarschijnlijk alletwee even dom gekeken hebben…..

 

De drie vtt musketiers zijn onthoofd ( schouderd) maar Ival kennende zal dat niet lang het geval ( geval 😊😊😊: zijn !!!!

 

Veel beterschap gewensd : getekend : je trouwe medelevende vrienden Carl en Pé…

 


 

 

De fronttoer stond reeds met rood aangekruist te blinken op mijn kalendertje net onder de eroticabeurs te Stuttgart in Bulgarije op mijn stoute witte frigo die in de hoek stond opgesteld. Dat we deze rit gingen rijden was een feit. Nog een beetje de onnozelaar uithangen tegenover mien moaten met te zeggen als het regent ga ik mee en bij mooi weer ga ik met de moto een toerke rijden, gelukkig gaven ze slecht weer wat zich uitdrukte in een blij weerzien van de drie musketiers.

 

Terug verenigd op weg naar Ieper die we voor één keer niet via de E40 namen maar wel via richting Menen konden we de rit zo aangenaam mogelijk laten verlopen door de highliners van daags voordien nog eens met verve op te halen. Dat we nog eens een stage moeten inlassen bij onze ere lid Filip is een feit en dat er een nieuw olympische discipline tot leven is geroepen onder de naam stressbikethrowing is een understatment. Tijdens de gemaakte afspraken had ik Douglas nog gevraagd welke fiets we het best zouden meenemen naar Ieper nu we toch nog kunnen kiezen. Ik zou toch graag de eerste willen zijn die het jaar zou kunnen afsluiten al zijnde de eerste stressbikethrowing winnaar. Douglas gaf mij de goede raad mee om een lichte fiets te nemen gezien er wat klimwerk aan te pas zal komen, bij deze heb ik dan mijn zware fiets genomen om tegenchoc te zijn dat ze zeggen.

 

Stressbikethrowing is iets op het lijf geschreven voor de Betonstuivers die bekend staan voor hun agressief gedrag en hun stofwolk vooral die achter hun en ons beter bekent van de toertocht laatstleden in D’Hez, echte zware mannen, zo kwam er één naar mij in omdat ik blijkbaar teveel of te lang ik weet het niet naar zijn prente haar décolté zat te loeren waardoor hij een asbak mijn richting duwde, ik antwoorde Mmmm, Mmmm ja meer kon ik niet zeggen met een mond vol asbak, dit om maar een idee mee te geven welk soort volk je mag verwachten bij het stressbiketrhowing, die mannen lachen er niet mee !!!

 

De boel uitgeladen zijn we dan maar vertrokken de loopgraven en rustplaatsen tegemoet, ik moet jullie niet meegeven dat de streek rond Ieper zeer mooi is doch in barre weeromstandigheden roept het herinneringen en taferelen op die pijn en verdriet voor ogen brengen, bij deze diep respect voor alle gesneuvelde soldaten die net door hen het mogelijk is om vandaag deze rit te kunnen rijden onder een stralend Belgische vlag ipv dat we allemaal zouden Duits spreken de godganse dag naar Rammstein zaten te luisteren het haar in de gel achteruit gekamd en elkaar zouden begroeten bij de inschrijvingen met de alom bekende Golfi groet en uitgekafferd worden door de bediende” Haben sie papiere mit ihmen” die op zijn beurt roept naar zijn collega die de kassa doet “ offen machen zweinehoend “ stel je voor. Eens vertrokken zag ik aan Pé zijn manier van zitten op zijn fiets dat hij niet zeker van zijn stuk was , door de jaren heen begin je elkaar door en door te kennen, hij zat op het puntje van zijn zadel en dit voorspeld telkens onheil. Hij nam het voortouw en trok stevig door richting eerste obstakel een mooi aangelegde single track in een stuk bos die tal van kuilen en bergjes verschalkte nog aangedikt met technische passages die enkel ik als de beste kon doorstaan waardoor ik terug op wachten was aangewezen, waar zit Pé en Douglas nu weer !!! Enige tijd later waren we terug verzameld, wat moet een mens toch geduld hebben in het leven zijn we weer vertrokken richting de eerste bevoorrading die echter nooit zullen bereiken. Ik nam deze keer het voortouw wind recht in je toote en dit enkel om eens een prikje uit te delen, ik hoor Pé het nog roepen , neem jij maar de stroken wind op kop voor jou rekening, ik zal wel de rest doen. Tot mijn grote verbazing zaten ze nog stevig in het zadel in mijn sog, zouden ze dan toch sterker zijn dan ik dacht of beschik ik vandaag niet over de benen zoals verleden week ??? Ik denk het laatste, mijn schaapjes stonden nog niet op het drooge.

 

Op het eerste klimmetje van de dag moest ik al wat meters prijsgeven maar dit was immers enkel te wijten aan mijn cranckstel die de wensen overliet maar dit gelooft toch geen mens, kweet zelfs niet waarom ik jullie dit verteld. Op de tweede klim vloog ik beide musketiers voorbij en dit enkel door mijn krachten die 1200 watt telden op dit moment die ik op mijn trapas stak gelijkmatig te verdelen over mij crankstel die op zijn beurt de overbrenging op mijn ketting omzette naar gecontroleerde omwentelingen naar mijn achterwiel. Dat dit een scheet in een glas water is besef ik maar al te goed, Douglas die een verdomde zware V8 diesel aan boord heeft weet ik eens die op temperatuur is je mag verwachten aan tongrolletjes in Madéra souwse, en dat je tong zal rollen maar daar tegenover heb je dan Pé die goed rijd in het begin en stelselmatig aftakelt naar het einde toe, eigenlijk zoals in het dagelijks leven. Maar helaas ben ik eraan voor de moeite, ze bleven maar volgen. Van Douglas kan ik dat aannemen maar Pé, die heeft toch geen buffer ??? waar steekt hij die energie weg ??? het kan maar in zijn haar zijn zoals bij David en zijn mokke Dalidaie. Volgens de bijbel heeft Dalidaie David zijn haar afgesneden waardoor hij al zijn krachten had verloren en zo de strijd tegen Goliath had verloren. Ik zal me eens in contact moeten stellen met metal Dalidaie om David alias Pé zijn haar wat in te korten, ’t zal vlug gedaan zijn. Nu dit is iets voor later

 

Toen we een stukje bos inreden dachten we op een verkeerd spoor te zitten gezien er een enorme om gevallen boom deze weg versperde, doch had ik een pijltje zien staan deze richting uit. We dachten allen dat we verkeerd zaten maar toen ik beneden aankwam na mijn fiets over de boom te hebben gegooid als training voor het stressbikethrowing einde dit jaar zag ik terug een pijl staan die de richting aangaf, luidkeels riep ik de andere toe dat we goed zaten en zette mijn weg voort wat ik beter niet had gedaan. Toen ik bezorgd achterom keek of de copains mij hadden gehoord liep het echter niet volgens plan, ik geraakte van de baan af in het hoge gras waar er blijkbaar een obstakel zat verscholen die mij in één seconde tijd mijn levensweg deed voor mijn ogen verschijnen. Ik kreeg daar een smeet van jewelste, mij blonde wilde haren wapperden ongecontroleerd door de ijle lucht om te eindigen met een dubbele zijwaarste flicflac plat op mijn reeds geopereerde schouder die voor een keer zijn meerdere moest erkennen. Ik had graag eens mijn toote gezien tijdens deze sprong, kging nogal euh tring !!! Nu, ik voelde meteen dat het niet goed zat ik wilde tot tweemaal toe mijn fiets oprapen maar bleek dat dit niet ging het armpje hing er voor spek en bonen. David en Douglas kwamen aangereden en dachten eerst dat het voor te lachen was wat eigenlijk wel zou kunnen maar helaas. Door deze omstandigheden hebben we deze mooie rit abrupt moeten afbreken en terug rijden naar de start. Weg mooi rit, weg lekkere worsten aan de aankomst en weg de gezellige babbel met de nodige drank.

 

Kost wat koste stonden de copains erop om mij direct naar spoed te brengen wat ook gebeurde. Pé werd eerst thuis afgezet die zich wat kon opfrissen om dan na te komen op spoed. Carl heeft mij op spoed afgezet en bij mij gebleven tot Pé aankwam met stuttjes die hij had gesmeerd om mij wat op krachten te laten komen. Resultaat tot op heden is dat de ligamenten zijn afgescheurd en mijn sleutelbeen ergens enkele cm open staat of …. Nog Pé of ik hebben er geen kloten van verstaan. Afspraken zijn gemaakt voor verdere diagnose, wordt vervolgt.

 

In ieder geval kan ik mijn copains niet genoeg bedanken om desondanks hun dag te verpesten toch mij te hebben geholpen meer dan nodig waarvoor mijn eeuwige dank.

 

The ligamenten keeps us together.

 

Ival.

 

 

Info

 

Afstanden28 - 33 - 54 - 63 - 80 - 97 km

 

Start 80-97 km tot 11.00u. 

 

 

Deelnemers

 

Go-carl, , ival, Monique, Long Fellow

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Harryman schreef op 05-05-2017 :

Een schouderklopje voor ival!! Spoedig herstel

 

Ival schreef op 04-05-2017 :

Wadde Smokey ???? da kan nie, i zit up oavendschole voe plastic chirug :-)

 

Fitzy schreef op 04-05-2017 :

..........Smokey, geeft ' gezegd ' 😎😂😜🤘

 

eagle eye schreef op 04-05-2017 :

@ ival,ik heb niks op je torso aan te merken,zoon lichaam zeg,kijk eens naar bericht smokey die noemt jou Kcal!!!

 

Pe schreef op 04-05-2017 :

@Ival : "typ" mien da je gie nogal kut typen met je lamme vleugel !!!! Ondertussen blijven wij stevig doortrainen, je goat afzien bie je come-back !!!! :):):)

 

Kilocalorie schreef op 04-05-2017 :

En ten laatste I WILL BI BAK !!!!!!!!! YOU HAVE SEEN NOTHING YET of iets dergelijks

 

Kilocalorie schreef op 04-05-2017 :

@ Barry, je bluft meje fikken van m'n velo oké !!!! @ Eagle eye, wade ist mien torso kut azo in de playboy stoan, en gi nu ? @ de reste, bedankt voor het onnodige medeleven, ik ontvang liever cach geld in een enveloppe.

 

kilocalorie schreef op 04-05-2017 :

De fronttoer stond reeds met rood aangekruist te blinken op mijn kalendertje net onder de eroticabeurs te Stuttgart in Bulgarije op mijn stoute witte frigo die in de hoek stond opgesteld. Dat we deze rit gingen rijden was een feit. Nog een beetje de onnozelaar uithangen tegenover mien moaten met te zeggen als het regent ga ik mee en bij mooi weer ga ik met de moto een toerke rijden, gelukkig gaven ze slecht weer wat zich uitdrukte in een blij weerzien van de drie musketiers. Terug verenigd op weg naar Ieper die we voor één keer niet via de E40 namen maar wel via richting Menen konden we de rit zo aangenaam mogelijk laten verlopen door de highliners van daags voordien nog eens met verve op te halen. Dat we nog eens een stage moeten inlassen bij onze ere lid Filip is een feit en dat er een nieuw olympische discipline tot leven is geroepen onder de naam stressbikethrowing is een understatment. Tijdens de gemaakte afspraken had ik Douglas nog gevraagd welke fiets we het best zouden meenemen naar Ieper nu we toch nog kunnen kiezen. Ik zou toch graag de eerste willen zijn die het jaar zou kunnen afsluiten al zijnde de eerste stressbikethrowing winnaar. Douglas gaf mij de goede raad mee om een lichte fiets te nemen gezien er wat klimwerk aan te pas zal komen, bij deze heb ik dan mijn zware fiets genomen om tegenchoc te zijn dat ze zeggen. Stressbikethrowing is iets op het lijf geschreven voor de Betonstuivers die bekend staan voor hun agressief gedrag en hun stofwolk vooral die achter hun en ons beter bekent van de toertocht laatstleden in D’Hez, echte zware mannen, zo kwam er één naar mij in omdat ik blijkbaar teveel of te lang ik weet het niet naar zijn prente haar décolté zat te loeren waardoor hij een asbak mijn richting duwde, ik antwoorde Mmmm, Mmmm ja meer kon ik niet zeggen met een mond vol asbak, dit om maar een idee mee te geven welk soort volk je mag verwachten bij het stressbiketrhowing, die mannen lachen er niet mee !!! De boel uitgeladen zijn we dan maar vertrokken de loopgraven en rustplaatsen tegemoet, ik moet jullie niet meegeven dat de streek rond Ieper zeer mooi is doch in barre weeromstandigheden roept het herinneringen en taferelen op die pijn en verdriet voor ogen brengen, bij deze diep respect voor alle gesneuvelde soldaten die net door hen het mogelijk is om vandaag deze rit te kunnen rijden onder een stralend Belgische vlag ipv dat we allemaal zouden Duits spreken de godganse dag naar Rammstein zaten te luisteren het haar in de gel achteruit gekamd en elkaar zouden begroeten bij de inschrijvingen met de alom bekende Golfi groet en uitgekafferd worden door de bediende” Haben sie papiere mit ihmen” die op zijn beurt roept naar zijn collega die de kassa doet “ offen machen zweinehoend “ stel je voor. Eens vertrokken zag ik aan Pé zijn manier van zitten op zijn fiets dat hij niet zeker van zijn stuk was , door de jaren heen begin je elkaar door en door te kennen, hij zat op het puntje van zijn zadel en dit voorspeld telkens onheil. Hij nam het voortouw en trok stevig door richting eerste obstakel een mooi aangelegde single track in een stuk bos die tal van kuilen en bergjes verschalkte nog aangedikt met technische passages die enkel ik als de beste kon doorstaan waardoor ik terug op wachten was aangewezen, waar zit Pé en Douglas nu weer !!! Enige tijd later waren we terug verzameld, wat moet een mens toch geduld hebben in het leven zijn we weer vertrokken richting de eerste bevoorrading die echter nooit zullen bereiken. Ik nam deze keer het voortouw wind recht in je toote en dit enkel om eens een prikje uit te delen, ik hoor Pé het nog roepen , neem jij maar de stroken wind op kop voor jou rekening, ik zal wel de rest doen. Tot mijn grote verbazing zaten ze nog stevig in het zadel in mijn sog, zouden ze dan toch sterker zijn dan ik dacht of beschik ik vandaag niet over de benen zoals verleden week ???, ik denk het laatste, mijn schaapjes stonden nog niet op het drooge. Op het eerste klimmetje van de dag moest ik al wat meters prijsgeven maar dit was immers enkel te wijten aan mijn cranckstel die de wensen overliet maar dit gelooft toch geen mens, kweet zelfs niet waarom ik jullie dit verteld. Op de tweede klim vloog ik beide musketiers voorbij en dit enkel door mijn krachten die 1200 watt telden op dit moment die ik op mijn trapas stak gelijkmatig te verdelen over mij crankstel die op zijn beurt de overbrenging op mijn ketting omzette naar gecontroleerde omwentelingen naar mijn achterwiel. Dat dit een scheet in een glas water is besef ik maar al te goed, Douglas die een verdomde zware V8 diesel aan boord heeft weet ik eens die op temperatuur is je mag verwachten aan tongrolletjes in Madéra souwse, en dat je tong zal rollen maar daar tegenover heb je dan Pé die goed rijd in het begin en stelselmatig aftakelt naar het einde toe, eigenlijk zoals in het dagelijks leven. Maar helaas ben ik eraan voor de moeite, ze bleven maar volgen. Van Douglas kan ik dat aannemen maar Pé, die heeft toch geen buffer ??? waar steekt hij die energie weg ??? het kan maar in zijn haar zijn zoals bij David en zijn mokke Dalidaie. Volgens de bijbel heeft Dalidaie David zijn haar afgesneden waardoor hij al zijn krachten had verloren en zo de strijd tegen Goliath had verloren. Ik zal me eens in contact moeten stellen met metal Dalidaie om David alias Pé zijn haar wat in te korten, ’t zal vlug gedaan zijn. Nu dit is iets voor later, toen we een stukje bos inreden dachten we op een verkeerd spoor te zitten gezien er een enorme om gevallen boom deze weg versperde, doch had ik een pijltje zien staan deze richting uit. We dachten allen dat we verkeerd zaten maar toen ik beneden aankwam na mijn fiets over de boom te hebben gegooid als training voor het stressbikethrowing einde dit jaar zag ik terug een pijl staan die de richting aangaf, luidkeels riep ik de andere toe dat we goed zaten en zette mijn weg voort wat ik beter niet had gedaan. Toen ik bezorgd achterom keek of de copains mij hadden gehoord liep het echter niet volgens plan, ik geraakte van de baan af in het hoge gras waar er blijkbaar een obstakel zat verscholen die mij in één seconde tijd mijn levensweg deed voor mijn ogen verschijnen. Ik kreeg daar een smeet van jewelste, mij blonde wilde haren wapperden ongecontroleerd door de ijle lucht om te eindigen met een dubbele zijwaarste flicflac plat op mijn reeds geopereerde schouder die voor een keer zijn meerdere moest erkennen. Ik had graag eens mijn toote gezien tijdens deze sprong, kging nogal euh tring !!! Nu, ik voelde meteen dat het niet goed zat ik wilde tot tweemaal toe mijn fiets oprapen maar bleek dat dit niet ging het armpje hing er voor spek en bonen. David en Douglas kwamen aangereden en dachten eerst dat het voor te lachen was wat eigenlijk wel zou kunnen maar helaas. Door deze omstandigheden hebben we deze mooie rit abrupt moeten afbreken en terug rijden naar de start. Weg mooi rit, weg lekkere worsten aan de aankomst en weg de gezellige babbel met de nodige drank. Kost wat koste stonden de copains erop om mij direct naar spoed te brengen wat ook gebeurde. Pé werd eerst thuis afgezet die zich wat kon opfrissen om dan na te komen op spoed. Carl heeft mij op spoed afgezet en bij mij gebleven tot Pé aankwam met stuttjes die hij had gesmeerd om mij wat op krachten te laten komen. Resultaat tot op heden is dat de ligamenten zijn afgescheurd en mijn sleutelbeen ergens enkele cm open staat of …. Nog Pé of ik hebben er geen kloten van verstaan. Afspraken zijn gemaakt voor verdere diagnose, wordt vervolgt. In ieder geval kan ik mijn copains niet genoeg bedanken om desondanks hun dag te verpesten toch mij te hebben geholpen meer dan nodig waarvoor mijn eeuwige dank. The ligamenten keeps us together. Ival.

 

Eagle eye schreef op 03-05-2017 :

Veel beterschap Ivan of noem je nu kilocalorie?😂😂

 

Smokey schreef op 03-05-2017 :

Weer mooie verslagen,Kcal veel beterschap en een spoedig herstel

 

Baha schreef op 03-05-2017 :

Was zondag een ritje om van te snoepen, mochten er groene lezertjes tussen zitten, we reden enkel op de toelaatbare paden!!! Was pure mtb-fun waarbij men gehuurde/geleende specialized testvélo volledig tot zijn recht kwam. Mocht Alain meelezen, ei is goegekeurd...Nadien een après waarvan de sporen nu nog niet zijn uitgewist nl. mijn zere dure blauwsteen beplekt met vanalles en nog wa en in mijn wc vier attributen waaronder mijn Australisch gadget "Shit Happens" bijna naar de finistijnen werd geholpen door één of andere pisser die zich niet meer kon rechthouden... Et Ival, veel sterkte man, je was nu zo goe bezig!!BTW mag ik je wielen vor een paar weken lenen?????

 

Fitzy schreef op 03-05-2017 :

SHIT !!!!, kheb nee moeten een grapje maken over I(val) zijn werk !, daar ga mijn uitstap op Muttley, fuck !!!!. ;-)

 

Fitzy schreef op 03-05-2017 :

Het was inderdaad een prachtig Zondag ochtend, machtig dingen gedaan en veel bij geleerd, een mens hoeft niet ver te gaan om een TOP rit te hebben !. Nadien was het een leuke Baha moment !!!, jammer genoeg ben ik terug gegaan naar ‘ Baha’s Crib ' om naar de Buffalo’s te kijken v Anderlecht, wat een shit match zeg !!!!, toch bedankt Baha voor de gastvrijheid. De Maandag afgesproken met Eagle, Dalton en ( Val ) erie, om terug naar bos te gaan, naar een goede koffie bij mij thuis, ‘ Back to the woods ‘. Alweer een machtig 11 km’s met alles erop en er aan !, venten van boven de 50, ( Dalton ) vanaf Zaterdag, gelijk kleine kinders aan het spelen met hun fiets, Valerie is natuurlijk een jonge mokke, maar zij geeft een beter technique dan vele Wacky mannen, chapeau ervoor. !. Nadien een machtig apré in de Nation’s met Laura’s bollen !. Jammer te horen van de val van de toekomst Champ I (Val ), maar de kerel ‘ is made of Iron ‘, dus daar geen probleem ! toch beterschap gewenst ,En tis toch em da de bureau doet met de Castolines, dus echt werken is da nee !. Chapeau voor Pé ( the ‘ Soft ‘ bastard ) en Carl ( The Bike thrower ) om zo goed voor hun biking partner te zorgen !. Vele soldaten zijn gestorven in en rond Ieper omdat Wacky’s kan de kind uithangen met hun fiets. They will not be forgotten !!!!!!!!. Ride On !, Ride Free !

 

Chemical Pete schreef op 03-05-2017 :

Pff, als het dat maar is. Voor een normale sterveling is dat 3 maanden out. Voor Ival is dat 2 dagen wat rustiger aan doen. Spoedig herstel! Btw, sterk staaltje kameraadschap

 

schreef op 03-05-2017 :

Ieper, de val van Ival… Ter opwarming van de fronttoer in Ieper besloten Ival, Go Carl ( die daarvoor zelfs een ritje op z’n janettevélo liet vallen !!) en ik om samen met Dalton, Baha, Fitzy, Mcgyver, Tierietomba en Duracelle zowaar om zondagmorgen nog wat te spelen in het bos…De kaboutertjes hadden daar volgens Dalton nog voor wat leuke extra obstakels gezorgd… We waren nog maar juist het bos in of de ene na de andere ging met z’n klieken en z’n klakken tegen de grond !!! Go Carl die om “praktische” redenen de rij sloot, moet daarbij nogal onzacht neer gekomen zijn….weg z’n zelfvertrouwen en het ging van kwaad naar erger….De kaboutertjes hadden ons toch al redelijk technisch parcours nog wat moeilijker gemaakt door ze hier en daar nog wat op te pimpen met rijendikke boomstammetjes….Er werd gevloekt, gelachen en vooral gevallen, maar we amuseerden ons vooral zot, totdat een al zwaar gehavende Go-Carl plots een nieuwe disipline in het mtb-genre uitvond….zover mogelijk je fiets het bos in zwieren…Iedereen de handjes op elkaar voor de toch wel mooie worp van Carl, toen eigenlijk bleek dat de arme man het wel gehad had met al die “kloterijen” !!! Exit Carl, wiens terugweg naar huis we nog lang konden volgen door de stoomwolk die uit z’n neusgaten kwam….De beenharde Carl zou er morgen echter weer staan !!!! de voor de rest zeer geslaagde morgen werd met stijl in den hof van Baha afgesloten….waarover verder geen informatie wordt prijsgegeven…. Maandag 1 mei ( door mij verkeerdelijk aanzien als moedertjesdag…) stond dus de fronttoer in ieper op het programma. Een terug goedlachse Carl, Ival ( die eigenlijk met de moto wou gaan rijden, maar niemand wou mee, iets waar het feit dat hij zijn al “flikkenachtige” moto nog wat gepimpt heeft met blauwe stickers misschien wel voor iets tussen zit..) en den dezen waren van de partij. We gingen er eens echt van genieten, want Carl likte nog z’n wonden, Ival zat kapot en ik heb blijkbaar een slecht jaar…De rit begon met wat regendruppels waardoor mijn 2 teergevoelige companen deed besluiten om al onmiddellijk hun regenvestjes aan te doen….Het regende 2 minuten en na 10 minuten moesten de 2 sukkelaars wiens kop er al zo rood als een tomaat uitzagen, hun vestjes terug uitdoen, ’t zal ze leren, janetten !!! In de aanloop naar de “bergzone”, de grote vlakte, zoals wij dat noemen, stond er redelijk wat wind en Ival kon zich weeral niet inhouden en besloot ons wat pijn te doen en redelijk door te trekken, wind op kop….Wij die heimelijk in z’n wiel zatten te lachen wisten wel beter, laat hem zichzelf maar kapotrijden, subiet op de kemmelberg zeggen we wel doei met het handje !!!! Door enkele vuile maneuvers ( zoals vlug door een poortje krasselen en daarna de kraan volledig op te zetten…) raakten we Carl toch efkes kwijt, toen onze weg ( de verkeerde blijkbaar…Ival reed op kop…) versperd werd door enkele boomstammen…Ival die er als eerste overklauterde gaf onmiddellijk z’n bike de sporen, dat is blijkbaar nog de enigste manier waarop hij ons los krijgt !! We hoorden hem in de verte nog kieren van plezier en toen was er niets meer….Toen ik hem wat later in een flauwe afdaling inhaalde, stond ie toch wel in de graskant van de singeltrack, ook rare plaats om te wachten was mijn eerste gedacht….’k Zien gevallen was ’t enigste die der op t eerste moment uitkwam….Ja ja da zal wel zeverare, was het enigste dat er bij mij op ’t eerste moment uitkwam….Toen ik echter z’n ketting zag bengelen en in z’n aangezicht keek, wat veel weg had van een ziek vogeltje wist ik het wel, ’t was nog waar ook !!! ’t Was meneer z’n bedoeling om in volle afdaling nog een treiterend achterom te kijken waar we zaten, waarbij hij van het pad afraakte en volluit op z’n schouder terecht kwam….Als ie dan nog een beetje verstand had gehad, had ie nog z’n slechte schouder gepast, dien is toch al naar de kl*ten….Het was al gauw duidelijk dat Ival niet verder kon, even speelden we met de gedachte om hem gewoon achter te laten, hij is toch groot genoeg zeker, het beeld van dat ziek musje met z’n gebroken vleugel, deed zelfs bij ons de compassie oplaaien en we besloten deze toch wel prachtige rit ( één van de mooiste in Vlaanderen zou ik zo zeggen….) af te breken en stante péde terug te keren naar de auto !!!! Wij genoten nog van de 16 km durende terugtocht, maar voor een als Casimodo op z’n fiets zittende Ival zal het wellicht een helletocht geweest zijn….gelukkig kon ie rekenen op onze opbeurende commentaar zoals : gelukkig moe je nie tenissen vannamiddag, je lichaam is toch al nr de knoppen Monique gaat verschil toch niet zien en moest je je vélo wegdoen, er zijn hier 2 kandidaten.. Was het al niet genoeg dat we deze prachtrit opofferden voor deze camikaze rijder, we kregen dan ook nog geen worst, drankje of stute met gekapt, nee direct naar huis, naar spoed a.u.b. soft geworden zeker !!!! Afgezet in spoed door Cal en opgehaald door mezelf, wie kan nog zeggen dat we niet voor elkaar zorgen !!! Voor de juiste diagnose zul je bij de man hemzelf moeten zijn, al bewijfel ik dat, want toen dokter Chang ( echt waar ) ons beiden de uitleg gaf bij de passende foto’s moeten we waarschijnlijk alletwee even dom gekeken hebben….. De drie vtt musketiers zijn onthoofd ( schouderd) maar Ival kennende zal dat niet lang het geval ( geval 😊😊😊: zijn !!!! Veel beterschap gewensd : getekend : je trouwe medelevende vrienden Carl en Pé…

 

Ival schreef op 03-05-2017 :

Ja Smokey !!! gie slecht vel !!! Ik ben mijn makkers wel zéér dankbaar. En trouwens , er is zaterdag en zondag niks gebeurt.

 

schreef op 03-05-2017 :

Voor alle duidelijkheid, moest er al iets gebeurd zijn, ik had daar helemaal niets mee te maken !!!

 

Smokey schreef op 02-05-2017 :

Pe , e je weere nie kun innoeden da

 

Go-carl schreef op 01-05-2017 :

Idd heel misschien 😱

 

schreef op 01-05-2017 :

Verslag volgt misschien....

 

Ival schreef op 29-04-2017 :

Als het regent ga ik mmssch.

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens