Verslag - BESKIDY MTB TROPHY - 2017-06-15

Verslag

 

Verslag:

 

Met 6 Wackys en 5 vrienden (Hilde ,Frank ,Tom , Eric en Patrick ) gingen we de Beskidy trophy aan, stuk voor stuk echte mountainbikers die een uitdaging niet uit de weg gaan. Iedereen behalve Patrick had zich ingeschreven voor de classic distance ( ong 290km met bijna 11000Hm) Patrick was ingeschreven voor de kidstour 😜205km 7700Hm. We hadden dankzij Hilde een super hotel net over de grens in Tsjechië, mooie kamer, lekker eten ,zwembad , sauna heel de santeboetic niks waar we konden over klagen en dat voor geen geld!

 

Onze 11man sterke bende was er eentje om U tegen te zeggen, ieder had al iets op zijn palmares, telkens s'avonds en s'morgens de mountainbike verhalen was een plezier om aan te horen. Ikzelf bracht hen de coupe fraise, Dirty Sánchez en de poltergeist bij πŸ˜œπŸ˜‚. De organisatie was subliem op de afstanden en hoogtemeters kon je je uurwerk zetten, afhalen van de startpakket liep gesmeerd , de bepijling en bevoorradingen ook top! Echt voor die prijs meer dan de moeite waard om zover te rijden.

 

Dag 1 :

 

Warming up day zeiden ze 59,4km 2410hm! Ikzelf had me voorgenomen om die 4daagse te gebruiken om wa hoogtemeters op te doen voor iron Bike die volgende maand van start gaat, opbouwend werk voor de conditie (naderhand was het meer afbraakwerk van me lichaam). Dus van het klassement trok ik me niet aan en wilde nie alles geven zodat ik niet te moe terug naar huis zou gaan. Ik behoorde bij het groepje funbikers die bestond uit Tom, Frank, Eric, Stevie D, Froom en mezelf. De rest was meer gekomen om er een wedstrijd van te maken, behalve Hilde en Patrick die echt voor het klassement gingen in hun categorie, meer onder elkaar want het deelnemers veld daar is nie van de poes!!! Altijd leuk de startdag van zulke races muziek snoeihard iedereen een beetje uitgelaten gelijk kleine kinderen die naar een pretpark mogen, hier en daar nog wa gesleutel aan de fietsen Froom zen hartslag van 117!! dat je bijna boven de muziek kon horen πŸ˜ƒ. Het aftellen begon en blaffe daar gingen we van start voor 4dagen mountainbiken in het tot dan zonnige Polen. Eerste km' ters op de platte baan en een beklimming op een asvaltweggetje om de schakering door te voeren, de laagvliegers schoten als een pijl uit een boog Hilde , Giraldo, Kollin waren weg en ik reed samen met Fluppe die ik dan liet gaan om me eigen tempo te rijden. Zo ging het bijna elke dag nice en easy zonder me druk te maken op hartslag hier en daar moest je wel in het rood gaan anders ging je gewoon achteruit! Eens op de single tracks was je direct onder de indruk dat het prachtig was 90% van de ritten werden door het bos gereden met voor elk wat wils flowy , rotsen, wortels, kleine stenen , hele steile beklimmingen en mega fucking steile beklimmingen waar je met een hartslag van 170-175 op reed en nu en dan je tong van tussen je wielen moest trekken en dan ook de machtige afdalingen . De meeste afdalingen waren niet voor iedereen weggelegd , maar dat wisten we toen we naar hier kwamen want beskidy staat ervoor bekend dat het zeer technisch is. In een afdaling waar ik enkele bikers voorbij stak vloog ik ook Fluppe voorbij zonder de kans te krijgen om goeiedag te zeggen, het ging maar zo snel πŸ˜ƒ. Aan de bevoorrading waar ik me tijd nam zag ik Fluppe toekomen maar die was al terug weg voor ik het besefte. Ikzelf daarentegen profiteerde van het betaalde geld en nam nog een koekske, wa rozijnen en een banaan. Ik heb het zo nie voor die schele gels. Bij zulke ritten is het constant klimmen en dalen je moet daar nie voor naar school geweest zijn of 10j voor biken om da te beseffen, doseren is de boodschap zeker als je jezelf geen pijn wilt doen. Op een wandel klim voelde ik een pijnscheut in me linker kuit, geen kramp maar ik voelde dat nie pluis was. Fietsen was nie echt een probleem ik voelde het wel maar bij het klimmen en vooral bij het stappen deed het echt pijn. Na een meer technische afdaling ging ik terug voorbij Fluppe en zag die dan niet meer van heel de dag, ik reed een goed tempo en maalde de km'ters af tot ik boven kwam bij de laatste beklimming ik tot me verbazing Giraldinho zag staan 😳. Die had Von Krampf op bezoek πŸ˜ƒ, te snel gestart en eerste dag zijnde lieten de spieren het voor bekeken voor die dag bij Steve . Ik nodigde hem uit om op het gemak met mij verder te rijden het was nog een technisch stuk van 500 meter en dan een lange heftige afdaling. In die afdaling zag ik die plots niet meer en reed zo alleen naar de eindmeet. Me benen behalve linker kuit voelde goed aan maar me gemiddelde hartslag 146 was iets te hoog naar me gedacht om op te bouwen. Ik liet Kollin naar me kuit kijken omdat het stappen echt wel pijnlijk was en die zei met dat hij een klein spierscheurtje voelde den dju en dat op de eerste dag .

 

Dag 2 :

 

79,5km 2762hm! Gezien me kuit pijn deed ging ik op aanraden van Kollin met me steunkousen rijden om me kuit te sparen zeker tijdens het stappen. Het weer was al 10gr minder en der was regen voorspelt . Gedaan met droge tracks en zonovergoten bossen, de start was al meer gematigd ieder wist al wat er te wachten stond en wilde zichzelf nie opblazen van bij het begin. Ik liet me de eerste kilometers afzetten door Giraldinho tot aan de eerste beklimming en liet hem dan gaan met een grapje dat ik hem wel zal zien op de laatste beklimming πŸ˜ƒ. Maar nee hoor ik heb hem niet meer gezien hij klom weer als een berggeitje, ik had me voorgenomen om me gemiddelde hartslag rond die 140 te krijgen. Dusja moest ik nog iets meer temporiseren. Bij de eerste afdaling die eindigde op een asvalt padje van 1,5m breed vloog ik aan 45km/h in een blinde bocht waar er een kwakzalver in het midden 10 meter voor mij opdook, FUUUUUCCCKKKKKKK doe de kik geweune vint !!!!! Ik alles toe met me achter frieng en ging gelijk een motorspeedway door de bocht onder een hoek van 45gr eerste gedacht, DAT KOMT NIE GOE maar naarmate ik verder door de bocht gleed dacht ik IK RED HET NOG MILJEERDE DJU NICEEEESSSS 😎 tot plots me achterwiel blokkeerde en ik van me velo gekatapulteerd werd . Ik kwam op me kop, schouder, rechter elleboog en zij terecht en rolde een paar keer door. Sprong direct recht uit vrees dat ter nog anderen op mij gingen vliegen als ze uit de bocht kwamen, gelukkig kwam niemand achter. Die gast gaf zijn excuses maar kon der nie veel mee lachen, wie staat ter nu achter de bocht inplaats van voor de bocht om te waarschuwen. Net weggereden en nog wa groggy van de slag nog 2 op hun bek door die achterlikken, den deen snapte da nie goe peinzen kik. Ik reed verder en borstelde me wa af en ik genoot terug van de rit . Ik kwam dan in een afdaling int bos nog eens terecht in het decor zonder erg, net ik een joenkske die twijfelachtig daalde wilde passeren aan de verkeerde kant zodat ik nie zag dat ik moest draaien naar de andere kant πŸ˜‰. Na me 2 stunts en een bevoorrading kwam Kollin bij me , we reden samen en plots merkte ik op dat ik me drinkebus kwijt was. Kollin was zo goed om zen 2 de aan mij te geven . Het was nog 4km naar de volgende ravito maar daar hadden ze ook gene , dusja ik legde beslag voor de rest van de rit op zijn pulle. Kollin wa meer gehaast dan ik vertrok aan de bevoorrading om direct een muur van losse stenen aan te vatten waar op dat moment iedereen te voet ging. Terwijl ik me banaantje aan het binnen werken was zag ik Kollin na 30meter zen voet aan de grond zetten en ook te voet verder naar boven klimmen. Euhmmmm het leek onbegonnen werk maar ik wilde het eens proberen het was vooral die eerste 100meter dat het moeilijkste was derna kon je meer op harde aarde rijden. Kollin was al halfweg toen ik eraan begon met geladen geweer ik schoot de ene cartouche na de andere af en bleef maar klimmen, me doos cartouches geraakte op en moest alles bijzetten om boven te geraken ik kwam boven door anderen die me opjutte en eens boven kwam ik weer tot bij Kollin. Wel volledig leeg want ik moest op een klein stukje technisch plat me voeten aan de grond zetten en op adem komen, en liet zo Kollin weer uitlopen. Zo reed ik op me gemak verder naar de finish om daar aan te komen met een beter gemiddelde hartslag en gelukkig nie veel last gehad te hebben van me kuit, terug een prachtige dag tot we van de finish naar de start ( start en finish lagen 6km uit elkaar) reden en dat daar dan de waterkraan opengedraaid werd . Gieten en gieten nie normaal we zaten ermee in dat Froom, Fluppe en Stevie D der zouden inzitten. Maar gelukkig was iedereen al terug of toch al tenminste uit het offroad gedeelte . 's Avonds naar de massage van de organisatie en dan nog eens in het hotel ook en een duik in het zwembad, terug genieten van lekker eten en het onder elkaar zijn . Zowel Hilde als Patrick hadden al 2op 2 binnen gehaald in hun categorie πŸ’ͺπŸ»πŸ‘πŸ».

 

Dag 3:

 

Normaal was het 69,2km en 2530hm maar iedereen moest de korte afstand ( kidstour) doen 45,2km 1614hm. Niemand was der rouwig om want het had heel de nacht gegoten en het ging die dag ook heel de dag blijven regenen . Ons hotel lag ook op bijna 6km afstand dus 12heen en weer en telkens op en af gaf ons ook nog eens 200hmters . Plus dat de finish nu 7km van de start lag zodoende hadden we die dag toch 64km en 1850hm! Voor mij was het een kutdag , dat het vettig ligt daar kan ik mee leven maar het moet berijdbaar blijven . D'r waren stukken waar je anders achteruit op 1wiel naar boven rijd dat je gewoon te voet moest doen, plus dat ik dan nog eens steeds last had van chainsuck . Vond het allesbehalve tof , heel jammer want het was nochtans weer een hele mooie rit . Het tofste moment van de dag was dat ik op een aarde weg rechttoe rechtaan naar beneden weliswaar heel vettig , me liet gaan en met een snelheid van tegen de 50 me voorwiel onderuitging .ik dook plat op me buik in de graskant die zo 40cm hoog stond en gleed zeker 20meter verder op het nat gras met me regen vestje aan πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚. Ik was al 15min verder aan het rijden en ik was nog aan het lachen πŸ˜ƒ. Best dat da gebeurd was want voor de rest was het een dag dat ik snel wilde vergeten . Ik reed samen met Frank de laatste kilometers de temperatuur was dan al gezakt naar 6gr! Samen zijn we dan over de streep gereden zie foto en film dat ik op face book gepost heb. Frank heeft die de 4daagse met zen fatbike gedaan van een sterk staaltje gesproken πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻. Terug gingen we naar het zwembad en in de sauna enz. Savonds gingen we met 5man gaan eten in het stadje en deden een bestelling dat we bijna nie op kregen en betaalden welgeteld 31€voor ons 5!!!!! De rit was trouwens niet ingekort omdat het vettig lag maar omdat het min 2gr was waar we normaal naartoe moesten klimmen😳.

 

Dag 4 :

 

76 km 3127hm! Het was gestopt met regenen en het was al terug 15gr aan de start en tegen de middag zou het boven de 20gr en zonnig zijn . Het lag nie echt droog maar het was terug meer een stenige ondergrond dus geen last van chainsuck ofzo. Me kuit was nog gevoelig maar met me steunkousen aan was dat probleem zo goed als volledig weggewerkt, en door dat ik de dag ervoor de rit afgewerkt had met een gemiddelde hartslag van 128 stond ik daar verre van vermoeid. Niet dat ik er een lap ging op geven maar ik was er klaar voor om die meer dan 3000hm af te werken. Ik vatte de klims rustig aan en liet mezelf eens goed gaan in de eerste afdaling. Het was een lange afdaling met grote losse stenen iets voor mij dacht ik bij mezelf. Ik vloog naar beneden en alles ging goed tot ik plots een steen verkeerd mee had kwam volledig van me spoor en kon gelukkig nog recht blijven pfuuuiiiwwww πŸ˜…. Met die waarschuwing in me gedachten zei ik tegen mezelf doe maar gewoon je hebt hier niks te bewijzen einddoel ligt in italie en nie in da scheel Polen . 4km verder en 7km na de eerste bevoorrading zat ik op technische trail vol natte wortelen en stenen een 4tal meter achter iemand anders. Ik hield me afstand omdat ik het toch geen plaats vond om voorbij te gaan , ik zag die gast over een paar wortels wegglijden en lette nie meer op wat voor mij kwam. Me voorwiel schoot vanonder me uit sneller dat een kogel kreeg zelfs geen kans om een voet te zetten en smakte praktisch met een dode snelheid (10-15km/h) met me heup op uitstekende stenen . Ik kreeg een pijnscheut door me lichaam nie normaal , ik was zelfs aan het roepen van de pijn zeker 30sec bleef ik roerloos liggen tot ik iemand anders dichter zag komen . Die vroeg om me te helpen maar ik wilde nie geholpen worden ze moesten van me blijven . Ik trok mezelf recht aan 2boompjes en die leunde op me fiets om recht te blijven . Me eerste gedacht was tis gedaan , ik wist nie goe wat ik moest doen terug gaan naar de eerste bevoorrading was geen optie want ik moest dan die hele steile afdaling terug naar boven en de 2de bevoorrading lag op 17km van mij . Fuck fucker THE fuckkkkkk!!!!! Der was maar 1 optie terug op die fiets geraken shit zeg. Me lichaam beefde van de pijn en ging bijna in shock. Kreeg me been bijna nie over me fiets maar slaagde er toch in en ik kon toch voorzichtig beginnen trappen. Het zweet brak me uit en ik kreunde bij elke wortel of oneffenheid . Alles wa hoger was dan 30cm moest ik afstappen en dat was echt een marteling. Ondertussen kwam Frank bij me die zag dat het nie goed ging en bood zijn hulp aan . In zei ga maar ik zal wel zien en de 2de bevoorrading werd me doel. Gelukkig kwam die technische strook tot een einde en kwam der een looiende klim. Zolang ik gewoon kon trappen was het doenbaar maar afstappen en wandelen was gelijk dat ze me messteken in me zij gaven . Hoe ik het klaarde weet ik zelf nie maar ik geraakte aan de 2de bevoorrading die op 40km lag , ik wilde nie opgeven en zette terug aan voor de rest van de rit. Verstandig was het niet maar liever dat dan plooien dacht ik bij mezelf, ik kreeg een klim of 2voorgeschoteld dat ik van de fiets moest en tevoet naar boven moest ik kreeg pijnscheuten da je je ergste vijand nie toe wenst of ja toch wel πŸ˜‰.Tom die ondertussen bij me gekomen was bood aan om me fiets naar boven te doen maar ik zei dat het beter was dat ikzelf het deed zo had ik nog iets om op te steunen . Op me linker been huppelend steeds me fiets voortduwen en dan de beiden remmen dichttrekken om dan mezelf op te trekken zo naar boven da was de werkwijze . Het waren de langste 53km en ong 2000hm uit me fiets verleden , afzien kreeg hier een nieuwe dimensie . 300meter voor de finish kwam froom bij me en zo gingen we samen over de streep. Gelukkig dat ik was dat ik het gehaald had en nie geplooid heb , die finisher T shirt heb ik meer dan verdient dacht ik bij mezelf gelukkig is het een mooie en is het de goeie maat πŸ˜ƒ.

 

Het is een memorabel rit geworden en Beskidy zal me altijd bijblijven . Iedereen heeft ter van genoten en elk op zijn manier dikke chapeau dat iedereen het gehaald heeft en zonder kleerscheuren behalve ik . Eens thuis toch naar het ziekenhuis geweest om foto's te laten nemen van de heup maar der is niks gebroken of gebarsten, een spuit cortizone, wa pillen ijs en een paar dagen rust en den dezen kan zichzelf verder voorbereiden op iron Bike 😁. Moet gezegd worden alle wacky's zijn afgedroogd geweest van Hilde 😳 die behaalde 4op 4 in haar categorie en was overall eerste bij alle vrouwen!!!! Heel sterkπŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻 en Patrick haalde ook 4 op 4 in zijn categorie bij de kidstour πŸ˜œπŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚, nee serieus das alleszins ook een heel sterk nummertje πŸ’ͺπŸ»πŸ‘πŸ»πŸ‘ŒπŸ».

Dikke merci aan iedereen die mee was πŸ‘πŸ»πŸ‘ŒπŸ»

 

Black Magic

 

Dag 4

 

Een loodzware tocht ...afzien van begin tot einde

 

1) Steve ....106 de ...6u06

2) Fluppe....151 ste ...6u32

3) Stevie D...187 ste...6u50

4) Kollin ....208 ste....7u04

5) Kevin....220 ste ...7u09

6) Christian....221 ste....7u09

 

Prachtige wedstrijd, mooie omgeving, goede organisatie...

 


 

Dag 3:

Zware weersomstandigheden, door de zware regenval en de koude temperaturen heeft de organisatie beslist om het parcours in te korten....

1) Steve .....90 ste!! plaats....3u

2) Kollin.....127 ste plaats ....3u14

3) Philippe....217 de plaats...3u42

4) Stevie D ...219 de plaats...3u42

5) Kevin...220 ste plaats...3u42

6) Christian....223 ste plaats ...3u45

 

De laatste 4 zijn vandaag samen blijven rijden

 

 


 

Dag 2:

1 Steve: plaats 132 ....5u28

2 Kollin: plaats 137....5u31

3 Christian: plaats 151.....5u36

4 Philippe: plaats 188....5u54

5 Stevie D: plaats 190...5u54

6 Kevin:  plaats 287 ....7u07

 


 

Dag 1:

Alle 6 de wacky's hebben dag 1 overleefd, wel één van de meest technische parcours die ze al gereden hebben.

1 Kollin : 112 de plaats ....4u15

2 Christian: 140 ste plaats...4u25

3 Steve : 145 ste plaats .....4u26

4 PHilippe: 150 ste plaats ...4u28

5 Stevie D : 206 de plaats ...4u44

6 Kevin: 298 ste plaats ....5u25

 

In totaal zijn er ongeveer 360 deelnemers, dus de Wacky's hebben dat super gedaan!

 

 

 

Info

 

Dag 1: Czantoria, 70 km, 2697 hoogtemeters

Warm-up stage with the Wielki StoΕΌek and Wielka Czantoria summits  on the route (only for the Classic distance).
 Initial kilometres on asphalt transferring to wide gravel and forest roads. Then it's time for the first "premiere" of this stage - a completely new power hill ending with a technical single track, which leads us to Kiczor Mountain. From there, a beautiful, partly flat single track leading to Wielki StoΕΌek. Just before the peak of the Wielki StoΕΌek we enter a wide descent from which we turn sharply to the left in the single track on the yellow trail. We're in Czech Republic now. After a while we enter the forest and field roads leading us towards Wielka Czantoria and Beskidek Pass. This is where quick downhills on wide forest roads await. Riding at high speeds with no sharp corners will give you a lot of fun. Then, just before the 20 km and feed zone in Nydek, it's time for another breathtaking single track, and after the stop at the feed zone - a long uphill along the forest road. At some point the MEGA distance turns right into a thick forest, while the CLASSIC goes straight. The riders of the longer distance will cover a few more kilometres along gravel roads and then will arrive at the single track descent of the Knight's Path.  Then, almost in the blink of an eye the riders will enter another great downhill piece on the red trail. Both these descents are really solid, so once you're in the flow, you're not even going to notice that you it's already time for a 2nd feed zone (for the CLASSICERS).
 As we live the feed station, we start a gentle ride up the gravel road, which then suddenly transfers into the well-known yellow trail ascent to the MaΕ‚a Czantoria. A steep piece of the yellow trail  turns into a flat and wide forest road, which brings us to the beginning of the ascent to Great Czantoria. A really demanding fragment with loose stones will make you dismount your bike for a while, but from then on it's a straight way to the top. A fast downhill takes the riders from the summit. Please be careful as it's really steep and technical at the end. Here both distances will join together again. Then 9km to the main ridge intertwined by a number of crazy descents, followed by an climb to Soszów Wielki. There's also a CieΕ›lar hill to tackle on the way as well as a fast and dangerous descent.  Then a sudden and sharp turn to the right and a crazy downhill to the Kolibska settlement. This segment should be named "BOB Damek downhill" after our Czech friend, who's discovered this piece for humanity:). He is fast and deceptive ... but also beautiful as hell! This fragment takes the riders to the feed zone. Now it's time for the last long climb of the day - the one to Zimny settlement. Wide forest roads and asphalt sections lead us to a well-known single on the border of Poland and the Czech Republic. As we enter Poland, the asphalt road on the river Olza bank takes us to Istebna. This easy segment will be useful for loosening your legs for the following days. We can already see you "relaxing" there. Yeah... ;-)

 

Dag 2:Rysianka; 79 km; 2860 hoogtemeters

The longest and the toughest stage with Rysianka climb for CLASSIC distance. Demanding from the very beginning – lots of steep rolling hills between Istebna and Koniaków. Initial climbs will stretch the group, so you'll ride in smaller crowd later on. At the first feed zone on Kotelnica pass you will certainly feel all the covered climbs. But believe us – that was only a warmup! Then forest paths and gravel roads take the riders to Rajcza. Here, unlike in recent years, two distances (CLASSIC and MEGA) split. The shorter distance enters the blue trail and covers a strenous climb, which takes the riders to the spot, where two distances join together again. The CLASSIC distance turn right in Rajcza where, after a few kilometers of tarmac roads, will start a very steep Rysianka climb. The yellow trail leads the riders to Redykalny Wierch, but after a few kilometers we leave this trail, turn right and descend towards ZΕ‚atna settlement, where one of the biggest attractions of Beskidy MTB Trophy 2017 awaits. A beautiful segment, which lacks only one thing – a view on Lake Garda :). This is how we arrive to a short and steep fragment leading us to the top of Rysianka. From this point we have a nice piece to Lipowski Wierch. Now it's time for an awsome downhill on green trail towards Hala Boracza. This cannot be described by words! It's time for the distances to join together. After reaching the top of Borucz hill we turn sharply and enter a birch grove. It's time for quick refueling in a feed zone in Milówka. Both distances ride along asphalt and gravel roads untill they reach Kamesznica settlement. This flat segment is one of the last chances to catch breath. In a place called Zadek (Polish for “butt”), we still need to find some fuel in the tank to cover the climb to Barania Góra, where we take a turn right to find ourselves on a technical piece on blue trail. From the top of GaΕ„czork the riders will have to challenge the last serious obstacle of the day – a climb to Tyniok pass. Once you have reached the top, the route is only going down, straight to the “home”. Despite not many technical difficulties on this descent, please try to remain focus, as the fatigue and the closeness of the finish line can be deceptive. Stage 2 checked! This was hell of a ride! 

 

Dag 3: Wielka Racza; 69 km; 2534 hoogtemeters

The first obstacle of the day – Ochodzita. A well known climb with lots of spectators on the sides of the steep road. Then a fast single tracks and roads leading to Lalika, where we turn towards Rachowiec and Kozia Grapa. First feed zone awaits in Sól on 24th km and 2km later two distances part – MEGA goes right and head to Beskid Graniczny through OΕΊna pass, while CLASSIC go for Rycerka Górna. It is now time to conquer Przegibek pass. This one is quite demanding, but also really rewarding. We advise not to get carried away and save energy for section from Przegibek to Wielka Racza. Rolling climbs and very technical sections will make the feed zone a longed-for stop. From this point on the riders will cover long descents, requiring constant concentration. Two race distances will meet again in Beskid Graniczny from where fast gravel roads lead them to the foot of Skalanka. This climb leads through a short but charming single track placed on red trail. Then tarmac and fire roads take you to ZwardoΕ„, where the 3rd feed zone will be located. Please have eyes in the back of your head as you may encounter cars driving along these forest roads. A climb to Kulika and Trojaki followed by a nice descent through the woods takes us to RupieΕ„ka pass. Then it is only 5km till the finish line on Koczy Zamek hill.

 

Dag 4: Klimczok; 76 km; 3127 hoogtemeters

A classic stage with long, tiring climbs intertwined with single tracks and technical paths. The riders will approach the town of WisΕ‚a through forest and gravel roads with one steep and quite tricky descent to the riverbank of WisΕ‚a (yes, the same name as the town). A lot of short but steep climbs, and forest roads crowned by the beautiful single track takes us to the Salmopol pass area. At this point MEGA distance turns right and, through the pass, head towards the finish line. CLASSIC, on the other hand, approach the Klimczok hilltop through a section of steep climbs and an ecstatic 1,5 km of red trail single track. Once the riders reach the top of the climb they will head towards Brenna through Bratnia hill. This piece is very fast and the roads are full of loose rocks. This area is also quite popular among tourists so PLEASE REMAIN CAUTIOUS and use your brakes a bit more than usual. The second feed zone awaits on 40km in Brenna. Fuel up as you will approach the last serious test of Beskidy MTB Trophy 2017 – Kotarz climb. Long and steep. As usual after the ascent it is time to go down the hill. A great single track takes the riders to Salmopol pass. Then a relatively flat fire road turns right and transform into a steep and dangerous descent. Rolling hills lead to the last feed zone near WisΕ‚a Czarne reservoir. Replete riders will now tackle a strenuous climb towards Istebna. Tarmac road just before the finish line unexpectedly turns into forest paths and single track sections that will take you to the finish line of 11th Beskidy MTB Trophy. Yeah! YOU’VE MADE IT!

 

 

 

Deelnemers

 

Fluppe, Giraldinho, Black Magic, head and schoulders, Froome, Stevie D

 

 

 

Reacties op dit evenement.

 

Space jr. schreef op 24-06-2017 :

Schoon verslag broere , ik zou zeggen verstandig gereden op het laatste maar dat is er nu ook weer over hΓ© , weet goed dat ik geen wedstrijdjes zal meedoen in een rolstoel . Vandaag om 5uur vertrokken met 4man en een vrouw voor de Stoneman Miriquidi , 170km/4500hm , in 11uur binnen eigenlijk 10u03min werkelijk gereden , er was een lunchske voorzien en enkele bevoorradingen , super organisatie en deelnemers , als eerste binnen met applaus van een volledige terras vol met een 100tal bikers en de gouden troffee , machtige dag maar klute op het eind

 

Fitzy schreef op 22-06-2017 :

Merci voor de machtig verslag van jullie rit in ' scheel ' Poland, Je ben nu al een Iron-man !. Toffe bende Wacky's en allemaal zeer sterk !, De max

 

Black magic schreef op 21-06-2017 :

Met 6wackys en 5vrienden (Hilde ,Frank ,Tom , Eric en Patrick )gingen we de beskidy trophy aan, stuk voor stuk echte mountainbikers die een uitdaging niet uit de weg gaan. Iedereen behalve Patrick had zich ingeschreven voor de classic distance ( ong 290km met bijna 11000Hm) Patrick was ingeschreven voor de kidstour 😜205km 7700Hm. We hadden dankzij Hilde een super hotel net over de grens in TsjechiΓ«, mooie kamer ,lekker eten ,zwembad ,sauna heel de santeboetic niks waar we konden over klagen en dat voor geen geld! Onze 11man sterke bende was er eentje om U tegen te zeggen ,ieder had al iets op zijn palmares , telkens s'avonds en s'morgens de mountainbike verhalen was een plezier om aan te horen. Ikzelf bracht hen de coupe fraise , dirty SΓ‘nchez en de poltergeist bij πŸ˜œπŸ˜‚. De organisatie was subliem op de afstanden en hoogtemeters kon je je uurwerk zetten, afhalen van de startpakket liep gesmeerd , de bepijling en bevoorradingen ook top! Echt voor die prijs meer dan de moeite waard om zover te rijden. Dag 1 : warming up day zeiden ze 59,4km 2410hm! Ikzelf had me voorgenomen om die 4daagse te gebruiken om wa hoogtemeters op te doen voor iron Bike die volgende maand van start gaat, opbouwend werk voor de conditie (naderhand was het meer afbraakwerk van me lichaam). Dus van het klassement trok ik me niet aan en wilde nie alles geven zodat ik niet te moe terug naar huis zou gaan. Ik behoorde bij het groepje funbikers die bestond uit Tom,Frank,Eric,Stevie D, Froom en mezelf. De rest was meer gekomen om er een wedstrijd van te maken ,behalve Hilde en Patrick die echt voor het klassement gingen in hun categorie ,meer onder elkaar want het deelnemers veld daar is nie van de poes!!! Altijd leuk de startdag van zulke races muziek snoeihard iedereen een beetje uitgelaten gelijk kleine kinderen die naar een pretpark mogen, hier en daar nog wa gesleutel aan de fietsen froom zen hartslag van 117!! dat je bijna boven de muziek kon horen πŸ˜ƒ. Het aftellen begon en blaffe daar gingen we van start voor 4dagen mountainbiken in het tot dan zonnige Polen. Eerste km' ters op de platte baan en een beklimming op een asvaltweggetje om de schakering door te voeren, de laagvliegers schoten als een pijl uit een boog Hilde ,giraldo, Kollin waren weg en ik reed samen met Fluppe die ik dan liet gaan om me eigen tempo te rijden. Zo ging het bijna elke dag nice en easy zonder me druk te maken op hartslag hier en daar moest je wel in het rood gaan anders ging je gewoon achteruit! Eens op de single tracks was je direct onder de indruk dat het prachtig was 90% van de ritten werden door het bos gereden met voor elk wat wils flowy , rotsen, wortels ,kleine stenen , hele steile beklimmingen en mega fucking steile beklimmingen waar je met een hartslag van 170-175 op reed en nu en dan je tong van tussen je wielen moest trekken en dan ook de machtige afdalingen . De meeste afdalingen waren niet voor iedereen weggelegd , maar dat wisten we toen we naar hier kwamen want beskidy staat ervoor bekend dat het zeer technisch is. In een afdaling waar ik enkele bikers voorbij stak vloog ik ook Fluppe voorbij zonder de kans te krijgen om goeiedag te zeggen , het ging maar zo snel πŸ˜ƒ. Aan de bevoorrading waar ik me tijd nam zag ik Fluppe toekomen maar die was al terug weg voor ik het besefte. Ikzelf daarentegen profiteerde van het betaalde geld en nam nog een koekske ,wa rozijnen en een banaan ik heb het zo nie voor die schele gels. Bij zulke ritten is het constant klimmen en dalen je moet daar nie voor naar school geweest zijn of 10j voor Biken om da te beseffen , doseren is de boodschap zeker als je jezelf geen pijn wilt doen. Op een wandel klim voelde ik een pijnscheut in me linker kuit, geen kramp maar ik voelde dat nie pluis was. Fietsen was nie echt een probleem ik voelde het wel maar bij het klimmen en vooral bij het stappen deed het echt pijn. Na een meer technische afdaling ging ik terug voorbij Fluppe en zag die dan niet meer van heel de dag, ik reed een goed tempo en maalde de km'ters af tot ik boven kwam bij de laatste beklimming ik tot me verbazing giraldinho zag staan 😳. Die had Von Krampf op bezoek πŸ˜ƒ, te snel gestart en eerste dag zijnde lieten de spieren het voor bekeken voor die dag bij Steve . Ik nodigde hem uit om op het gemak met mij verder te rijden het was nog een technisch stuk van 500meter en dan een lange heftige afdaling. In die afdaling zag ik die plots niet meer en reed zo alleen naar de eindmeet. Me benen behalve linker kuit voelde goed aan maar me gemiddelde hartslag 146 was iets te hoog naar me gedacht om op te bouwen. Ik liet Kollin naar me kuit kijken omdat het stappen echt wel pijnlijk was en die zei met dat hij een klein spierscheurtje voelde den dju en dat op de eerste dag . Dag 2 :79,5km 2762hm! Gezien me kuit pijn deed ging ik op aanraden van Kollin met me steunkousen rijden om me kuit te sparen zeker tijdens het stappen. Het weer was al 10gr minder en der was regen voorspelt . Gedaan met droge tracks en zonovergoten bossen , de start was al meer gematigd ieder wist al wat ter te wachten stond en wilde zichzelf nie opblazen van bij het begin. Ik liet me de eerste kilometers afzetten door giraldinho tot aan de eerste beklimming en liet hem dan gaan met een grapje dat ik hem wel zal zien op de laatste beklimming πŸ˜ƒ. Maar nee hoor ik heb hem niet meer gezien hij klom weer als een berggeitje , ik had me voorgenomen om me gemiddelde hartslag rond die 140 te krijgen. Dusja moest ik nog iets meer temporiseren . Bij de eerste afdaling die eindigde op een asvalt padje van 1,5m breed vloog ik aan 45km/h in een blinde bocht waar er een kwakzalver in het midden 10meter voor mij opdook, FUUUUUCCCKKKKKKK doe de kik geweune vint !!!!! Ik alles toe met me achter frieng en ging gelijk een motorspeedway door d bocht onder een hoek van 45gr eerste gedacht , DAT KOMT NIE GOE maar naarmate ik verder door de bocht gleed dacht ik IK RED HET NOG MILJEERDE DJU NICEEEESSSS 😎 tot plots me achterwiel blokkeerde en ik van me velo gekatapulteerd werd . Ik kwam op me kop, schouder ,rechter elleboog en zij terecht en rolde een paar keer door. Sprong direct recht uit vrees dat ter nog anderen op mij gingen vliegen als ze uit de bocht kwamen , gelukkig kwam niemand achter. Die gast gaf zijn excuses maar kon der nie veel mee lachen , wie staat ter nu achter de bocht inplaats van voor d bocht om te waarschuwen. Net weggereden en nog wa groggy van de slag nog 2op hun bek door die achterlikken, den deen snapte da nie goe peinzen kik. Ik reed verder en borstelde me wa af en ik genoot terug van de rit . ik kwam dan in een afdaling int bos nog eens terecht in het decor zonder erg ,net ik een joenkske die twijfelachtig daalde wilde passeren aan de verkeerde kant zodat ik nie zag dat ik moest draaien naar de andere kantπŸ˜‰. Na me 2stunts en een bevoorrading kwam Kollin bij me , we reden samen en plots merkte ik op dat ik me drinkebus kwijt was Kollin was zo goed om zen 2de aan mij te geven . Het was nog 4km naar de volgende ravito maar daar hadden ze ook gene , dusja ik legde beslag voor de rest van de rit op zijn pulle. Kollin wa meer gehaast dan ik vertrok aan de bevoorrading om direct een muur van losse stenen aan te vatten waar op dat moment iedereen te voet ging. Terwijl ik me banaantje aan het binnen werken was zag ik Kollin na 30meter zen voet aan de grond zetten en ook te voet verder naar boven klimmen. Euhmmmm het leek onbegonnen werk maar ik wilde het eens proberen het was vooral die eerste 100meter dat het moeilijkste was derna kon je meer op harde aarde rijden. Kollin was al halfweg toen ik eraan begon met geladen geweer ik schoot de ene cartouche na de andere af en bleef maar klimmen , me doos cartouches geraakte op en moest alles bijzetten om boven te geraken ik kwam boven door anderen die me opjutte en eens boven kwam ik weer tot bij Kollin. Wel volledig leeg want ik moest op een klein stukje technisch plat me voeten aan de grond zetten en op adem komen, en liet zo Kollin weer uitlopen. Zo reed ik op me gemak verder naar de finish om daar aan te komen met een beter gemiddelde hartslag en gelukkig nie veel last gehad te hebben van me kuit , terug een prachtige dag tot we van de finish naar de start ( start en finish lagen 6km uit elkaar) reden en dat daar dan de waterkraan opengedraaid werd . Gieten en gieten nie normaal we zaten ermee in dat froom Fluppe en stevie D der zouden inzitten. Maar gelukkig was iedereen al terug of toch al tenminste uit het offroad gedeelte . Savonds naar de massage van de organisatie en dan nog eens in het hotel ook en een duik in het zwembad, terug genieten van lekker eten en het onder elkaar zijn . Zowel Hilde als Patrick hadden al 2op 2 binnen gehaald in hun categorie πŸ’ͺπŸ»πŸ‘πŸ». Dag 3 normaal was het 69,2km en 2530hm maar iedereen moest de korte afstand ( kidstour) doen 45,2km 1614hm. Niemand was der rouwig om want het had heel de nacht gegoten en het ging die dag ook heel de dag blijven regenen . Ons hotel lag ook op bijna 6km afstand dus 12heen en weer en telkens op en af gaf ons ook nog eens 200hmters . Plus dat de finish nu 7km van de start lag zodoende hadden we die dag toch 64km en 1850hm! Voor mij was het een kutdag , dat het vettig ligt daar kan ik mee leven maar het moet berijdbaar blijven . D'r waren stukken waar je anders achteruit op 1wiel naar boven rijd dat je gewoon te voet moest doen, plus dat ik dan nog eens steeds last had van chainsuck . Vond het allesbehalve tof , heel jammer want het was nochtans weer een hele mooie rit . Het tofste moment van de dag was dat ik op een aarde weg rechttoe rechtaan naar beneden weliswaar heel vettig , me liet gaan en met een snelheid van tegen de 50 me voorwiel onderuitging .ik dook plat op me buik in de graskant die zo 40cm hoog stond en gleed zeker 20meter verder op het nat gras met me regen vestje aan πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚. Ik was al 15min verder aan het rijden en ik was nog aan het lachen πŸ˜ƒ. Best dat da gebeurd was want voor de rest was het een dag dat ik snel wilde vergeten . Ik reed samen met Frank de laatste kilometers de temperatuur was dan al gezakt naar 6gr! Samen zijn we dan over de streep gereden zie foto en film dat ik op face book gepost heb. Frank heeft die de 4daagse met zen fatbike gedaan van een sterk staaltje gesproken πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻. Terug gingen we naar het zwembad en in de sauna enz. Savonds gingen we met 5man gaan eten in het stadje en deden een bestelling dat we bijna nie op kregen en betaalden welgeteld 31€voor ons 5!!!!! De rit was trouwens niet ingekort omdat het vettig lag maar omdat het min 2gr was waar we normaal naartoe moesten klimmen😳. Dag 4 :76 km 3127hm! Het was gestopt met regenen en het was al terug 15gr aan de start en tegen de middag zou het boven de 20gr en zonnig zijn . Het lag nie echt droog maar het was terug meer een stenige ondergrond dus geen last van chainsuck ofzo. Me kuit was nog gevoelig maar met me steunkousen aan was dat probleem zo goed als volledig weggewerkt, en door dat ik de dag ervoor de rit afgewerkt had met een gemiddelde hartslag van 128 stond ik daar verre van vermoeid. Niet dat ik er een lap ging op geven maar ik was er klaar voor om die meer dan 3000hm af te werken. Ik vatte de klims rustig aan en liet mezelf eens goed gaan in de eerste afdaling. Het was een lange afdaling met grote losse stenen iets voor mij dacht ik bij mezelf. Ik vloog naar beneden en alles ging goed tot ik plots een steen verkeerd mee had kwam volledig van me spoor en kon gelukkig nog recht blijven pfuuuiiiwwww πŸ˜…. Met die waarschuwing in me gedachten zei ik tegen mezelf doe maar gewoon je hebt hier niks te bewijzen einddoel ligt in italie en nie in da scheel Polen . 4km verder en 7km na de eerste bevoorrading zat ik op technische trail vol natte wortelen en stenen een 4tal meter achter iemand anders. Ik hield me afstand omdat ik het toch geen plaats vond om voorbij te gaan , ik zag die gast over een paar wortels wegglijden en lette nie meer op wat voor mij kwam. Me voorwiel schoot vanonder me uit sneller dat een kogel kreeg zelfs geen kans om een voet te zetten en smakte praktisch met een dode snelheid (10-15km/h) met me heup op uitstekende stenen . Ik kreeg een pijnscheut door me lichaam nie normaal , ik was zelfs aan het roepen van de pijn zeker 30sec bleef ik roerloos liggen tot ik iemand anders dichter zag komen . Die vroeg om me te helpen maar ik wilde nie geholpen worden ze moesten van me blijven . Ik trok mezelf recht aan 2boompjes en die leunde op me fiets om recht te blijven . Me eerste gedacht was tis gedaan , ik wist nie goe wat ik moest doen terug gaan naar de eerste bevoorrading was geen optie want ik moest dan die hele steile afdaling terug naar boven en de 2de bevoorrading lag op 17km van mij . Fuck fucker THE fuckkkkkk!!!!! Der was maar 1 optie terug op die fiets geraken shit zeg. Me lichaam beefde van de pijn en ging bijna in shock. Kreeg me been bijna nie over me fiets maar slaagde er toch in en ik kon toch voorzichtig beginnen trappen. Het zweet brak me uit en ik kreunde bij elke wortel of oneffenheid . Alles wa hoger was dan 30cm moest ik afstappen en dat was echt een marteling. Ondertussen kwam Frank bij me die zag dat het nie goed ging en bood zijn hulp aan . In zei ga maar ik zal wel zien en de 2de bevoorrading werd me doel. Gelukkig kwam die technische strook tot een einde en kwam der een looiende klim. Zolang ik gewoon kon trappen was het doenbaar maar afstappen en wandelen was gelijk dat ze me messteken in me zij gaven . Hoe ik het klaarde weet ik zelf nie maar ik geraakte aan de 2de bevoorrading die op 40km lag , ik wilde nie opgeven en zette terug aan voor de rest van de rit. Verstandig was het niet maar liever dat dan plooien dacht ik bij mezelf, ik kreeg een klim of 2voorgeschoteld dat ik van de fiets moest en tevoet naar boven moest ik kreeg pijnscheuten da je je ergste vijand nie toe wenst of ja toch wel πŸ˜‰.Tom die ondertussen bij me gekomen was bood aan om me fiets naar boven te doen maar ik zei dat het beter was dat ikzelf het deed zo had ik nog iets om op te steunen . Op me linker been huppelend steeds me fiets voortduwen en dan de beiden remmen dichttrekken om dan mezelf op te trekken zo naar boven da was de werkwijze . Het waren de langste 53km en ong 2000hm uit me fiets verleden , afzien kreeg hier een nieuwe dimensie . 300meter voor de finish kwam froom bij me en zo gingen we samen over de streep. Gelukkig dat ik was dat ik het gehaald had en nie geplooid heb , die finisher T shirt heb ik meer dan verdient dacht ik bij mezelf gelukkig is het een mooie en is het de goeie maat πŸ˜ƒ. Het is een memorabel rit geworden en beskidy zal me altijd bijblijven . Iedereen heeft ter van genoten en elk op zijn manier dikke chapeau dat iedereen het gehaald heeft en zonder kleerscheuren behalve ik . Eens thuis toch naar het ziekenhuis geweest om foto's te laten nemen van de heup maar der is niks gebroken of gebarsten , een spuit cortizone ,wa pillen ijs en een paar dagen rust en den dezen kan zichzelf verder voorbereiden op iron Bike 😁. Moet gezegd worden alle wacky's zijn afgedroogd geweest van Hilde 😳 die behaalde 4op 4 in haar categorie en was overall eerste bij alle vrouwen!!!! Heel sterkπŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻πŸ’ͺ🏻 en Patrick haalde ook 4op4 in zijn categorie bij de kidstour πŸ˜œπŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚, nee serieus das alleszins ook een heel sterk nummertje πŸ’ͺπŸ»πŸ‘πŸ»πŸ‘ŒπŸ». Dikke merci aan iedereen die mee was πŸ‘πŸ»πŸ‘ŒπŸ»

 

Bahamontes schreef op 21-06-2017 :

Fantastisch gedaan mannen!!!

 

Harryman schreef op 19-06-2017 :

Sterk mannen! Wacky rulesπŸ‘πŸ»βœŒοΈ

 

Space jr. schreef op 19-06-2017 :

Proficiat allemaal , lijkt me inderdaad heel zwaar geweest , weet wat jullie waard zijn , ik zie de tijden en de ranking , het is daar niet van de poes geweest blijkbaar.

 

Space jr. schreef op 18-06-2017 :

Verstandig samen blijven , tof ,ik vandaag 80km-1250Hm in Ellezelles onder een stralend zonnetje gereden , bijna zelfde parcour of Flobeque vorige week , iets meer spelen in het bos wel , zeer tof , ik denk dat we de vlaamse ardennen naar Knokke gaan moeten brengen en een single track naar de wacky's hun voordeur , buiten 6man in Polen , 2 man op graspop en 3 man out 1 wacky gereden , parcours liggen perfect , weer perfect , toertochten a volontΓ© , ik weet het ook niet meer zulle?

 

Space jr. schreef op 17-06-2017 :

Goed bezig mannen , de finish in zicht , met de wielen op grond blijven.

 

smiley schreef op 17-06-2017 :

Dag 2: 1 Steve: plaats 132 ....5u28 2 Kollin: plaats 137....5u31 3 Christian: plaats 151.....5u36 4 Philippe: plaats 188....5u54 5 Stevie D: plaats 190...5u54 6 Kevin: plaats 287 ....7u07

 

nico platt schreef op 15-06-2017 :

Miljaaaaaaar da's veel HM's/km Hoedje (helmpje) af voor de moedige wacky's Succes !!!

 

Bahamontes schreef op 13-06-2017 :

Straffe kost voor straffe mannen, go Wacky's!!!!

 

Space jr. schreef op 12-06-2017 :

Succes hΓ© gasten en rij een beetje voorzichtig en hou de kerk in t'midden hΓ©.

 

Ival schreef op 12-06-2017 :

Deju , spijtig ik kan niet mee :-)

 

Fitzy schreef op 12-06-2017 :

Ik kan niks lezen of verstaan ? Good luck boys have a great holiday and look after each other !

 

 

Plaats een reactie

captcha

 

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens