Nieuws

 

    Choco en Chemical trakteren!!!! (5)

    Chocoprince en Chemical Pete zijn alweer een jaartje ouder en geven er ene donderdag na de training bij Jimmy.

     

    Ze rekenen op een massale Wacky opkomst.

     

    Proficiat aan de twee jarigen!!!

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 11-12-2012

     

    Reacties(5)

    Foto (2)

    Fikkens prachtig foto's kunnen jullie hier bekijken.

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 05-12-2012

     

    Reacties(2)

    Pés eigenzinnige kijk op de Croc...!!!! (14)

    dinsdag 6 nov. 19u24 begin van mijn verslag, einde....??????

    Na het mooie verslagje van Barry Reef ( heb j'em ?) lapt dat kleine rotzakje het hem toch wel weer om mij nog een extra verslagje te laten maken over onze "randbezigheden" down under...

    Het enige voordeel is dat ik nu een goed excuus heb om Nadia niet te moeten vergezellen naar de kerk van heist waar ze ongetwijfeld een spetterende avond tegemoet gaat, hosties, kerkewijn en een naar alle waarschijnlijkheid een boeiende en inspirerende speech van meneer pastoor over het nut van de plechtige communie die onze dochter volgend jaar moet doen. Wat een mens kan lijden om dat kind toch maar een mooi feest en veel cadeaus te kunnen geven.....

    Maar soit, hier gaan we dan !!!!

     

     

     

    Maandagochtend en op een veel te vroeg uur stond een autobus van Albion, goed voor 50 man, klaar om 7 Wacky's, een Wacky pa en onze belgische kampioen Hans Plankcaert ( geen familie van !!) naar Schiphol te brengen, sterallures, wij ???? ( De dubbeldekker bleek al verhuurd te zijn :)

     

     

    Op Schiphol toegekomen en na wat getrek en gesleur met onze fietsdozen en andere bagage, staken de eerste problemen  de kop al op... Toen Baha naar huis wou bellen om Natalie mee te delen dat ie de garage binnen drie weken wel ging opkuisen, bleek dat ie z'n gsm in de bus had achtergelaten... moest er al een woord bestaan voor het fenomeen om dingen te verliezen of te vergeten, dan komen er zeker een b een h en 2 a's in voort !!!! ( en z'n beste flater moest toen nog komen...)

     

     

    Baha op z'n best dus, maar dat was nog niets in vergelijking met wat Marc ( de Beul-senior) in petto had....Toen we uiteindelijk Gino, onze buschauffeur aan de lijn kregen, bleek dat ie in z'n zoektocht naar baha's foon nog een....internationaal pasport tegengekomen was !!!!! Ra ra ra van wie die was....hadden we op dat moment Bjorn's reactie op video kunnen vastleggen, dan zou de top3 op youtube er nu helemaal anders uitzien...Gelukkig konden we rekenen op een fantastiche Gino, die een u-turn maakte met bus en aanhangwagen en er zo voor zorgde dat onze twee "sukkelaars" weer opgelucht adem konden halen en de rest van de bende al direct een hilarisch verhaal had om thuis te vertellen of om neer te pennen....Het verdere inchecken en boarden ( 't ja al die termen zijn voor ons nu natuurlijk heel vanzelfsprekend...) verliep vlekkeloos. Aan boord van de wel redelijk fantastich en indrukwekkende Airbus bleek dat er telkens 3 rijen van 3 zetels voor ons waren, maar omdat we maar met 8 waren, zat in de rij van baha en mezelf iedere keer een mysterieuze 3de passagier....en daar Baha en ik overeengekomen waren om elk op z'n toer aan het raampje te zitten, was het dus op iedere vliegtuig bang af wachten wie we naast ons gingen krijgen...Ik was als eerste aan de beurt om de middelstoel te" bezitten" en kreeg een soort Herman van Veenachtig zakenmantype naast me met als enig nadeel dat ie de titel van de film Madagascar 3 wat verkeert interpreteerde en de film 3x bekeek...

     

     

    Dag 2 verslag….

    Na een lange vlucht gevuld met films, livevideo optredens ( duran duran en Adele) sportfilmkes en vliegtuig eten, waarvan ik genereus als altijd, het merendeel aan m’n ploegmakkers uitdeelde, kwamen we eindelijk in Dubai aan ! Waar we na wat gezoek in de immense vluchthaven eindelijk konden inchecken en zo in de taxfree-zone belanden, waar we een kleine 10 uur moesten overbruggen om onze volgende vlucht te nemen…. Best dat er geen vrouwen mee waren, want 10 uur ging voor hen waarschijnlijk niet volstaan…de taks-free zone heeft de afmetingen van het Wijnegemshoppincenter en al wat poten en oren heeft binkt en schijnt zoals het waarschijnlijk in de grot van Ali Baba moet geweest zijn !!!!! Onze eerste stop was de Irish Pub, geen alcohol in Dubai, m’n oren !!! De STELLA’S smaakten naar meer, maar sportmannen zoals we zijn….Daarna begon het tijd doden, in de vorm van koffiekes drinken, gapen naar alle soort van raar volk dat passeerde, kakken, pissen, koffie drinken, tukjes doen, waarbij Sven voor het eerst ( maar niet voor het laatst ) z’n typische slaapstijl demonstreerde… ( beeld je in dat je languit van je zelf gaat, de armen naast het lichaam, handpalmen naar boven en dan heb je een beetje het beeld dat wij dagelijks kregen van Dieriecxsens…) Na enkele uren kregen Baha en ik genoeg van al dat geluier, en besloten op zoek te gaan naar het zwembad dat ergens verdoken in dit immense winkelcentrum zou moeten liggen….Wat we na heel wat geloop ook vonden en prompt het hele zwembad ( 7 bij 3m…) afhuurden ( sterallures wij ????) Na een klein uurtje “moosten” en onnozel doen waarbij Harryman een uiterst geslaagde imitatie deed van een gestrande dolfijn, trokken we onze zelfde bezwete en al redelijk geurende kloffie terug aan, waarbij de compressiesokken al redelijk begonnen te knellen….. Na dit leuke intermetzo nog wat koffies en cola’s konden we eindelijk “boarden”; Nu was het Baha’s toer om in het midden plaats te nemen…..Bleek de stoel naast zich in genomen te zijn door een bejaarde moslima, inclusief hoofddoek,snor en lang bruin kleed ….waaronder waarschijnlijk een bommegordel bevestigd was, maar die weeral waarschijnlijk gedesactiveerd was door haar eigen geur, die van Baha’s voeten en andere ontsnappende gassen….Kunt je dus best voorstellen dat Baha blij was als we eindelijk in Brisbane toekwamen….waar we al direct kennis maakten met de Australiese hitte en de relaxe Aussie mentaliteit, No Worries Mate !!!

    Na een busritje, van het gedeelte internationale naar het gedeelte binnelandse vuchten, waar we onze fiets-in-a box moesten bij meesleuren, iets wat bij Sven met z’n “overside” fietsdoos ( moet persé allemaal oversided zijn bij den dien…)nogal lachwekkende taferelen opleverde, konden we eindelijk onze laatste vlucht nemen om een uurtje of 2 later en na enkele prachtige luchtbeelden van de Great Barrier Reef eindelijk landen in onze habitat voor 2 weken : Cairns !!!! Daar achtte onze eigen Guust Flater zijn tijd gekomen om z’n tweede blunder in evenveel dagen te begaan…..Toen de moegereisde Wacky’s bezig waren om een paar busjes te regelen om naar onze homebase ( lees hotel) te vertrekken, beseften we plots dat Hans die een vlucht later genomen had, nog moest arriveren…Baha, de goedheid zelf besloot onze Belgische kampioen op te wachten en ons dan na te rijden. Maar al volledig in de “no worries mate” flow liet Guust z’n handbagage ( waarin o.a al z’n koerspakskes zaten…) op het trottoir van Cairns Airport achter….

     

     

    In ons hotel, het mooie Queens Court toegekomen, werden al vlug de kamers verdeelt, zijnde : de Maldegemse Maffia ( Bjorn en Marc) de no worries en laid back room ( Fitzy, Thierry en Sven) de Soup of te day room ( Hans) en de Beavis and Buttheadroom ( Harryman, Baha en mezelf) In onze kamer werd vlug alle bagage ( allé van sommigen toch) gedumpt en de fietsen inelkaar geflanst, zodat Baha en mezelf een zoektocht konden beginnen, die via het hotel van de organisatie langs de esplanade ( dijk Cairns ) waar we ondertussen al heel wat moois konden bewonderen ( lees palmbomen, strand en parkieten natuurlijk…)tot helemaal terug aan vliegveld liep, letterlijk en figuurlijk een opwarmertje…Baha vol van overtuiging dat ie z’n eastpack in de taxi had laten staan, liet het dan nog na om eens op den airport bij de verloren voorwerpen te checken, een kolosale blunder zou later blijken !!! Geen rugzak dus…al direct een redelijk domper voor Baha, maar zoals we hem kennen, kon Barrynochalance zich daar nogal redelijk vlug overzetten, alhoewel….de ettelijke keren dat Baha ons wakker liet schrikken door in z’n slaap RUGZAK RUGZAK ( zie Dora…) te kreunen zijn niet op één hand te tellen !! Maar was het dat niet die ons uit onze slaap hielp…hier een lijstje : Harryman die de indommelende Baha en mezelf liet opwippen door 2x de badkamerdeur toe te KNALLEN met het excuus “ je sliptig uut m’n anden”, de hitte, want junoir kon nie slapen met den airco aan.., één of andere vogel die iedere morgen rond 5u. een wekker imiteerde en tenslotte weer Harryman die om 2u. ’s nachts het licht aanstak om een mug te zoeken die hem zojuist gestoken had, volgens H. zijn ze makkelijker te vangen als je vol bloed zitten, alsof een mug die juist Harryman gestoken heeft zowiezo ooit nog kan stilzitten…. Oja, de namiddag en avond voorafgaande aan onze eerste nacht ( kan da nog moeilijker formuleren hoor…) ging voornamelijk op aan het ineensteken van onze prijspaardjes, het verdelen van de 60k (!!!!!!!) high 5, het verkennen van de in bagpackers ondergedompelde stad en het nuttigen van enkele Fosters, die toch wel XXXX heetten zeker….

     

     

    Toen ik ’s morgens na me in alle stilte gedoucht en aangekleed te hebben zag dat m’n 2 jongere kamergenoten nog vollop lagen te ronken, besloot ik in de veronderstelling dat ze het wel konden gebruiken, ze nog wat te laten liggen en alleen te gaan ontbijten… De vroege vogels uit Maldegem waren zoals het trouwens iedere dag zou zijn, als eersten van de partij. Eén voor één druppelden alle Wacky’s binnen met een dikke smile ( die hadden waarschijnlijk we goed geslapen..) juist die twee jonge gastjes waren nergens te zien…Toen ik na een lekker ontbijt terug op de kamer kwam, lagen ze nog steeds vredig te pitten. ’t Zou nie lang meer duren, want nadat ik ze wakker gemaakt had met de mededeling dat ze nog 7 minuten hadden om te ontbijten…nog nooit een menselijk wezen zo rap uit z’n bedde zien springen om te ontbijten !!! Vlug nog een paar verwijten naar mijn kop en alletwee met een hoofd die verassend veel trekjes weghad van Homers nek waren ze de “piste” in, om nog juist een stutte of 2 en een potje koffie te kunnen nuttigen, ’t zal ze leren !!!!

     

     

    Na de ontbijtcapriolen werd besloten om ons in twee groepen te verdelen, de no worries gang en de B&B gang aangevuld met de Beul en de B.C ( belgian champ) De eerste groep ging de omgeving van Cairns verkennen ( lees de betere pubs localiseren) terwijl wij een tochtje gingen maken naar één of andere waterfall… Na enkele kilometers en fotosessies verder, bleek Hans z’n fiets rare geluiden te maken, ongeveer ’t zelfde lawaai dat een skoda maakt als ie juist uit rodatie is…exit Hans dus…Na heel wat ommetoeren, wegvragingen en levensgevaarlijke verkeerssituaties ( die auto’s reden precies allemaal aan de verkeerde kant !!) kwamen we eindelijk aan bij de bewuste watervallen, waar de weg ons verspert werd door een hek, iets wat misschien maar best was, want aan de andere kant van het hek bevond zich een helling met een hellingsgraad die je waarschijnlijk alleen maar op de mount everest vind…Na het bewonderen van enkele locale zotten die van een meter of 10 hoog de rotsen van de waterval afsprongen in een “plaske” van 5 bij 6m…. besloten we terug te keren tot Bjorn plots opperde dat hij een “zijbaantje” gezien had, als we daar eens een poging zouden wagen…Aan dat bewuste padje toegekomen kregen via een groot plakkaat nog de waarschuwing om zeker niet in aanraking te komen met de “ urticaceae laporta moraides” ( ja ik heb het opgezocht…) dat bleek een soort netel te zijn, waarvan je bij aanraking heftige pijnen kreeg, soms met de dood als gevolg…daar gingen de “tingelmopkes” die ik al in m’n hoofd had…Maar zelfs deze morbide mededeling kon ons, dappersten der Galliers, niet tegenhouden om het regenwoud in te trekken !!! Nadat we toch een meter of 5 op onze fiets hadden konden zitten, begon een wandeltocht knal midden in het regenwoud langs een pad bezaaid met knoerten van boomwortels en dito stenen…Bjorn en ik genoten geweldig van deze “fiets wandeling” maar Beavis &Butthead begonnen steeds maar meer te trunten, en toen Baha plots iets op z’n rug voelde vallen ( een tak, een slang ??? ) kakte ie pas helemaal z’n broekje vol ( waarna wij natuurijk niets anders meer deden dan van achter één of andere boom met stokken naar onze angsthaas te gooien …)  het duurde dan ook niet lang meer dat de twee inmiddels hopeloos achtergeraakte jann.. riepen dat ze gingen terugkeren…Daarbij konden ze ook nog als reden gebruiken dat Baha dit maal z’n kilomeetriekje kwijt geraakt was, wat Bjorn de gevleugelde woorden ontlokte : “ nie normaal, dien slaagt er zelfs in om ier utwadde kwiet te geroaken!!” We keerden dan maar allemaal terug, maar hadden toch maar mooi een wandeling in het regenwoud gemaakt, inclusief enkele prachtige foto’s !!! We besloten dat het stilletjes tijd werd om naar Cairns terug te keren. Onderweg stopten we nog aan een typisch Australisch winkel annex café’tje met een prachtige “portch” waar we een stoppeke maakten om ’n lekker belegd broodje te verorberen en ons vloeistofpeil weer wat in orde te brengen, met Cola uiteraard ! Op de cola blikjes stond telkens een ander jaargetal ( soort wedstijd ) en op Harryman stond 1969, bleek dat het geboortejaar van z’n zus te zijn, dus dat moest op de foto, als je ’t mij vraagt fotoshopt ie die 19 weg, en komt die foto in z’n slaapkamer terrecht…Na deze leuke tussenstop vatten we onze weg naar Cairns terug aan, met achterons een prachtige panorama bestaande uit een groene bergketen, waarmee we de komende dagen nog beter kennis zouden maken…en na nog wat “gespeeld” te hebben op een vtt-pleintje à la Molenhoek en het bekijken van onze eerste kangoeroe ( welliswaar e en dood exemplaar naast je highway…kwamen we meer dan voldaan terug in onze homebase aan. De drie andere muskutiers waren inmiddels ook al aangekomen, veel van waar je gereden hadden, vernamen we niet, maar ze hadden allezins The Union Jack ( een Engelse pub, die Fitzy op internet gezien had) gevonden….

     

     

    De avond werd, zoals alle avonden voor de race, gespendeerd aan het zoeken van een deftige eetgelegenheid, atleten moeten zich verzorgen hé… Het waren respectievelijk the Ratlle and Hum, het sjieke restaurant daarnaast en tenslotte de prima pizzeria op 100m van ons hotel die de eer kregen om de keur van de Belgische moutainbiketop te ontvangen…. Het menu bestond voor mij hoofdzakelijk uit biefstuk-friet, afgewisseld met een hamburger en pizza, terwijl andere het al nodig vonden of af en toe ’n pasta’ke naar binnen te slaan (pasta, de komende dagen zou het onze strot uitkomen !!!) Fitzy en Thierry durfden het aan om de plaatselijk delicatessen krokodil, emoe en kangoeroe te proeven ( met gemengde gevoelens) terwijl Hans z’n maaltijden voornamelijk uit pasta, soooup of theh day en Bread ( no no garlic breath…) bestond ! Hier en daar sijpelden ook de eerst andere deelnemers aan de Croc het straatbeeld van Cairns binnen en het viel op dat die mannen precies allemaal wree scherp stonden….

     

     

    Dag drie in Cairns stond volledig in het teken van de verkenning van onze eerste Croc wedstrijddag op het parcours van de wereldbeker in smithfield ! Heel de Wackybende plus onze Hans maar met uitzondering van Fitzy die vond dat ie nog een extra dagje rust verdiende…geen verkenning, hij zou het zich nog beklagen !! We fietsten de15 km naar Smithfield aan een gezapig tempo en pikten onderweg nog een, volgens Hans, Oostenrijkse deelnemer aan de Croc op..Dat bleek de belgische Freddy te zijn, een 50tig jarige eenzaat die het verzet van Oscar draaide ( ook bergop !!) Freddy die trouwens al 3x aan de ironman in Hawai deelnam zou geen gewone blijken …( trouwens ook de enigste deelnemer die een BUITENBAND aan z’n velo tapete !!) Die zelfde Freddy kweekte al direct de symphatie van de Beul door bij een korte u-turn in ’t bos niet uit z’n klikkers te geraken en met z’n smikkel gedeeltelijk de grond en Bjorns velo te kussen….Toen we uiteindelijk het parcours gevonden hadden vond Dieriecxsen het tijd om z’n kuren eens te tonen, de 2xl’er presteerde het om in 10 minuten tijd 2x plat te rijden, en dat met z’n door Bjorn net tubeless gelegde banden…daar gaan we nog op mogen wachten, aldus z’n ploegmakker Thierry !! Niets zou minder waar zijn, het waren z’n laatste platte van de hele trip !!! Tijdens de bandewissel “speelden Baha en ik wat op een stukje waar bmx’ers hoge jumps deden en waar Baha dus de eerste val van ons Australisch avontuur deed, en we hadden een winnaar !!!!! Het parcours zelf, was er één om vingers en duimen van af te likken !!Technische stukken, singeltracks, boomwortels, klimmetjes en een machtige afdaling, curves inbegrepen !!!! We hadden van de organiserende club wel vernomen dat we beter niet uit de curves het bos indoken want en ik citeer : “ don’t miss the curves en fall into the woods, we’ve got all kind of annimals there, you don’t wanna meet……” Niemand miste de curves en met een goed gevoel, het was een pracht parcours en we konden het allemaal wel aan…reden we de 15 km terug naar Cairns. De avond voor D-day werd gevuld met nog maar eens een restaurantbezoekje, pasta, pizza, soup of the day en breath en een avondwandeling langs de kust waarbij juist onze twee vedetten Harryman en de Beul ontbraken, die moesten hoognodig naar hun bedde, het zou lonen !!!!

     

     

    Na nog een nachtje in, wat later zou blijken, hemelse bedden en nog maar eens een breakfast met toast, confiture en mueslie, waarblijk bleek dat Hans wel eens eens een serieuze concurrent zou kunnen zijn voor Nightrider wat schransen betreft… ‘( ek peizen kik da kik azo u stik of 12 toasten geeten ain…) konden we eindelijk aanzetten ( op Bjornuur en dus veel te vroeg ) met onze stalen rossen naar de start, 15 km verderop in Smithfield. Daar aangekomen bleek er nog een wedstrijd aan de gang te zijn voor de locale bikers. Tijdens het wachten viel het oog van de speaker, met een gevoel van humor waaraan de speaker van de tijdrit in Oostkerke nog een puntje kan zuigen, plots op onze belgische kampioen Hans met als gevolg een hillarisch interview à la Jean-Marie Pfaff, maar dan in het oud-galliesch doorspekt met Engels en een soort Iepers dialect….jammer genoeg zonder ondertitels, zodat er geen mens een woord van verstaan heeft !! Na wat een eindeloos gewacht leek, opgevuld met wat verbroedering en talloze fotosessies konden we eindelijk plaatsnemen onder de hemelsmooie crocodilestartboog !!!!! De start zelf had heel wat weg van de stieren die ze in Pamplona loslaten…iedereen stoof weg om na een meter of 100 in een trechter terecht te komen, met een ondergrond van australisch zand, waardoor er een stofwolk onstond die je waarschijnlijk alleen ziet bij het opstijgen van een bataljon helikopters….direct een pak bikers tegen de grond natuurlijk, waarbij natuurlijk geen Wacky’s die verstandig en op reserve gestart waren… De taktiek bij de Zilvertorens was dat ik als zwakste van de drie het tempo zou aangeven en de rest me zou volgen….een taktiek die na een meter of 750 al compleet naar de vaantjes was en ik direct wist hoe laat het was….De eerste kilometer bleven we nog samen ( al was het in omgekeerde volgorde) maar toen plots Filip Maertens ( ja, den dien van vt4 ) ons op een onmogelijke plaats voorbijstak en een kilometer of 2 verder met z’n klieken en klakken vol tegen een boom kwakte waarbij hij heel de singletrack versperde, waren m’n twee teamgenoten gaan vliegen natuurlijk !!! Ik reed op m’n eigen tempoo voort en het was bij momenten echt genieten,  ( ’t zou één van de enigste dagen worden…) waarbij ik zelf het Belgische tandemteam en onze eigen Fitzy ( ‘tja, parcours niet verkennen hé !!!) dubbelde !!! Ik kwam die eerste dag mooi in het midden van het pak aan, maar voelde bij het afstappen toch een lichte draaiing…m’n gemiddelde hartslag was 179 met een top van 195 zou zo achteraf blijken, een mens zou van minder…. De Beul, Harryman en Barry waren , zoals in alle volgende dagen al voor mij gefinishst en het was dus wachten op ons olijke 2xl-team, die zoals alle volgende dagen ( de laatste niet inbegrepen…..) na mij zouden eindigen. Thierry kwam als eerst over de streep, gevolgd door Sven, die dacht om net voor de eindmeet nog eens, showman als hij is, een groet te brengen aan z’n fans en daarbij lekker op z’n bek ging, waarbij hij met z’n pedaal een mooie “jaap” trok in z’n “piestkiete”. Sven “naaide” dus niet in Australie, maar werd genaaid !!!! Tenslotte finishte ook Fitzy op z’n typische nochalante stijl, waarbij hij zich geen kl*ten aantrok van al dat competieve gedoe, way to go Fitzy !!!!

     

     

    Omdat onfortuinlijke Sven naast lichamelijk zeer ook nog eens mechanische pech had en het nogal lang duurde om dat euvel te hestellen, besloten het zilvertorenteam en Bjorn dat het aan Dieriecxsen’s teamgenoten was om op hem te wachten en vertrokken we al back to base…God straft onmiddellijk, want we kwamen in en regenvlaag terecht, die we daar voor de rest van de reis niet meer zouden zien…

     

    In Queens Court aangekomen hadden we nog een hele hoop werk voor de boeg, want niet alleen moesten onze trouwe carbonnen paradepaardjes een kuisbeurt hebben, we moesten naast onszelf ook nog eens onze inmiddels vuil gemaakte koerspakskes een draaibeurt geven in de wasmachine van het hotel, wat een luxe was, want het zouden de volgende dagen handwasjes worden, onder de koude douche en met champoo !!!! Pechtbeest van de dag Dieriecxsens  “vroeg” of de “wasmadams” van corvee , Harryman en ik, of we zijn tunuekes ook eens een draaibeurt konden geven, meneer is gewoon dat z’n was gedaan word !!!! Terwijl de was toertjes draaide, konden we beginnen om onze “bassas” te maken, want morgenvroeg kwamen ze die met een camion van de organisatie oppikken. Daar onze kamer veel gelijkenissen vertoonde met het stort van Calcutta, restte er ons nog een serieuze taak… Onder deskundige leiding van onze topper, Harryman, begonnen we ook met de verdeling van onze high5 stock…toen die mooi per dag was ingedeeld, bleek heel m’n bed vol te liggen, heb daar dan maar vlug een foto’ke van genomen…nie normaal !!!! Iedereen lag die avond al vroeg in z’n bed en droomde of nachtmerriede van de beloofde knaller die morgen op ons stond te wachten !!!!

     

    Omdat Baha de ritten zelf al eens beschreven heeft in z’n”beknopt” verslagje, zal ik deze niet allemaal tot in de puntjes beschrijven, maar ook eens een “beknopte” versie van de “randgebeurtenissen” proberen neer te typen…( voor diegene die nu al met dikke oogjes zitten, lees gerust morgen verder…)

    Een mooier kader om de Croc van start te schieten kan een mens zich niet wensen !!! Beeld je in : een zonovergoten dag, waar het in de schaduw al bakken is, een hemelsblauwe oceaan met daarvoor een even blauw zwembad op de achtergrond, palmbomen, een esplanade gevuld met schoon volk, in de verte de helgroene bergen die dreigend op ons lagen te wachten en een bende kraaknette en met glimlach van oor tot oor bikers….(geef toe, al die er nie bij was, zit nu te kwijlen !!!) Na het tekenen van het startblad ( dagelijkse kost) en het persoonlijk voorstellen van iedere deelnemer, klonk eindelijk het langverwachte startschot !!! We reden op een showtempoo en al lachend maar toch met een klein eitje ( dat lachen zou rap van kleur veranderen en dat ei immense vormen aannemen..) de straten van Cairns , en daarmee voor een dag of 9, de beschaving uit. De eerste 15 km. Van de rit waren geneutraliseerd, maar konden al direct tellen…een lange klim, welliswaar op asfalt, maar onder een loden zon, die net het asfalt niet deed smelten…Na die “leuke” intro werd de echte start gegeven en spatte de groep van 121 bikers, zoals het trouwens iedere dag zou zijn, direct uit elkaar. Met 3 Wacky’s voor me en drie achter me reed ik als middenste mooi m’n eigen tempo, iets wat alle bikers die zich iedere dag in mijn omgeving bevonden  deden, en het was echt eigenaardig om te zien, maar iedere dag opnieuw kwam ik dezelfde mensen tegen, maar nooit reden we meer dan een kilometer samen, zelf aan de bevoorradingen vertrok iedereen op een ander tijdstip…Zo kwam het dat ik het grootste gedeelte van de Croc moederloos alleen reed, waardoor ik op de duur afwisselend tegen God, Saint Kangoeroe en klein pierke begon te klappen en met liedjes zoals Highway to Hell, Road to ruin en I’m leaving on a jetplain in m’n kop zat…Terug naar de rit , want na een lange klim, waar je de oceaan al ver onder ons kon zien liggen blinken, kwam een Aussie doodleuk naast me rijden met de mededeling : “ now it’s gonna begin…” de man vertelde jammer genoeg de waarheid, want een kleine km. Verder draaiden we rechtsaf en doemde voor ons een  offroad helling op waarbij de koppenberg klein bier was…Ik verteerde de hellingen zonder veel moeite maar aan een tergend traag tempo en ook het tussenstuk waar we eenheel stuk langs een soort hemelsblauw irrigatie (klopt da ??) kanaaltje reden verliep redelijk vlotjes. Toen we echter aan beklimming 2, een eindeloze klim zonder veel bescherming en onder een nu wel erg blakerende zon, begonnen, kwam ik plots en zonder reden m’n alterego Peter Krampf tegen…dag 2, 60 km ver en al krampen, ’t zou nie waar zijn hé !!! Ik besloot de klim al wandelend af te leggen, waarbij alle deelnemers die ik voorbijgestoken had, dat op hun beurt met mij deden… Het zou een wijze beslissing blijken, want nadat ik op de top nog wat aanmoedigingen kreeg van een paar zotte Aussie’s ( die van de voorafgaande Vlamingen blijkbaar al G*dverd*mme als aanmoedigingswoord hadden opgepikt…) bleken de krampen verdwenen te zijn, halleluja !!!! Ik kon de resterende (zij het dalende en valspatte) kilometers nog aan een tijdrittempo uitrijden en was dan ook maar al te blij om onder de Crocboog te finishen aan bivak 1, dat gelegen was aan het werkelijk adembenemende Lake Tinaroo !!! De 3 muskutiers van het 2xl team deelden blijkbaar in de maleise, want ze presteerden het om, ondanks m’n wandelingetje, er nog een uur en een half langer over te doen…’t kon hen geen bal schelen, de eerste echte helletocht was tot een goed einde gebracht !!!!

     

     

    ‘k Weet het, ging van de ritten zelf geen verslag uitbrengen, maar kon het toch niet laten om m’n krampprikelen openbaar te maken, zo hebben er weer heel wat van m’n sympathieke Wackybrothers, die welliswaar zelf geen Croc hebben uitgereden, toch weer een stok om me heel het komende jaar mee te slaan…

     

     

    Bij aankomst van Rit 3 te Irvenebank ( geef toe, die namen alleen al…en er zouden er nog een paar mooie volgen : Mt. Mulligan, Maitland downs, Laura, Cooktown ) wachtte ons ( en vooral mij dus ) een hemels geschenk…een pub zowaar !!!! Niet zomaar een pub, een pub waar ze, naast het lekkere XXXX (spreek uit als 4X) bier, zowaar ook frieten en hamburgers serveerden. Het moet niet gezegd dat ik na m’n dagelijkse verplichtingen ( bike, body en textiel waskes) de veldkeuken die, volgens de anderen, trouwens een lekker potje kookten ( tja, ik ben ’n viezen é…) al gauw links liet liggen en me op een overheerlijk bord frieten stortte !!! Het nakaarten over dag 3 werd daarna nog wat opgefleurd door een lokale 2 “mans” band, bestaande uit een ouwe grijsaard die uit z’n guitaar schijnbaar een hele band ( drums inclusief) kon toveren en een “ charmante” zangeres, een laat 50jarig geval, gekleed in een kleedje gemaakt uit was gordijnoverschot, paarse croc’s en een hoornen bril die waarschijnlijkrecht uit een legerstock kwam…Waren haar looks niet flaterend, haar stem kon misschien nog iets goed maken…niet dus, de verkrachting van songs van o.a Foo Fighters, Pink Floyd, Live en Midnight Oil zouden ze zelf op Quantanamo Bay niet mogen gebruiken als marteltechniek…Onder die hemelstergende klanken van de plaatselijk Nana Mouskouri kropen we dan maar onze slaapzak in, waarbij ze m’n oren, één van de weinige lichaamsdelen die nog geen pijn deden, nog tot een gat in de nacht teisterden !!!

    Nadat we traditioneel gewekt werden door een immens fluitconcert, waarbij ieder lid van natuurpunt automatisch met een ochtenderectie wakker van zou worden ( sorry…), van de locale vogelfanfare en het aanschuiven voor ons ontbijt, zag je overal bikers het kamp verlaten om…een ochtendkakske te doen !! Omdat er in het tentenkamp maar één deftige wc voorzien was, diende dat natuurlijk in de vrije natuur te gebeuren, waarbij mannen als Harryman en ik discreet een eindje verder fietsten om in alle rust ons ding te doen, terwijl er anderen zoals de beul het wat minder ver zochten en op een meter of 200 van het kamp gewoon naast de weg hun ei legden…

    Dag 4   Irvenebank-Irvenebank, wat betekende dat we die avond opdezelfde locatie zouden slapen, iets wat ons heel wat “gerommel” bespaarde !! Onze taak bestond er vandaag uit om 4x een toerke van 26km. ( das dus 104 km…) af te leggen. Het eerste gedeelte bestond uit een eindeloos lijkende grindweg die constant op en neer ging, het tweede gedeelte uit een werkelijk prachtig offroadgedeelte waar weer maar eens alles inzat : technische passages, afdalingen, klimmen, zand, boomwortels, je noemt het maar op ! Een paradijs voor de echte mtb’er, jammer echter voor de mannen die dachten dat je met kilometers doen op de baan goed getraind had…Eddy Snelders ( echt een sympathieke pe, die buiten een gebrek aan techniek toch wel een serieus stukje kon fietsen) zou er het bijltje bij neerleggen, de arme man had al meer dan één keer de grond gezien en vond de risico’s te groot ! Ook voor vt4 presentator Filip Maertens zou het een dag worden om niet licht te vergeten…hij deed over de 104 km maar effenkes 9u22 ( de winnaar zou er 4u17 voor nodig hebben…) Hij kwam als een wrak over de finish en bracht de rest van de avond plat op z’n rug en aan de baxter door…Ook voor onze eigen Fitzy zou het niet z’n beste dag worden, want na drie maal rakelings langs de pub gepasseerd te zijn, was het voor hem genoeg geweest, en ondanks talloze pogingen van z’n twee trouwe companen was onze Fitz niet te vermurmen, als ik zeg nee, ist nee…( maar ik weet heel zeker dat ie 5 min. Na z’n beslissing, er al weer spijt van had !!!) Het siert onze Leedsman wel dat ie het ’s avonds al onmiddellijk op facebook smeet ( iets met waste en strijk geloof ik…) Met één veldslag verlies je de oorlog niet moet Paul gedacht hebben, en de volgende dag stond ie gewoon weet aan de start, met in het vooruitzicht weeral een dagje lekker afzien !!! Tussendoor toch nog een “kleine” vermelding voor onze Harryman…die stond de avond van rit 4 maar weer mooi op het podium te blinken in z’n “kraakwitte” Wacky truitje, weet nu niet echt meer of het voor het eerst was, maar feit is dat onze vedette niet meer van het podium zou zijn weg te slaan !!!!!!

     

     

    Dat zou in rit 5 niet anders zijn, al was de hoofdrol deze keer toch weggelegd voor onze beer uit Maldegem… Die zat samen met Harryman en alle favorieten van de masters 1 toen ze aan de laatste bevoorrading toekwamen, Lepe Bjorn besloot te gokken en toen iedereen z’n flessen bijvulde stoof hij er als een losgeslagen stier vandoor om in z’n gekende Beule-tempoo de laaste 30 redelijk vlakke maar met corrigations doorspekte kilometers af te haspelen, daarbij geholpen door Harryman, die zich van kopman perfect transformeerde naar superhelper, om iedere aanval op Bjorn moeiteloos te parreren en daarmee zoveel bewondering af te dwingen dat ze hem nog een mooie 2deplaats lieten nemen, 1 &2 Wacky’s, wie had dat ooit gedacht !!!! ‘k Moet niet vertellen wat voor een mooi plaatje dat op de podiumceremonie opleverde zeker… ik weet niet zeker of het Bjorns gekorseblaasde of Marc’s door XXXX gebalsemde lippen (grapke é..’t was tjechiesch bier J) waren die de grootste smile lieten optekenen, maar ’t zal close geweest zijn !!! Tussendoor toch even vermelden dat er in de eerste plaats geklapt word over onze prijzepakkers en daarna over de staart van het peleton, die toch maar weer moedig binnengekomen zijn, maar de sterkste prestatie komt volgens mij toch van onze” one-armed-bandite” Baha, die iedere dag schijnbaar moeiteloos midden in het pak de aankomst haalde om dan nog met een enthousiast en bemoedigend woordje alle moegestreden “staartWacky’s” te verwelkomen, dikke chapeau !!! Iedereen dus met een goed gevoel en zoals iedere avond rond 20.30 z’n slaapzak in, waar ik traditioneel nog een bedtimestorie kreeg van onze Svengrimm, uit een boek waar de termen rough, very rough, extremely rough,hilly en verry hilly veelvuldig in terugkwamen…geen wonder dat ik nachtmerries had !!! Was het traditie om met Sven’s griezelverhalen in slaap te vallen, dan was het evenzeer traditie om door Marc’s typisch Maldegems accentje wakker gemaakt te worden, BJORN A WASTE IS POERDROGE, zal voor altijd in m’n achterhoofd blijven spoken….

     

     

    Dag 6 begon voor mij al direct in mineur,want het branderig gevoel in m’n”derriere” bleek uitgegroeid tot een blaine, ter grote van een eierdooier ( allé dat van een kwartelei) waarbij de laconieke reactie van de campdoc, die blijkbaar meer in sigaretten en alcohol geinteresseerd was, “ when it pops, it pops…” iets wat het dus ook deed, met gevolg dat ik de komende dagen maar de helft van m’n zadel kon gebruiken. Dat zorgde ervoor dat , samen met m’n iedere dag bijna ontplofte voeten, m’n helletocht alleen maar helser werd…Van dag 6 onthouden we vooral, naast dat we nog meer km. En hoogtemeters voorgeschoteld kregen, vooral dat onze sympathiek nieuwe copain Hans ( vooraf hadden we nochttans onze bedenkingen door z’n hoog “miemiemie-gehalte”, maar Hans bleek echter een toffe, rechtdoorzeese oermens te zijn !!!) eindelijk z’n oververdiende boomerang vast had !!! Iets wat onze nooit opgevende Belgische Camp dubbel en dik verdiend had !!! Bij de daglijkse boomeranguitreiking waren er enkele gasten ( en vrouw) die zoveel van die dingen kregen dat ze er bij thuiskomst gerust een cd rekje van ineen konden knutselen…

     

     

    Dag 7 ( m’n beschrijvingen zullen nu wat korter worden, anders mag ik dit verslag in boekvorm uitbrengen…) De 120 km. van Maitland Downs naar Maytown bestond uit , voornamelijk uit ellelange roodgrinten wegen die je eindeloos ver voor je uit kon zien liggen, niet echt bemoedigend !! Het panorama was weer adembenemend, al had je daar na een km of 60 niet echt veel oog meer voor, de temperaturen nog wat hoger dan de andere dagen en de lucht…zo blauw, wist direct waar Midnight Oil z’n inspiratie gehaald heeft bij de cd “Blue Sky Mine” !!! Toen ik na een afdaling gevolgd door een klim, waarbij je telkens van je grootste naar je kleinste “vitesse” moest, boven kwam het gezelschap kreeg van Tinneke (3devrouw in ’t klassement, die trouwens ook de Cape Epic gereden had en blaasde dat de Croc toch wel nog een slagske zwaarder was..) kon die nog niet uitbrengen dat we van de beloofde 1400 hoogtemeters er op 50 km van de finish al 1300 gedaan hadden…het zouden er een kleine 2000 worden !!! Gelukkig had olijke Gerhard gezien dat het vet bij sommigen al redelijk van de soep was en werden de 2 plaatselijke laps gereduceerd tot 1… Het was er één te veel voor onze Fitzy, want bij het ingaan van die laatste lap waarbij we het kamp in de verte al grijnzend zagen liggen, sloeg het nootlot voor hem toe… Bij de eerstvolgende afdaling sloeg ie, in een poging om z’n 2 mede”lijders” te volgen, met z’n volle 90(?) kilo’s tegen de met keitjes bezaaide ondergrond…Wiel paraplu en een fel geschaafde en shacky Fitzy als gevolg !!! Fitzy à pied de bivak binnen, met als opdracht het zoeken van een ander voorwiel, wat ie dan nog ( zij het met gemengde gevoelens) vond ook. We zaten nu echt midden in de bush en de hitte werd nu werkelijk bijna ondraaglijk, komt daarbij nog dat onze tenten midden in veld stonden die de plaatselijk koeien blijkbaar alleen gebruikten om hun “kadees” te droppen, wat maakte dat we nu ook letterlijk in de shit zaten…( wat Marc inspireerde tot het maken van een bordje pasta versierd met wat koeiemest, fijne humor die Maldgemmenaars !!) Het vooruitzicht dat we de volgende dag zouden camperen naast een pub kon veel goed maken, ware het niet dat die Oostenrijkse slavedrijver ons bij de dagelijkse briefing het volgende meedeelde,  en ik citeer : “ this are tracks you will have never seen before” Bleek het om een oude mijnweg te gaan, waar buiten ons alleen de betere 4x4 rijders van Australie gebruik van maakten…Wat Fitzy, die nu toch wel wat schrik gekregen had ( je zou voor minder) deed besluiten om er het bijltje bij neer te leggen…Dat was buiten Eagle-eye gerekend, ik hoorde schoonbroer en trouwe 2xl ploegmaat in hun tent nog lang inklappen op de wat downe Paul, met resultaat, het 2xl team zou de volgende dag volledig aan de start staan !!!

     

     

    Dag 8 naar Laura was tijdens de voorbeschouwing in Boom door Gerhard al bestempeld als de zwaarste van allemaal, en hij had niet gelogen… Moest je die rit kunnen rijden als vtt, mooier dan deze kan je niet wensen, maar…na een 7 daagse kruistocht… “Klimmetjes” waar alleen de eerste erin slaagde om al fietsend boven te komen, afdalingen waarbij je maar kon hopen dat je carbonnen frame niet in twee stukken uiteen zou vallen met als toetje nog wat “sandy” tussenstukjes, die je op iedere standrace deftig vervloekt zou hebben…Toch kwam weer iedereen aan, wat bewijst dat je niet alleen getraind moet hebben om een Croc uit te rijden, maar het er vooral op aankomt om ( al dan niet slecht) karakter te hebben!!! De beloning mocht er echter zijn : een heuse pub, XXXX en hamburgers inclusief !!!! Iets wat ik nu echt wel nodig had, want de laatste draadjes van m’n bobijntje begonnen langzaam op te raken…Na nog wat opschudding in het kamp, er was een slang gezien, kropen we onze slaapzak voor de voorlaatste keer in, maar niet voordat we Harryman’s plastieken fopslang nog vlug eens strategisch in een collega biker ‘s slaapzak hadden gedeponeerd, such fun !!!

     

     

    Dag 9 The final day!!!!

    Nog vlug eens 140 (!!!) km afhaspelen en de krokodil was binnen…het zouden er 140 worden die ik m’n leven niet zou vergeten !!! Er werd de laatste dag in omgekeerde volgorde gestart, eerst de laasten dus ( het 2xl-team incluis) en een kwartiertje later was het mijn toer… Het moet niet gezegd dat het de bedoeling was van sommigen om zo rap mogelijk de voor ons gestart bende bikers in te halen, wat resulteerde in een gemiddelde van een klein 30 km/u. Aan de eerste bevoorrading splitste ons groepje al direct, waarbij Filip Maertens ( hij zal het nooit leren) met de eerste groep meesprintte, ’t zou hem weeral spijten…Ik kwam alleen te zitten met Ann, een kranig hollands evenbeeld van Jommeke, die begrijpelijk geen kop kon doen en toen we aan bevoorrading 2 eindelijk de 2xl’ers inghaald hadden was m’n pijp al redelijk aan het doven…Ik had, dacht ik, het schitterende idee om de waterzak uit m’n camelbag te halen en m’n turnsloefkes in de plaats te steken, zo konden m’n geteisterde voetjes eens wat afkoelen, dacht ik…Corrigations zonder klikkers is als rijden op een paard zonder zadel… ik kon dus al na enkele km. terug van schoeisel veranderen, waardoor de vogels weer gaan vliegen waren natuurlijk ! Na een uiterst lange en moeizame achtervolging had ik ze weer te pakken, maar nu was de pijp werkelijk helemaal uit ! Gelukkig was er Fitzy, die een stukje minder kapot zat, en de Aussie Kelly, die een stukje meer kapot zat, om een groepje te vormen, waarbij dappere Fitzy bijna al het tegenwindse kopwerk deed, waarvoor dank !!! Het zou een lange lijdensweg worden, groot was ook onze opluchting toen we het bord met het verlossende Cooktown passeerden !!! Nu juist nog Grassy Hill beklimmen..een “bergske” met een hellingsprocent van 30°( de patersberg is er 18 geloof ik…) IK “kroop” de berg op aan een dikke 3/u, juist genoeg om niet achteruit te bollen, maar de aanmoedigingen van de al naar benedenrijdende Croccers gaven me juist genoeg courage om de top te halen, missie volbracht !!!!!! Omdat ik het echt niet zag zitten om over een afsluitinggetje van 60cm te kruipen tot bij de ander Wacky’s,  besloot ik om direct naar onze bivak te rijden, domme beslissing dus !!! M’n calvarietocht was nog niet ten einde, want in Cooktown centrum aangekomen en na het nuttigen van een welverdiende cola, was er plots geen enkele biker meer te bespeuren. Na een halfuur door de straten van C.T gezwalpt te hebben en ik al op zoek was naar een stuk karton om de nacht onder door te brengen, werd ik plots gered door een jeep van de organisatie, ben die mensen nog altijd dankbaar !!! Op de mooie camping toegekomen stonden alle anderen gekamt en gewassen klaar om naar de eindceremonie te vertrekken, met de fiets…die liet ik wijselijk aan me voorbij gaan, en nam in de plaats een heerlijke douche waardoor ik toch weer een beetje mens was. Na de prijsuitreiking nog vlug onze ondertussen vervloekte bikes (Sven had de zijne ondertussen al te koop aangeboden) in de doos frommelen, iets wat met een “ietske” minder finesse gebeurde dan in het doorgaan…Daarna vlug ons galakostuum ( lees trainingbroek en sweater) aangetroken om naar het…galadiner te trekken natuurlijk !!!Nadat we niet zonder enig probleem de feestzaal gevonden hadden, bleek dat we volgens de aloude Wackytraditie weer maar eens de laatste waren, met gevolg dat alle prachtig gedekte tafels bezet waren, waarna we gelukkig nog één vrije maar kale tafel vonden, aangevuld met enkele geschooide stoelen, bestek en restjes voorgerecht ( scampis en oesters, jekkes) iets wat na alle voorgaande ontberingen meer dan genoeg was voor ons ( weg sterallures !!!) Na een volgens m’n Wacky-brothers zeer lekkere maaltijd,waarbij Sven een stuk of 6 lappen kippevlees op z’n bord deponeerde en ik het bij een gezonde portie frieten met een blaadje salade hield, volgde een “uiterst interessante” toespraak van één of ander illustere Australiesche tv commentator, gevolgd door een promopraatje van de locale burgemeester…We probeerden, onder het drinken van meerdere XXXX, om elkaar wakker te houden, terwijl ik van dienst was als tolk voor Harryman, schilders en Engels, het zal nooit iets worden…( in Cairns antwoorde ie zelf, op de vraag van een winkeljuffrouwke of ze in Belgie Dutch spraken, spontaan met : No no, we speak Netherlands…) Van die twee “spreekbeurten” onthield ik nog net dat er een dikke kans in zat de Mc Ewen volgend jaar van de partij zou zijn in de Crocodile, jammer ik had graag eens een sprintje gewonnen tegen hem !!! Het lange wachten werd echter beloond, want als kroon op onze uitgereden wedstrijd, werden we één voor één op het podium geroepen om een dikke “beeze” aan Regina te geven en onze zuurverdiende krokodil in ontvangst te nemen !!!! 1 voor 1 en er waren ongeveer 120 deelnemers…het werd een marathonuitzending, waarna Sven en ik het voor gezien hielden en onder de tonen van een plaatselijk brasbandje die er zowaar in slaagde om de klassiekers van CCR te verzieken door ze in een jazzy-sausje te verdrinken !!! De rest van het pak ging de bars in het centrum nog eens onveilig maken ( die, zo zouden ze later ontdekken, allemaal om 24u. sloten…) Na terug een leuke wandeling kwamen we aan onze tent aan, en bleek die nu juist naast het chalettje te staan waar de croccrew besloten had hun “fin de saison” feestje te geven…ik kreeg spontaan een Senegal flashback !!!!! Oordjes in dus en I-pod vollen bak om zo in slaap proberen te raken, iets wat aardig leek te lukken…Tot Sven me plots wakkerschudde met de woorden : “ witte gie ier utwa van ???” wijsend op een witte plek op z’n veldbeddetje. De schrik sloeg me even om het hart, een natte droom van onze vrijgezel !?! Het bleek om een “mopke” te gaan, uit het brein van Bjorn ontsproten en uitgevoerd door Harryman ! Die hadden er niet beter opgevonden om scheerschuim in Sven’s hand te spuiten om daarna aan z’n oren te kietelen, waarbij elk normaal mens heel z’n hoofd vol scheerschuim krabt, Sven besloot dus om waar anders te krabben…

     

     

    OpDag 10 stond er ons een 4 uren durende busreis te wachten waarbij alle moegestreden gladiatoren één voor één de binnenkant van hun ogen opzochten, enkel Harryman en ik besloten om nog voor een laatste maal het landschap waar we negen dagenlang ons zweet in achtergelaten hadden, nog eens in op geheugen op te slaan, en onder het nuttigen van 2 grote zakken chips, te luisteren naar de deskundige uitleg van onze “vogeldeskundige” Eagle-eye ( vandaar die naam dus…) over de plaatselijke fauna en flora !! Toen Cairns eindelijk in zicht kwam, konden we eindelijk aan onze welverdiende vakantie beginnen denken !!!!!

     

     

    Cairns, het leek net als thuiskomen !!! Na het in veiligheid brengen van onze bikes ( lees een sleurtocht 2 hoog.., iets wat voor Hans, wiens fiets ze aan een ander hotel hadden afgezet, een wandelingetje werd van een km. of 3 onder een temperatuur van 30° en dat met een lompe doos van een kilo of 15…) en het installeren van onze kamers, kon het chillen eindelijk beginnen !!! Baha, die bij aankomst direct terug naar “rugzakmodus” overgeschakeld was en al druk aan het rondbellen in de ijdele hoop z’n verloren eastpack nog terug te vinden…Het bleek geen ijdele hoop, want plots verscheen er een brede smile op onze eeuwige sloddervos z’n gezicht…het bleek dat ze op de dienst verloren voorwerpen van het vliegveld iets binnen gekregen hadden dat verdacht veel gelijkenissen vertoonde met Baha’s verloren rugzak !!! Terwijl Little Jack als een pijl uit een boog onze kamer uitstoof om met een taxi z’n verloren kleinnood op te halen, trokken de rest van de Wacky’s kamergewijs op kadeau- verkenningstocht…Ik vond in Harryman de idiale shoppingspartner en we kuierden dan ook vrolijk rond in “the mole”, vertaalt als winkelcentrum, van Cairns, gevuld met prachtige winkels en dito winkeljuffrouwen…Er was ook een soort eat-corner, waar je van shusi over kebab langs pizza en vegetarische sandwiches tot de traditionele mc donald waarlijk alles kon eten !!!! Terwijl gezonde jongen Harryman het bij wat spleetogenvoedsel hield, kon ik als recensent bij de “guide amburger” niet voorbij de voor mij onbekende hamburgertent met de prachtige naam : Hungry Jack…Terwijl z’n pa zowat de hele kustlijn van Cairns afwandelde, vervoegde Bjorns ons wat later ook in onze presenthunt. De 2 schoonbroers van kamer 103 hielden samen hun cadeautjeswandeling en Sven…Onze eeuwige vrijgezel deed z’n eigen ding, waarbij hij achtereenvolgens nog maar eens bij de medische instanties van Cairns langsging ( hij liet werkelijk een klein fortuin achter aan doktersgepruts en fietsreparaties in Assieland !!!) om daarna een souvenierwinkel binnen te stappen om een badhanddoek te kopen ( hij had per “ongeluk” een keukenhanddoek in z’n bagage gestopt ) waarbij hij ondanks het mooie aanbod van handdoeken ( Australische vlag, roadsigns…) besloot er één te kopen met daarop de hele cast van “Finding Nemo”…iets wat pijn deed aan de ogen, maar wel mooie plaatjes opleverde !! Om te eindigen in een chinees massage-salon, waar ie door een mooi chinees meiske werd binnengelokt om daarna zwaarhandig mismeesterd te worden door haar potige grote broer…

     

     

    ’s Avonds kwamen we allemaal terug samen voor ons traditionele restaurantbezoekje. Die avond lieten we alle reeds bezochte eet en drankgelegenheden links liggen en troken naar Bjorns voorstel eens naar het backpackers café-restaurant Gilligans. Het bleek een ontdekking ! In het gigantische backpackersparadijs, podium, immense bar, grote tv schermen waarop constant voetbal werd uitgezonden, nog een klein podiumke waar de logéés hun muziekale talenten konden ten toon spreiden, en een prachtbinnenterras inclusief zwembad, konden we zowaar een menu krijgen XXXX inbegrepen voor 10 dollar !!!! En ’t was nog lekker ook !! ( ze hadden daar een hamburger, waar zelf Bjorn, met z’n grote bakkes, z’n mond niet rond kreeg…. ) In een pub wat verderop ( the Woolshed) was nog een fuifke aan de gang waar veel Crocdeelnemers aanwezig waren, maar na een uurtje “jannette-muziek” en met in het achterhoofd dat we morgen de Great Barrier Reef” op gingen, besloten de meer verstandigen onder ons ( ik ook dus ) naar ons hotel terug te keren. ( maar niet nadat ik m’n twee minder verstandige kamergenoten gewaarschuwd had om geen “flauwe grapkes “ uit te halen, ik had immers nog 2 nachten paybaketime !!! )

     

     

    Onze tweede dag Cairns stond volledig in het teken van de G.B.R trip natuurlijk. We besloten niet met de organisatie mee te gaan, maar boekten een andere boot, waardoor we geen 2 uur durende busreis hoefden te maken. Ik had eerst nog wat bedenkingen bij een hele dag luieren op zee ( woon er thuis bij God geen kilometer vanaf, maar de enige keer dat ik met zand in aanraking kom is als ik tijdens een strandrace op m’n bakkes ga…) maar besloot toch de rest te volgen en had daar hoegenaamd geen spijt van !! Het was een uurke varen met een grote catmaran, waarbij toen we door een klein “depressieke” voeren, enkele van de talloze met spleetogen gezegende mensen, het opeens nodig vonden om de restanten van hun ontbijt in een (meeneem ?)zakje te deponeren. Iets wat voor zeebonken Harryman en ik het sein was om een “creemke “ te bestellen !! Een sympaktiek crewlid kwam ons nog vlug enkele voorstellen doen… if you wanna DIVE it’s 150€, if you want u kleen bite dive, it’s 100€, if you want a helikoperflight it’s…..we zouden het wel bij het gratis snorkelen houden… Onze eindbestemming bleek een soort dockingsponton te zijn, waar we de hele dag zouden op doorbrengen. Het ponton lag aan een stuk door boeien afgebakend koraalrif, waar iedereen (uitgenomen Marc) gewapend met duikbril, snorkel en zwemvliezen, direct afkoeling in zocht. Het water was kristalhelder, maar ongelooflijk zoutig ( weet nu hoe een gepekelde haring zich moet voelen) en het zicht…je bevond je precies middenin de film Nemo…Nemo zelf was wel niet thuis, maar z’n plaats werd met verve ingenomen door Wally, een immense vis van een onbekend merk, die gewillig met iedereen op de foto ging (15 dollar please) ’s Middags kregen we nog een niet onaardige maaltijd voorgeschoteld, waarna we ons over heel het ponton en de boot verspreidden om een middagtukje te doen, onder een gloeiende zon…iets waar vooral Baha achteraf nog redelijk spijt va zou hebben ( u kreeft at er geen gelijke an…) Na nog een laatste keer onze wonden uitgespoeld te hebben met het zoutige oceaanwater, was het tijd om terug te keren, hadden we toch maar mooi in het Great Barrier Reef gezwommen, voor dat het definitief verdwijnt !!! Ik zou echt niet meer weten hoe de avond verliep ( in elk geval met xxxx en restaurantbezoek..) en het kan goed zijn dat ik die laatste drie dagen hier compleet door elkaar sla…

    Wat vast staat is dat de voormiddag van dag 3 volledig in het shopping-thema stond…met als sub-thema…Ugg’s ( het was zelfs zo erg dat we in plaats van goeiendag, ugh zeiden tegen elkaar…) Vooral Bjorn en Harryman gingen daar redelijk ver in ( foto’s trekken en naar huis door zenden, om dan nog met de verkeerde botten naar huis te trekken J) Overal proberen af te dingen, om dan wat later door te hebben dat bijna al die winkels van dezelfde keten waren…zo hoorde ik bij het zoeken, in weeral een andere winkel, plots achter me een Fillipijnsgeaccenteerd stemmetje zeggen : sjame plice, sjame sjop… Er werd massaal met de visakaart gegoocheld en dollarbiljetten gegooid, maar uiteindelijk vond iedereen toch min of meer z’n goesting, waarbij ik vooral trots was op m’n fles ACDC wijn, de enige tegenprestatie die m’n vrouwke vroeg in ruil voor m’n Crocodile avontuur !!! De afspraak was om s’ namiddags, na een uiterst vermoeiende ochtend geshopt te hebben, naar het naar’t schijnt wondermooie “Trinity-beach” te trekken. Dat bleek echter op een “uurbusafstand” te liggen, en we besloten dat het zwembad op de esplanade van Cairns ook wel genoeg zou zijn !!! Dat was het ook !!! Er zijn geen woorden om te beschrijven welk gevoel je hebt als je gezellig met nog wat andere crocgangers zit te keuvelen in het lekker warme en helderblauwe water, een even hemelsblauwe oceaan en dito lucht op de achtergrond, omaarmd met een prachtpark, waarvan de palmbomen bevolkt zijn door een meute felgekleurde papegaaien…( ‘k zou zo nog een tijdje kunnen doorgaan, maar zal het jullie besparen…) Een mooier decor om deze”once in a lifetime “ trip af te sluiten, moeten ze nog maken !!!

     

     

    De echte afsluiter kwam er ’s avonds met het traditionele avondmaal, waarbij we deze keer een restaurantje uitzochten op de pier en promt het beste maal van de hele reis voorgeschoteld kregen !! Bij het daarna volgende pub bezoek ontdekten we dat het halloween was in Cairns, wat voor sommige “jonkies” het ultieme sein was voor een laatste keer te “boemelen” !!! Ik die fris als een hoentje voor m’n vrouwke wou verschijnen besloot samen met enkele gelijksoortigen wat vroeger in bed te kruipen. Om dan midden in de nacht het bezoek te krijgen van regiseur Harryman en cameraman Baha, die midden in de opnames zaten van de nieuwe Beavis and Buttheadfilm, iets waarvoor ik ze nog wel eens terug zal pakken bij de opnames van Saw XXXX !!!

     

     

    Donderdag stonden alle gedachten al op het thuisfront, maar het was toch met een pijnlijk gevoel dat we nog een laatste blik worpen op de skyline van het wondermooie Cairns… Op het vliegveld van Brisbane werden we nog eens getrakteerd op een stukje komisch toneel met Hans in de hoofdrol…Hans die op het nippertje aan de incheckbalie toekwam, had zich door Thiery laten wijsmaken dat ze al 3x z’n naam hadden afgeroepen en hij zich beter zou melden…Iets wat ie dan ook prompt deed in z’n typische “miemiemie” stijl, door tot 2x toe, aan de van nietswetende stewardessen mee te delen : I am Hans Planckaert en ai am here…De terugreis verliep zonder noemenswaardige problemen, waarbij ik de film Batman, die ongeveer 3 uur duurde, in een kleine 6 uur uitkeek, en ik was niet de enigste van wie de oogskes meermaals toevielen…

     

     

    Na nog een klein ophoud in Schiphol, Marc’s bagage bleek op een ander vliegtuig te zitten…( Marc maakte er zich niet erg druk over, er zat toch alleen POERDROGE vuile was in…) konden we eindelijk onze geliefden, die massaal op ons stonden te wachten, in onze armen sluiten !!! In de bus, waarmee ook enkele trouwe “fans” waren meegereist, werden de jups ontkurkt en de zware verhalen bovengehaalt. Toen we eindelijk in onze heimat de Molenhoek toekwamen, bleek er nog meer volk op ons te wachten, waarvoor we uitaard iedereen zeer dankbaar zijn !!! Vlug naar huis dan, waar ik met m’n door de vliegreis dubbeldikke onderbenen in de lucht,  genoot van een langgemist vodka-orange…waarna m’n blaffeteuren al bijna direct toevielen en ik in een Australisch getinte droom terecht kwam…..

     

    Rest me nu juist nog een bedankwoordje, in de eerste plaats aan alle vrouwkes die hun mannen zolang moesten “missen” In een ook eerste plaats aan de machtige “Band of Wacky-Brothers” zonder wie deze reis zeker het zelfde zou geweest zijn !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En tenslotte aan al onze sponsors, met aan het hoofd Kurt Dujardin, zonder wie deze reis zelfs nooit bestaan zou hebben !!!!! Om Karrien van Bike-word niet te vergeten, die zorgde voor de high5 lekkernijen, onze fietsen en reservemateriaal !!!! M’n camelbag dreigt leeg te raken en om uitdroging te vermijden zal ik nu maar stoppen met dit verslagske !!!!

     

    Pe

     

     

    p.s nadat we met een paar man besloten hadden om enkel nog de vtt’s van dudzele, varsenare en omstreken te doen, steken er nu toch al plannen op om in 2015 de transrockies in Canada te doen, waar onze twee Pauls naar het schijnt een “bere” feestje gaan geven voor hun 50steverjaardag !!!!!!!!!!!                                 

     

     

      

     

                                                                                                                                                                                                                                                                            

     

    Geplaatst op: 22-11-2012

     

    Reacties(14)

    Smokey wordt 50 - Spaghetti Donderdag!!!! (17)

    Het kransje Wacky 50-plussers bijft maar aangroeien!! Smokey is de volgende halfeeuwling in de rij en trakteert nu donderdag op spaghetti in de Molenhoek. Iedere Wacky is welkom!!!!!!!!

     

    Gelieve hieronder je naam te zetten als je afkomt om het aantal tajloren in te schatten..

     

    Alvast proficiat ouwen bok!!!

     

    Bahamontes 

     

    Geplaatst op: 16-11-2012

     

    Reacties(17)

    Wacky (24)

    yepse wacky's

    De heenreis is een beetje chaotisch verlopen, ttz op de luchthaven van Schiphol merkte ik eerst dat ik mijn gsm had laten liggen en door de chauffeur te contacteren wist deze me te zeggen dat Bjorn zijn pa zijn intern pas had laten liggen op de bus. Gelukkig kon deze nog terugkeren zodat we toch konden vertrekken... Na de zeer lange vlucht landden we om 12u allemaal gekrakt in Cairns waar we al konden kennis maken met de loden hitte. Wandelen alleen al doet ons zweten als de pest. Aan ons hotel aangkomen wist ik terug de hoofdvogel af te schieten door stomweg mijn rugzak in de taxi te laten liggen. heb hem tot nu nog niet..

    Voor de rest hebben we reeds het prachtige landschap verkend, zagen we vanuit de lucht reeds de great Barrierreef, zagen we heel wat vreemde vogels (letterliojk en figuurlijk) en maken we ons op voor de eerste rit morgen. We hebben het vandaag reeds verkend en het is één grote singletracklus genre koningsbos maar nog spectaculairder waar niet of nauwelijks kan worden ingehaald. Het regende weliswaar vandaag bij 30 graden maar morgen wacht terug de hitte. Dierckxens viel al twee maal plat tijdens de verkenning en hopelijk is dit geen slecht voorteken. Langs de baan al een kangeroo gezien (was wel een dode) en gevaarsbordjes voor krokodilen. Na een beetje jetlag zijn we er allen klaar voor denken we en hopelijk eerste rit zonder kleerscheuren uitrijden want rit twee wordt volgens de orga heeeel zwaar!!!!

    Verslag van rit één volgt dan asap. De persverantw is een Belg en deze ging Mario op de hoogte brengen als eerste met uitslagen en pics zodat jullie als eerste deze kunnen zien op onze site

    slaapwel mannen en groetjes van gans het beetje vermoeid crocteam

     

    LJ

     

    Geplaatst op: 05-11-2012

     

    Reacties(24)

    Vuurwerk bij Robbie - Training om 18u30!!! (1)

    Donderdag trainen we opnieuw om 18u30!!!!
     
    Biking Bobby kwam namelijk met dit fantastisch aanbod vanwege Robbie
    Voorstel is om eerste same te fietsen...
    Daarna rond 21.30 te gaan zeezwemmen...
    Om daarna met vrouw en kinderen of alleen onder de mannen te genieten van het vuurwerk!
     
     
    Weet dat alle wackys iedere dag van het vuurwerk uitgenodigd zijn op de site van RBSC waar ze vanop de eerste lijn het vuurwerk kunnen bezichtigen.
    Geen stress en een frisse pint of braadworst bij de hand!
    Gisteren waren Chocoprince, zijn madam, danny cool met zijn kroost en ik met mijn talibans reeds van de partij. We hopen op uitbreiding de komende dagen?
    Let wel : wie dit wil doen moet via de trap aan de club komen want daar is Join de controleur van dienst. Is het Join niet dan gewoon wackyracer vermelden!
    Let wel : aan de bar bestellen wij aan ledenprijs (wackys vermelden)!
     
     
    Enig pittig detail is dat men met de auto 'de klos' is!!!
    De Wandelaar inclusief Duinbergen is afgesloten voor inkomend verkeer vreemd aan de lokatie!
    Het is namelijk vuurwerk hé... En da begint om 10 uur stipt!
    Wackys kunnen dus beter hun wagen buiten Duinbergen parkeren!
    Tenzij ze met de fiets komen dan is er geen probleem!
    Alle sportzakken en rugzakken kunnen tijdens de training achtergelaten worden in de kleedruimte.
     
     
    Thx Bobbie en Robbie
     
    LJ

     

    Geplaatst op: 29-08-2012

     

    Reacties(1)

    Training om zeven uur !!! (0)

    Donderdag training zoals gewoonlijk om 7u bij Robbie

     

    grtz

     

    Dierckxsens

     

    Geplaatst op: 20-08-2012

     

    Reacties(0)

    Après bij Space jr (4)

    Vanavond is het terug "open-house" bij Space jr. Na de training worden we getrakteerd op tapas en toebehoren door de zeer gastvrije familie Spysschaert aan de Westkapellestraat.

    Tot vanavond!!!

     

    LJ

     

    Geplaatst op: 27-07-2012

     

    Reacties(4)

    Wijziging trainingslocatie!!!!!! (2)

    T.e.m. 2 augustus verleggen we ons traininglocatie. Club Brugge neemt nu onze kleedkamers in de Molenhoek in en nadien zijn de zaalwachters met verlof zodat we ons daar niet kunnen wassen noch omkleden hetzij in de toiletten wat niet echt gemakkelijk is (zie vorige week donderdag).

     

    Robby stelt de RBSC in Duinbergen (Zeedijk Duinbergen) ter beschikking waar we ons kunnen douchen en bikes kunnen afspuiten.

     

    Logischerwijze gaan we daar dan ook de après doen i.p.v. in de kantine. Jan en Patrick zijn reeds op de hoogte.

     

    Dus vanaf nu donderdag om 19u afspraak aan de RBSC!!!!!

     

    greetz

     

    L.J.

     

    Geplaatst op: 18-06-2012

     

    Reacties(2)

    Voorzitter werd vader!!!! (13)

    Yo Wacky’s

     

    Met intense vreugde kondigt de voorzitter aan dat hij zaterdag 9 juni vader is geworden van een flinke zoon genaamd Naël.

     

    We wensen Nadia en Luc uit naam van gans de Wacky familie een dikke proficiat!!!

     

     

    Ter gelegenheid van deze blijde gebeurtenis trakteert Lepe Luc een vat bij Robby.

     

     

    Allen daarheen zou ik zeggen!!!

     

     

    L.J.

     

    Geplaatst op: 18-06-2012

     

    Reacties(13)

    Rookie knap3de in gentlemansrace (3)

    Onze younghster Rookie blijft het goed doen. Tijdens de gentlemansrace in Heist werd hij knap zevende overall en kon daarmee als derde thuisrijder op het podium.

     

    Dikke Proficiat!!!!

     

    Bahamontes

     

    Geplaatst op: 08-06-2012

     

    Reacties(3)

    Vedder en Fitzy trakteren.... (4)

    Morgen na de training trakteren Fitzy en Vedder voor hun verjaardag.

     

    We lassen daarom een kortere training in (winterrit achterhaven) om daarna voldoende tijd over te hebben voor ons favoriete part van den donderdag.

     

    Wie de verwachte regen en donder trotseert zal beloond worden!!!!

     

    Grtz

     

    Little Jack (ex-Bahamontes)
     

     

    Geplaatst op: 08-06-2012

     

    Reacties(4)

    Wacky (6)

    Niet te geloven maar tijdens hun fietsvakantie in Tsjechië werden Chocoprince en Valerie ook slachoffer van een dievenbende.

     

    De preciese toedracht weet ik nog niet maar het is alleszins zo dat ook hun bikes gestolen werden.

     

    Dit is echt niet meer normaal!!!!

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 05-06-2012

     

    Reacties(6)

    Vlamme in de krant (4)

    Rookie 2de en Vinnie 11de in XC in Moerbeke (9)

    Op het provinciaal kamioenschap mtb in Moerbeke zetten 2 Wacky's een knappe prestatie neer.

     

    Viniie werd in de Funklasse B 11de en Rookie haalde knap de 2de stek binnen en mocht mee het podium op!!!

     

     

     

    Sterk gasten

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 29-05-2012

     

    Reacties(9)

    LCMT, anders bekeken....door Iceman (6)

    Icemans andere kijk op de LCMT....
     
     
    - dag 1 ,2 ,en 3 terwijl wij nog op ons terras zaten de beul al passeerde om zich op te warmen
    - dag 4 de beul zich bij ons groepje voegde en de boel constant bij elkaar hield
    - in de laatste middag was er een suppersnelle afdaling in het bos , iedereen vlamde op zo'n 20 a 30 meter van elkaar naar beneden . De beul kwam bij mij in volle extase en zegde op z'n maldegems ' da wor der één van tent de 60 per ure zulle , be jot gij , zekers en vaste .
    - dat giraldo het in z'n gat kreeg om in de laatste km's op z'n kousen te proberen weg te rijden .
    - dat giraldo niet snurkt maar... praat tijdens z'n slaap , in het russisch , ik verstond er geen letter van .
    - dat er een mede-biker het decor gepast heeft en zo'n 50 meter naar beneden gevallen is , met de hulp van meerdere mensen terug boven is gekomen , en z'n tocht zonder breuken heeft kunnen verder zetten .
    - dat we tijdens de voorlaatste bevooorrading hoorden dat ze een biker met minder geluk naar beneden aan het brengen waren .
    - dat ik als eerst bij oscar ( mark ) na z'n val kwam en hij al schuddend met het hoofd zegde ' ik zien ier wel los over kop gegon e zeg '
    - dat de beul vroeg of oscar als ex-judoka had afgeklopt op de mat bij deze val .
    - dat oscar voor de lcmt nog NOOIT op z'n klein plateau gereden had .
    - dat er al één aan de eerste bevoorrading ( na 17 km ) vol van de krampen zat en al gemasseerd werd .( geen wacky )
    - dat space jr zegt ' ge bent niet in de ardennen geweest als je niet met een poot in het water heb gestaan , ik heb dat geprobeerd maar 't mislukte , heb me erbij gezet midden in dat rivierke . ( verdomme koud aan da derde been ) .
    - Dat er kloefe voor ons een boerke met z'n traktor , inclusief z'n nobby nics-xxxl , een singel trak voe de wup aan het rijden was .
    - Dat de brugse racers ook aanwezig waren , enkele om de lcmt te rijden , en enkele om op het terrsas te blijven plakken en blosso routes te rijden .
    - Bij een asvalt klim , col de madelein ,gelijkend aan koppenberg maar 5 keer zo lang werd het space jr iet wat te veel van het goeie en gromde hij , als ik thuis kom leg ik hem op haar bil en kan ze er haar plan mee trekken , hij wist niet dat er een antwerpse dame van rond de 45 jaar naast hem reed die hem zegde , ik hem da wel verstoan van dienne bil zulle manneke .
    - indien steven zo zou kunnen klimmen gelijk hij afdaald hij een topper zou zijn.
    - dat den steven mijn wacky-mtb 50 meter verplaatst heeft zonder mijn weten om deze beter te kunnen sluiten , waardoor ik dacht dat hij ook gestolen was .
    - dat de Casteleins opeens achter een hoek stonden te wachten met hun motor ,
    - dat we daar met 25° richting huiswaard vertrokken zijn en het hier maar 13° was !!
    - dat je Frank , Sabientje of Kellyke niet mag geloven i.v.m. de weersvoorspellingen , de gootste druppels waren er van te zweten , gelukkig maar .
    - Er zijn zeker nog toffe momenten die hier niet bij staan maar deze zijn voor de klaps tijdens de training . Nogmaals bedankt voor mijn eerst geslaagde meerdaagse !!!
     
     
     
    iceman

     

    Geplaatst op: 29-05-2012

     

    Reacties(6)

    Geen training donderdag!!!! (0)

    Donderdag 17/05 wordt er niet getraind!!!!!!!

     

    Er zijn er naar de LCMT, naar Weeeeiiiiims, naar een eerste commune en dat de rest  wat bij zijn lief, vrouw of moeder kruipt en geniet van een gezeliige ONZELIEVEHEERHEMELVAARTDAG.

     

    Ciao

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 18-05-2012

     

    Reacties(0)

    Ernstig ongeval Vlamme (20)

    Koen Vyvey, alias Vlamme, heeft het geluk niet aan zijn zijde. Maandagmorgen tijdens een brandweeroefening ging het mis en kreeg de onfortuinlijke Vlamme een slag van een losgekomen auto in het aangezicht.

     

    Vlamme werd met verschillende breuken in het gezicht afgevoerd naar het AZ in Brugge waar hij in een kunstmatige coma wordt gehouden.

     

    Alles zou terug goed komen maar na het ongeval aan zijn arm wacht hem opnieuw een lange revalidatie.

     

    Via deze weg wenst de Wacky familie hem veel sterkte toe.

     

    Bahamontes

     

    Geplaatst op: 14-05-2012

     

    Reacties(20)

    Vedder breekt kuitbeen en is out voor LCMT! (16)

    Vedder moet forfait geven voor de LCMT. Op een TT rond Bergen kwam hij ten val met zware gevolgen. Stijn brak zijn kuitbeen en zal voor meerdere weken uit zijn.

    Morgen wordt hij geopereerd in Sijsele en nadien moet hij 8 weken in het gips. Dan volgen nog enkele weken revalidatie eer hij weer zal kunnen aansluiten.

     

    Uiteraard valt de LCMT voor hem in het water en stelt hij zijn plaats beschikbaar aan iemand die in zijn plaats wil deelnemen. Wie zich geroepen voelt om last-minute deel te nemen neemt contact op met hem of via mij.

     

    Uit naam van de club wensen we Vedder veel sterkte toe en een vlugge revalidatie.

     

    Grtz

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 09-05-2012

     

    Reacties(16)

    Sari - Afscheid van een schoon mens... (5)

    Beste clubgenoten.
    Dit weekend is mijn mountainbikemaatje van Andalucia gestorven. Op vraag van de familie, maar vooraal ook ter ere van Sari wil ik ook hier mijn afscheidsbrief publiceren.

     

    Liefste Sari,

    We hadden er samen zo naar uitgekeken om in Andalucia leuke marathonwedstrijden te rijden als team Mountainbike.be. Tot enkele weken voordien waren we in topvorm. Ik kreeg kwaaltjes en jij ook. Doch niets ging in ons de weg staan. We kenden elkaar nog maar 9 maanden, maar trainden regelmatig keihard. We vertelden elkaar over ons liefde en leed, over je lieve ouders. Als ik op 23 februari je kwam ophalen en vooreerst je ouders zag, je huis,... het was net alsof we elkaar reeds jaren kenden. We geraakten er zelfs met moeite weg, zo hartelijk was het ontvangst.
    Eindelijk vertrokken voor onze droom-marathonrace was er nooit echt een stilte in de auto. We praatten honderduit. En na de tussenstop was je niet vergeten dat ik verjaarde. Die fles heb ik nog staan.
    Je bent zo speciaal, zo open, dat je wist bij mij terecht te kunnen met de dingen die je zwaar wogen. Het bleek een heel zware extra bagage te zijn , die we meezeulden. Maar ... dat waren zaken voor na de race. Nu eerst sportief presteren en genieten.
    Eens in het prachtige hotel gingen we snel nog even trainen, maar ... je benen wilden niet goed mee. Juist jou klimkwaliteiten boezemden me schrik in. Zou ik jou wel kunnen volgen.
    Plots was het genoeg voor jou en ik verkende de laatste heel steile afdaling naar de finish dan maar alleen.
    De eerste wedstrijddag. We waren rot nerveus. Geneutraliseerde start... mijn voeten! Aan 36 km/u konden we met moeite aanhaken in het glooiend landschap van Cordoba. Je benen wilden niet mee. Je had een hekel aan een camelbag op de rug, doch... je reed met een loodzware last op de schouders. Onmogelijk zo te presteren. Ik moedigde je aan en met veel wilskracht haalde je de top, net voor die laatste zware afdaling, die je niet verkende.
    Ook daar was de last een hindernis, je viel zwaar, maar stond terug op. We haalden in de laatste 2 km een snelheid van 63km/u en hadden nog heel wat koppels kunnen voorbij snellen. Met de handen in elkaar reden we over de finish.

    Maar het was zwaar geweest, doch de tijd die je kreeg om terug na te denken was zwaarder dan de race. We pepten elkaar op voor de 2e dag. Ik masseerde jouw pijnlijke benen.
    Toch ging het avondgesprek terug over je bekommernissen binnen jouw werksfeer.
    Terug werd jouw rugzak gevuld met muizenissen, frustraties, vragen en veel meer...
    Het thuisfront sprak je veel moed in, maar de race was nog lang, te lang bleek.
    Niemand kan beter een situatie inschatten als een moeder, ook al waren we 2500km ver. Ze kwam je terecht vervoegen, want mijn middelen waren op.
    Een paar dagen rust, ik neem wel je fietsgerief mee en alles zou hopelijk beter worden.

    Maar... niet jij, die zo uniek bent, maar de doordeweekse mensen in jouw werksfeer begrepen het niet.
    Jij gebruikte jouw aangeboren talenten, anderen presteren hun werkuren. Het werd een wedstrijd met ongelijke ploegen, met een scheidsrechter zonder fluit.
    Eén van de enige wedstrijden die je niet kon winnen.
    We hoorden elkaar slechts via via. Dat was een zeer veeg tegen.

    Lieve Sari, nu ben je bezig met het gene waar je zo goed in bent. Een niet te onderschatten klimpartij, heel stijl, heel technisch, maar zonder Camelbag op de rug en met zo'n mooi einddoel. Die fonkelende ster, waar alle vrienden jouw zullen zien staan, want enkel echte vrienden zien die ster schitteren. Je hoeft ook niet meer af te dalen. Je zit er veilig.

    Beste familie, tracht u te troosten met het geluk die Sari nu overkomt. Kunnen klimmen, zonder een zware camelbag op de rug, geen enkele angst meer voor wat dan ook! En weet ... ze had enorm veel respect, sprak met veel liefde over wat jullie haar aangeboden hebben aan kansen en mogelijkheden.
    Neem nu ook rust en geniet van de zeer intense momenten die jullie hadden en die ze koesterde. Die kwalitatieve momenten neemt niemand jullie nog af en Sari sprak er me dikwijls over.

    Sari, iedere mountainbikerit zal ik blijven achterom kijken, want je kon zo verdomd dicht op mijn wiel rijden, dat ik schrik had dat je niet snel zou kunnen remmen indien nodig. Maar ... je was steeds alert en het gebeurde nooit. Je blijft mijn schaduw.
     

     

     

    Jouw teammaatje, Geert

     

    Geplaatst op: 09-05-2012

     

    Reacties(5)

    Donderdag trakteert A. Dalton!!! (4)

    Donderdag trakteert A. Dalton na de training voor zijn verjaardag de ganse groep op een etentje bij Jimmy.

     

    Frieten met frikandellen werd reeds genoemd in de wacky wandelgangen maar is nog niet bevestigd door de betrokken personen zijnde Renée en A. Dalton.

     

    Geplaatst op: 05-05-2012

     

    Reacties(4)

    Donderdag Hot-Dogs met picollo (1)

    Donderdag trakteert de club op Hot-dogs in de kantine!!!!

     

    We hebben er 100 voorzien dus als we terug met een kleine 30 Wacky's zijn zoals vorige week betekent dat 3 en een halve hot-dog de man. Nie te veel op voorhand eten dus!!!

     

    see ya

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 23-04-2012

     

    Reacties(1)

    Choco en Valerie in Montay.... (2)

    Het verslag van twee mountainbikers in montay (Frankrijk)

    Het was zaterdag rond 16h00 toen wij vertrokken  met de mobilehome richting MONTAY  , het was ongeveer 2 uur rijden .

    Eenmaal aangekomen in het kleine dorpje die er zo vredig en rustig bijlag , moesten wij een plaatsje zoeken voor die 8 meter lange wagen.(die fransen hadden zoiets waarschijnlijk nog nooit gezien !!!!)

    Wij hadden eerst naar de inschrijving gereden om te zien waar het juist was, er kwam een jonge man naar buiten en wij vroegen als wij hier ergens konden staan (het was waarschijnlijk een echte mountainbiker als je zijn mond tanden zag !!! van veel te vallen dachten wij) die zij dat wij wel langs de rivier le selle konden staan zo ongeveer een 300 meter van de inschrijving .

    Het plaatsje die wij voorgeschoteld kregen was wel de max , breed grasveld met banken en tafels en er stond niemand  tof !!! jammer dat het te koud was om buiten te eten,want de lekkere spaghetti die duracell gemaakt had  ging buiten ook wel smaken .

    Na  een mooie zonsondergang vroeg onder de wol want we moesten er vroeg uit

    Zondag morgen om 6h45 ging de wekker af  want om 8h00 tot 8h15 konden de eersten al vertrekken voor de 60 km jammer want dat was ook het max. dat je kon rijden. (Wij hadden ook gekozen om die 60 km te verwerken )

    Na een lekker ontbijt vertrokken naar de start waar er al veel bikers te fiets waren , ons ingeschreven en wij kregen al een boterkoek met een warme chocomelk , het ontbijt van duracell zat nog in mijn keel, maar ja  het kon er wel nog bij , dan maar vertrokken en na ongeveer een kilometer doken wij  al in de velden met zeer mooie vergezichten en  met klimmen en dalen.

    Na ongeveer een 10 km had ik weer pech ja nun platte band of hoe zeg je dat int Frans!!! De reserveband die ik mee had was gescheurd zodus stond ik daar en duracell met haar 29incher kon mij ook nie helpen .( da e je ton é onze met zoon groote vélo rien é)

    Gelukkig zijn er nog vriendelijke bikers die mij een binnenband en een pomp aanboden want het pompje die ik had functioneerde ook nie te goed meer, na ongeveer een 15 min terug vertrokken  en na ongeveer 18 km kwamen wij aan de eerste bevoorrading wa was da jong !!!! daar lag van alles nie te geloven , na van alles geproefd te hebben (bijna van alles) doken wij direct het parc naturel regional de l’avesnois in, amai die fransen en nog een bitje namen voa under bussen é!!!

    Eenmaal in het parc………………………… volgden de ene single track na de andere  elkaar op ‘het was een echt speelterrein voor de bikers’ na kilometers zo’n parcour  kwamen wij aan de tweede bevoorrading en het was terug hetzelfde ,maar nu stond er nog een barbecue bij en alles voor niets  die fransen  smieten der nog een bitje mee!!!! Na 45 km kwamen wij terug in de velden met de mooie vergezichten en zo reden wij terug naar de finish ik moest serieus bij benen om die 29incher te volgen (zij is wel in  de wolken wi met haar nieuwe fiets)

    Aangekomen aan de finish kregen wij nog een drank en een hotdog voor niets  ,het is misschien een aanrader voor volgend jaar met meer wacky’s naar daar te gaan (misschien een nadeel douches heb ik nie gezien ,maar ja het was nu wel droog als het regent zal het wel iets anders zijn en de afstand voor 60 km te fietsen?)

     

    chocoprince

     

    Geplaatst op: 17-04-2012

     

    Reacties(2)

    Vanavond trakteert Nightrider op Fajitas!!!!! (2)

    Nightrider werd alweer een jaartje ouder en trakteert vanavond na de training de bende Wacky's op Fajitas in de kantine!!!

     

    Allen daarheen!!!

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 02-04-2012

     

    Reacties(2)

    Zonde van Vlaanderen (3)

    Zondag nodigen de collega's wielerclub CCC ons allen uit om samen op een groot scherm de rechtstreekse uitzending van de Ronde van Vlaanderen mee te volgen.
    Voor, tijdens en vooral na de uitzending van deze sportwedstrijd valt heel wat randanimatie te beleven.
     
    De toegang is gratis. Zonde om deze Zonde niet mee te beleven!!!
     
    Plaats van het gebeuren is het gemeenteplein (groentemarkt) in Knokke.
     
     

     

    Geplaatst op: 02-04-2012

     

    Reacties(3)

    Pé trakteert spaghetti!!!!!! (5)

    Pé wordt alweer wa ouder en trakteert donderdag na de training op spaghetti mee gekapt in de Molenhoek!!!

     

    Merci en proficiat ouwe bok

     

    Baha

     

    Geplaatst op: 18-03-2012

     

    Reacties(5)

    Fietsenzegening (0)

    Zondag 11 maart - 9.30 uur - kerk van de H. Familie Duinbergen Alle wielertoeristen zijn door WTC Holiday en de Jumpers opnieuw uitgenodigd om deel te nemen aan de 34ste verbroeder- en verzusteringshappening in Duinbergen. Het event begint met een misviering in de kerk van de H. Familie in Duinbergen. Rond 10.30 uur besprenkelt cyclo-aalmoezenier Joseph Monbaliu alle rijwielen op het kerkplein met gewijd water. Daarna is er onder begeleiding van een motorescorte van de Lokale Politie een groepsfietstocht van ongeveer 20 km. Bij aankomst aan het parochiaal centrum De Schakel te Duinbergen bieden bierhandel Hip. Pauwaert, Garage Danny Couvreur en de familie Van Acker van de Knokse Bandencentrale, alle deelnemers nog een receptie aan. Na deze laatste etappe worden de koersfietsen (en mogelijks ook een aantal berijders) in een gezegende toestand terug op stal gezet ...

     

    Geplaatst op: 08-03-2012

     

    Reacties(0)

    Fikken herstelt van meniscus en kraakbeenletsel (2)

    Fikken herstelt momenteel van een meniscus en kraakbeenletsel. De kersverse 50-plusser zijn draadjes werden pas verwijderd uit knie waardoor hij kan beginnen aan de revalidatie.

     

    Veel beterschap en tot gauw!!

     

    Geplaatst op: 07-02-2012

     

    Reacties(2)

    Donderdag Frieten met stovers!!!! (2)

    Donderdag trakteren Baha en Den Beul op friet met stovers in de kantine na de training.

     

    Niet te veel eten op voorhand aub (uitz. Nightrider)

     

    Geplaatst op: 23-01-2012

     

    Reacties(2)

    Na training morgen naar Boudain!!! (0)

    Morgen na de training trekken we richting Jan Worst om "rustig" het nieuw après-trainingsjaar in te zetten.

     

    De training zullen we noodgedwongen op de asfaltwegen moeten afwerken door de bakken regen die ze nog voorspellen. Ritje Koolkerke dus...

     

    See ya

     

    Baha 

     

    Geplaatst op: 06-01-2012

     

    Reacties(0)

Verjaardagskalender

Klik om de kalender te bekijken
High 5 - Sports NutritionGB EXPRESSPaljas BierCMKSchrijnwerkerij RotsaertHenry Delheye - Schil der- en decoratiewerkenVlamynck Brood-BanketMichel Van Mol  FietsenCreative DesignsThierry Ide SanitairCallant Luc Decoratieteam bvbaDe Zilvertorens